ลูกโดนไถตังค์ที่โรงเรียน พ่อแม่ห้ามมองเป็นเรื่องเด็กๆ ไม่งั้นอาจสายเกินแก้!

เคยสังเกตลูกหลานกันบ้างไหมครับท่านผู้ชม...

บางทีเดินคอตกกลับบ้าน กระเป๋าตังค์แฟบ รองเท้าเลอะ หรือจู่ๆ ขนมที่เคยชอบก็ไม่กิน

พอถามก็อ้ำๆ อึ้งๆ บอกว่าทำหายบ้าง ลืมไว้ที่โรงเรียนบ้าง

เฮ้ย! อย่าเพิ่งด่วนสรุปว่าน้องมันซุ่มซ่ามครับ

เพราะร้อยทั้งร้อย อาการแบบนี้มันส่งกลิ่นตุๆ ว่าลูกเรากำลังตกเป็น "เหยื่อ" ของพวกอันธพาลรุ่นจิ๋วในโรงเรียนเข้าแล้ว!

เรื่องการโดนแกล้งหรือไถตังค์เนี่ย มันไม่ใช่เรื่อง "เด็กๆ ทะเลาะกันธรรมดา" นะครับ

สมัยนี้มันลามปามไปถึงเรื่องสภาพจิตใจ บางคนเครียดจนไม่อยากไปโรงเรียน

แล้วถ้าเราในฐานะพ่อแม่ดันไปแก้ปัญหาผิดวิธี ไปบอกลูกว่า "ก็ต่อsู้สิลูก! แมนๆ หน่อย!"

รับรองว่าเรื่องไม่จบแถมบานปลาย ลูกอาจจะโดนหนักกว่าเดิมจนกลายเป็นปมด้อยฝังใจไปยันแก่

แล้วเราควรรับมือยังไงดีล่ะทีนี้?

มาครับ ผมรวบรวมวิธีแก้ปัญหาแบบได้ผลชะเด็ดขาดมาให้ลองเอาไปปรับใช้กันดู:

ดึงสติตัวเองก่อน อย่าเพิ่งไปบวกกับใคร: ฟังลูกให้จบโดยใช้อารมณ์ให้น้อยที่สุด อย่าเพิ่งพุ่งไปตบโต๊ะครูหรือตามไปเอาเรื่องเด็กคู่กรณีทันที เพราะมันอาจจะทำให้ลูกไม่กล้าเล่าอะไรให้เราฟังอีกเลย

สร้างเซฟโซนให้ลูกกล้าพูดความจริง: บอกลูกดังๆ เลยว่า "หนูไม่ได้ทำอะไรผิด ลูกไม่ใช่คนโง่" ชมเชยที่เขากล้ามาเล่าให้ฟัง ทำให้เขารู้สึกว่ามีพ่อแม่คอยปกป้องอยู่ข้างหลังเสมอ

ประสานงานโรงเรียนแบบนิ่มนวลแต่เด็ดขาด: เอาหลักฐานเข้าคุยกับคุณครูประจำชั้นหรือฝ่ายปกครอง ให้ทางโรงเรียนช่วยเป็นหูเป็นตาและจัดระเบียบความปลอดภัย โดยพยายามเคลียร์กันต่อหน้าทุกฝ่ายเพื่อความยุติธรรม

สอนวิธีปฏิเสธและเอาตัวรอด: ฝึกให้ลูกรู้จักพูดคำว่า "ไม่!" เสียงดังฟังชัด มองตาคู่กรณี และเดินหนีทันที ไม่ใช่ก้มหน้ายอมให้รังแกฝ่ายเดียว

ฮีลใจและสร้างความมั่นใจให้ลูก: พาไปทำกิจกรรมที่เสริมสร้างความมั่นใจ เช่น เรียนศิลปะป้องกันตัว หรือหากิจกรรมที่ลูกชอบทำร่วมกัน เพื่อดึงรอยยิ้มและความสดใสกลับคืนมา

จำไว้นะครับ...

โรงเรียนควรเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับเด็ก

ไม่ใช่สนามประลองกำลังของนักเลงหัวจุก

แล้วท่านผู้ชมล่ะครับ สมัยเด็กๆ เคยมีประสบการณ์โดนแกล้งหรือไถตังค์ที่โรงเรียนบ้างไหม? แล้วผ่านช่วงเวลานั้นมาได้ยังไง? ลองมาแชร์วิธีแก้ปัญหาเผื่อเป็นประโยชน์ให้พ่อแม่ยุคนี้กันหน่อยเร็ว!