ร้านอาหารตามสั่ง

เรื่องร้านอาหารตามสั่ง

ร้านอาหารตามสั่งได้เปิดทำการแต่เช้ามืด กาน ในอดีตคือนักเลงเก่าที่มีคนหมายหัวจะเอาเรื่องด้วยเยอะที่สุด กานเป็นนักเลงมาหลายปีและก็ได้เข้าออกคุกบ่อยมาก หลังจากที่พ้นโทษออกมาเขาได้เปิดร้านอาหารตามสั่ง ก่อนที่จะเริ่มทำอาหารเขาชอบจิบเหล้าก่อนทำอาหารทุกครั้ง เพื่อไม่ให้มือสั่นตอนทำอาหาร แต่ถ้าไม่ได้จิบเหล้าก่อนทำมือเขาจะสั่น ต้องจิบเหล้าเท่านั้นที่จะช่วยให้มือหายสั่นได้

กาน เตรียมของได้ยังไม่เรียบร้อยก็มีลูกค้ามาสั่งอาหาร เป็นพวกนักเลงแถวนั้นที่ชอบมากินเป็นประจำและเป็นลูกค้าประจำร้าน “พี่กานผมมีเหล้ายาดองมาฝากแล้วเอากะเพราหมูจานหนึ่งนะพี่”

“นั่งรอเลยมึง” กาน เทเหล้ายาดองที่พึ่งได้รับมาจิบก่อนทำอาหาร “รสชาติดีนะ เอ้านี่กะเพราหมูที่มึงสั่ง“ ในขณะนั้นก็รถยนต์ขับเข้ามาจอดที่ร้านอาหารของกาน เขาเดินเข้ามาในอาหาร แล้วสั่งอาหาร

ทางด้านนักเลงในพื้นที่ก็มองตามดูชายคนนั้น ”ดูท่าไม่น่าใช่คนในพื้นที่“

”กูก็ว่างั้นแหละ มึงคิดว่ามันจะหาเรื่องไหมว่ะ ดูทรงมันพร้อมบวกมาก“

”พี่กาน พี่ทำอาหารให้ตามที่มันสั่งไป เดี๋ยวผมดูมันไว้ขอโคคาโคล่าด้วยนะ“

นักเลงในพื้นที่นั่งดูอยู่ห่างๆไม่ให้รู้ตัว ส่วนชายคนนั้นก็กินอาหารไปก็เริ่มรู้สึกว่าเหมือนมีคนมอง

ชายคนนั้นเริ่มมองกลับไปทางนักเลงในพื้นที่ เขาหันหน้าหนีทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้

ชายต่างถิ่นลุกขึ้นถือจานไปตรงข้ามกลับนักเลงในพื้นที่ “มีอะไรไหมครับเห็นนั่งมองผมสักพัก”

“เปล่าครับมองดูเฉยๆ”

ทั้งสองคนจ้องตากันเหมือนไก่ชน กานเห็นท่าจะไม่ค่อยดีก็ร้องห้ามไว้ ทั้งสองลุกขึ้นพร้อมจะซัดกัน มีชายแก่คนหนึ่งเดินเข้าร้านอาหาร ชายแก่คนนี้ในอดีตคือเสือร้ายจอมอาคมที่ใคร ๆ เห็นต้องเกรงกลัว ทั้งสามคนในร้านมีแค่กานที่รู้จักชายแก่คนนี้ ตอนแรกเกือบจะมีเรื่องกันระหว่างชายต่างถิ่นกับนักเลงในพื้นที่ แต่พอชายแก่เดินเข้าร้านทั้งสามคนกลับนิ่งเงียบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพราะอะไรกันถึงได้นิ่งเงียบ เพราะอะไรกันแน่ที่ทำให้ทั้งสามคนเกรงกลัวชายแก่คนนี้

ความรู้สึกที่เห็นชายแก่ครั้งแรกคือ กลัวจนตัวสั่น ไม่กล้ามองหน้าด้วยซ้ำ