คนคุย (situationship) ความสัมพันธ์ที่มีความหวังแต่ไม่รู้จะสมหวังชาติไหน?

หลายคนจะสังเกตเลยว่า หากไปถามคนรอบข้างที่อายุ 30 ลงมา หลายคนมีค่านิยมที่ต้องการครองโสด แต่เป็นความโสดที่มีผู้คนหมุนเวียนในชีวิตและความสัมพันธ์ได้ตลอดเวลา เพียงแค่ไม่ได้ให้สถานะกับใครเป็นพิเศษ ทุกคนคือคนคุย ไม่ใช่เพื่อนแต่ก็ไม่ใช่แฟน เป็นความสัมพันธ์พิเศษ ที่หลายคนมองว่ามันสร้างความสะดวกสบายให้ความสัมพันธ์ แต่บางคนที่รู้สึกมากกว่าข้ามเส้นอยากเป็นแฟนก็อาจสร้างความเจ็บปวดให้คนนั้นได้ 

แบบที่เขาจะมีคำนิยามอยู่ช่วงหนึ่งว่า "ใครรู้สึกก่อนก็แพ้ไป"

แล้วสถานะคนคุย มันถูกสร้างขึ้นตอนไหนไม่มีใครระบุได้แน่ชัด แต่มันเริ่มเป็นที่นิยมในช่วงที่ gen z โตเป็นหนุ่มสาว เริ่มมีวัฒนธรรมไม่หาแฟน แต่หาคนคุยแทนเพื่อคลายเหงา

ซึ่งคนคุยมันก็มีหลาย level 

1.แค่คุยเฉยๆ (ไม่นัดเจอ คุยกันผ่านเน็ตเพื่อคลายเหงา) กรณีนี้ก็อาจจะเจ็บน้อยหน่อย เพราะไม่เคยได้มีปฏิสัมพันธ์ในชีวิตจริง

2.นัดเจอทานข้าว/ดูหนัง/เที่ยว อันนี้จะเริ่มเจ็บละ เพราะเริ่มมีความผูกพันธ์กันในชีวิตจริง

3.นัดเจอ และ มีซัมติง Level นี้เริ่มอันตราย หลายคนเริ่มตกม้าตายใน level นี้

4.เริ่มย้ายมาอยู่ด้วยกัน ทำทุกอย่างแบบแฟนแต่ไร้สถานะ 

อ่านแล้วทุกคนรู้สึกยังไง เคยมีประสบการณ์เจอคนคุยแบบไหนบ้าง เห็นด้วยไหมกับสถานะนี้ มาแชร์กัน