ขอเล่าความจริงที่คนเมืองไม่เคยรู้ ทำไมชาวนาถึงจนทั้งที่เลี้ยงคนทั้งประเทศ

หลายคนเห็นข้าวในจาน อาจจะคิดว่าชาวนาสบาย ขายข้าวได้เงินเยอะ แต่ผมอยากเล่าความจริงอีกด้านนึงให้ฟังครับ ในฐานะคนที่เกิดกลางทุ่งนามาตั้งแต่เด็ก

 

1. ทำนา 1 ครั้ง ใช้เวลา 4 เดือน แต่กำไรเหลือไม่ถึงหมื่น

 

ที่นาบ้านผมมี 15 ไร่ครับ

 

พ่อผมต้องจ่ายค่าไถ ค่าพันธุ์ข้าว ค่าปุ๋ย ค่ายา ค่ารถเกี่ยว รวมๆแล้วลงทุนไปเกือบ 80,000 บาท

 

4 เดือนผ่านไป เกี่ยวข้าวได้ประมาณ 10 ตัน ขายได้ตันละ 8,000 - 9,000 บาท

 

หักลบแล้วเหลือกำไรประมาณ 10,000 - 15,000 บาท หาร 4 เดือน ตกเดือนละ 3,000 กว่าบาทครับ

 

น้อยกว่าเงินเดือนเด็กเสิร์ฟร้านอาหารอีก

 

2. ชีวิตชาวนา ไม่มีวันหยุด

 

คนเมืองตื่น 7 โมงไปทำงาน ชาวนาตื่นตี 4 ครับ

 

ตี 4 ตื่นมาสูบน้ำเข้านา

6 โมงเช้า ไปดูข้าว ฉีดยา ถอนหญ้า

เที่ยง แดดร้อน 40 องศา ก็ต้องอยู่กลางนา เพราะถ้าทิ้ง ข้าวตาย

หน้าฝนก็กลัวน้ำท่วม หน้าแล้งก็กลัวนาแห้ง

 

พ่อผมอายุ 55 หลังค่อมหมดแล้วครับ เพราะก้มดำนามาตั้งแต่อายุ 15 ผมเคยถามพ่อว่าเหนื่อยไหม พ่อบอกว่า "เหนื่อยก็ต้องทำ ลูกจะได้มีข้าวกิน"

 

3. 3 สิ่งที่คนเมืองเข้าใจผิดเกี่ยวกับชาวนา

 

เข้าใจผิดข้อ 1 : ชาวนาโง่

จริงๆ ชาวนาต้องเก่งวิทยาศาสตร์มากนะครับ ต้องดูดิน ดูน้ำ ดูพยากรณ์อากาศ ต้องคำนวณปุ๋ย ต้องซ่อมเครื่องสูบน้ำเอง ผมว่าเก่งกว่าผมที่เรียนมหาลัยอีก

 

เข้าใจผิดข้อ 2 : เป็นชาวนาจนเพราะขี้เกียจ

ไม่มีชาวนาคนไหนขี้เกียจครับ มีแต่คนสู้แดด สู้ฝน แต่ราคาข้าวเราไม่ได้เป็นคนกำหนด โรงสีเป็นคนกำหนด ปุ๋ยขึ้นราคา ยาขึ้นราคา แต่ราคาข้าวเท่าเดิมมา 10 ปีแล้ว

 

เข้าใจผิดข้อ 3 : ลูกชาวนาต้องอาย

เมื่อก่อนผมอายครับ ตอนเพื่อนถามว่าพ่อแม่ทำอาชีพอะไร ผมไม่กล้าบอกว่า "ทำนา"

 

จนวันนึงผมเห็นมือพ่อ มือที่แตก มีแต่แผล ดำด้าน แต่เป็นมือที่ส่งผมเรียนจนถึงมหาลัย

 

ตั้งแต่นั้นมาผมไม่อายอีกเลยครับ ผมภูมิใจมากที่ได้เกิดเป็นลูกชาวนา

 

สุดท้ายนี้...

 

วันนี้ข้าวในจานของคุณ อาจจะมาจากน้ำพักน้ำแรงของพ่อผม ของชาวนาคนอื่นอีกหลายล้านคน

 

ผมไม่ได้อยากให้สงสารชาวนาครับ แค่อยากให้เข้าใจ ว่าข้าวทุกเม็ดมันมีหยาดเหงื่อของใครบางคนอยู่

 

ถ้าคุณเจอชาวนา ไม่ต้องทำอะไรครับ แค่ให้เกียรติอาชีพนี้ก็พอ

 

และถ้าคุณเป็นลูกชาวนาเหมือนผม ผมอยากบอกว่า เราโคตรเก่งเลยครับ ที่โตมาจากทุ่งนาได้