เลือกตั้งครั้งแรกของไทย

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ครั้งแรกของประเทศไทย จัดขึ้นเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 หลังจากการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 ประมาณ 1 ปีเศษ ในสมัยรัฐบาลของพระยาพหลพลพยุหเสนา

รายละเอียดสำคัญของการเลือกตั้งครั้งแรก เป็นการเลือกตั้งทางอ้อม: ประชาชนผู้มีสิทธิลงคะแนนจะเลือก "ผู้แทนตำบล" ก่อน จากนั้นผู้แทนตำบลจะไปทำหน้าที่เลือกสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ประเภทที่ 1) อีกต่อหนึ่ง

ผู้มาใช้สิทธิ: ในขณะนั้น ประเทศไทยมี 70 จังหวัด มีผู้มีสิทธิออกเสียง 4,278,231 คน และมีผู้ออกมาใช้สิทธิ 1,773,532 คน (คิดเป็นร้อยละ 41.45)                                        จำนวน ส.ส.: ได้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ 1 (จากการเลือกตั้ง) จำนวน 78 คน เมื่อรวมกับสมาชิกประเภทที่ 2 (แต่งตั้ง) อีก 78 คน ทำให้มี ส.ส. รวมในสภาชุดแรกทั้งสิ้น 156 คน

 หมายเหตุ: หากนับการเลือกตั้งระดับท้องถิ่นในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์เพื่อเลือกผู้ใหญ่บ้านและกำนัน การเลือกตั้งครั้งแรกสุดเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2435 ที่บ้านบางปะอิน อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา แต่หากเป็นการเลือกตั้งตัวแทนประชาชนระดับชาติ (ส.ส.) จะนับวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 เป็นครั้งแรก