ฮาๆ ep.1

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในยุทธภพที่เต็มไปด้วยจอมยุทธ์ผู้เกรียงไกร มีสำนักหนึ่งชื่อว่า "สำนักพยัคฆ์ซ่อนเล็บ (แต่เก็บทรงไม่อยู่)"

หยางเฟิ่ง ศิษย์เอกของสำนัก ผู้มีใบหน้าหล่อเหลาปานเทพบุตรลงมาจุติ แต่ดันมีวิชาประจำตัวสุดประหลาดที่อาจารย์ถ่ายทอดให้ นั่นคือ "วิชาลมปราณมังกรผลาญสวาท" วิชาที่ยิ่งต่อสู้ พลังหยินหยางในร่างกายจะยิ่งพุ่งพล่าน จนเสื้อผ้าพร้อมจะระเบิดออกเป็นชิ้นๆ และทำให้ทุกคนในบริเวณนั้นเกิดอาการเคลิบเคลิ้มหวามหวิวอย่างห้ามไม่ได้!

วันหนึ่ง หยางเฟิ่ง ได้รับภารกิจสุดตื่นเต้น ให้ไปแย่งชิง "คัมภีร์มหาเสน่ห์" จาก เสี่ยวหลิง จอมยุทธ์สาวสายลุยสุดแซ่บแห่งสำนักบุปผาราคะ ผู้มาพร้อมกับเรือนร่างสุดเอ็กซ์เซ็กซี่ระดับสิบเต็มสิบ

เมื่อทั้งคู่เผชิญหน้ากันบนยอดเขาชะง่อนผา ท่ามกลางบรรยากาศลุ้นระทึก!

"ส่งคัมภีร์มาซะ แม่นางเสี่ยวหลิง! ไม่งั้นอย่าหาว่าข้าไม่เตือน!" หยางเฟิ่งตะโกนชักกระบี่

"เหอะ! อยากได้ก็เข้ามาแย่งเอาเองสิจ๊ะสุดหล่อ!" เสี่ยวหลิงยิ้มยั่ว พลางสะบัดผ้าแพรสีแดงปะทะกระบี่

การต่อสู้อันดุเดือดตื่นเต้นจึงเริ่มขึ้น! แต่ยิ่งต่อสู้ ลมปราณของหยางเฟิ่งก็ยิ่งตีกลับ เสื้อท่อนบนของเขาระเบิดออก โพละ! เผยให้เห็นซิกแพกเป็นลอนสวยแน่นตึง เสี่ยวหลิงเห็นเข้าถึงกับชะงัก ตาค้าง ลืมจังหวะรำกระบี่ไปชั่วขณะ

"อุ้ยตายแล้ว... พ่อคุณเอ๋ย หัวใจข้าจะวาย!" เสี่ยวหลิงอุทาน ร่างกายเริ่มร้อนผ่าวด้วยฤทธิ์ออร่ามหาเสน่ห์ของหยางเฟิ่ง

ฝ่ายหยางเฟิ่งเอง เมื่อเห็นเสี่ยวหลิงสะบัดผ้าจนเรือนร่างโค้งเว้าสุดเอ็กซ์โผล่วูบวาบ ลมปราณในกายเขาก็ยิ่งเตลิด เปิดสวิตช์ความ 18+ แบบกู้ไม่กลับ ทั้งคู่พุ่งเข้าหากัน แต่แทนที่จะเป็นการประลองกระบี่ ดันกลายเป็นการพัวพันนัวเนียสุดสยิว ร้อนแรงจนถ้ำข้างๆ แทบละลาย!

แต่ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มสุดเหวี่ยง ลมสุริยันจันทรากำลังจะผสานรวมเป็นหนึ่ง...

ปึ้ด... ปุ๋ง!

เสียงปริศนาดังขึ้นจากท้องของหยางเฟิ่ง! ผลจากการใช้พลังลมปราณผิดท่า เพราะเมื่อเช้าดันไปกินส้มตำปูปลาร้าพริกสิบเม็ดหน้าปากซอย!

"อ๊อด... อ๊อก..." ท้องของหยางเฟิ่งร้องคำรามดังยิ่งกว่ามังกรเผ่น

"เดี๋ยวก่อนแม่นาง! ข้า... ข้าขอเวลานอกแป๊บเดียว!" หยางเฟิ่งหน้าซีดเป็นไก่ต้ม สะกิดเสี่ยวหลิงที่กำลังเคลิ้มหนัก

"อะ... อะไรกันจอมยุทธ์หยาง? กำลังเข้าเข็มเลยนะ!" เสี่ยวหลิงถามเสียงพร่า

"ข้าไม่ไหวแล้วววว!" หยางเฟิ่งรวบกางเกงหลวมๆ ขึ้นมาใส่ แล้วพุ่งตัวด้วยวิชาตัวเบาหนีหายไปหลังพุ่มไม้ทันที ทิ้งให้เสี่ยวหลิงยืนเกาหัวกวักมือเรียกเก้ออยู่กลางยอดเขา พร้อมเสียง ปุ๋งๆๆ ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งหุบเขา!