5 ประเทศคนไทยนิยมไปทำงาน เงินดีจริงหรือแค่ดูดี

ไต้หวัน เกาหลีใต้ อิสราเอล ญี่ปุ่น และมาเลเซีย คือ 5 ประเทศที่แรงงานไทยนิยมไปทำงานมากที่สุดในต้นฉบับนี้ แต่คำว่า “เงินดี” ต้องดูคู่กับงานหนัก ค่าครองชีพ และเงินที่เหลือเก็บ ไม่ใช่ดูแค่ตัวเลขเงินเดือน

การไปทำงานต่างประเทศยังเป็นทางเลือกของคนไทยที่อยากขยับรายได้ให้สูงกว่าเดิม โดยเฉพาะคนที่มองว่างานในไทยอาจเก็บเงินได้ช้า แต่ประเทศที่ได้เงินมากกว่าไทยก็ไม่ได้แปลว่าชีวิตจะง่ายกว่าเสมอ บางที่มีโอทีเยอะ บางที่ค่าครองชีพสูง บางที่ต้องแลกกับความเสี่ยงและวินัยการทำงานที่เข้มกว่าเดิม

1. ไต้หวัน

ไต้หวัน ถูกวางเป็นอันดับ 1 ในต้นฉบับ เพราะมีแรงงานไทยอยู่หลายหมื่นคน โดยเฉพาะสายโรงงานและอุตสาหกรรม จุดที่ทำให้หลายคนเลือกคือค่าแรงมั่นคงและมีโอกาสทำโอที ทำให้รายได้รวมดูดีกว่างานในไทยพอสมควร

แต่เงินที่ได้ไม่ได้มาฟรี งานโรงงานมักมีระบบชัด ทำงานตามเวลา และต้องรับแรงกดดันจากวินัยการทำงานที่ค่อนข้างเข้ม คนที่เหมาะกับไต้หวันจึงมักเป็นคนที่รับงานซ้ำ ๆ ได้ดี อดทนกับกฎระเบียบ และตั้งเป้าเก็บเงินมากกว่าหาประสบการณ์สบาย ๆ

2. เกาหลีใต้

เกาหลีใต้ เป็นอีกประเทศที่แรงงานไทยมองว่าเงินดี โดยเฉพาะงานโรงงานและงานเกษตร ต้นฉบับระบุว่าค่าแรงสูงกว่าไทยหลายเท่า และมีโอทีเยอะ ซึ่งเป็นเหตุผลที่บางคนสามารถเก็บเงินได้เร็วกว่าอยู่ไทย

จุดที่ต้องคิดให้หนักคือชั่วโมงงานและค่าครองชีพ ถ้ารายได้สูงขึ้น แต่ค่าใช้จ่ายกิน ที่พัก เดินทาง และแรงกายที่ใช้ในแต่ละวันก็สูงขึ้นด้วย เงินเก็บจริงอาจไม่เท่ากับภาพที่เห็นจากยอดเงินเดือน คนที่ไปเกาหลีใต้จึงต้องจัดการค่าใช้จ่ายให้ดีตั้งแต่เดือนแรก

3. อิสราเอล

อิสราเอล อาจไม่ใช่ประเทศแรกที่หลายคนนึกถึง แต่เป็นหนึ่งในปลายทางสำคัญของแรงงานไทย โดยเฉพาะงานเกษตร รายได้ค่อนข้างดีเมื่อเทียบกับไทย และเป็นงานที่เปิดโอกาสให้คนไทยจำนวนหนึ่งส่งเงินกลับบ้านได้ต่อเนื่อง

สิ่งที่ต่างจากประเทศอื่นคือเรื่องสภาพอากาศและความปลอดภัยในบางช่วง งานเกษตรยังต้องใช้แรงกายสูง ไม่ใช่งานนั่งโต๊ะหรือทำตามเวลาแบบสบาย ๆ ใครที่เลือกอิสราเอลจึงควรถามตัวเองก่อนว่า รับความเหนื่อยและความไม่แน่นอนบางอย่างได้แค่ไหน

4. ญี่ปุ่น

ญี่ปุ่น มีภาพของประเทศที่ระบบดี งานเป็นระเบียบ และรายได้ดีกว่าไทยในหลายสาย โดยเฉพาะงานเทคนิคและโรงงาน จุดแข็งคือโครงสร้างการทำงานชัด เหมาะกับคนที่มีวินัยสูงและอยากได้ประสบการณ์ในระบบงานที่เป็นมาตรฐาน

แต่ญี่ปุ่นมีค่าครองชีพสูง และวัฒนธรรมการทำงานค่อนข้างเข้มงวด เงินเดือนจึงต้องดูหลังหักค่าใช้จ่าย ไม่ใช่ดูแค่ยอดรับเข้า คนที่ปรับตัวกับกฎ สังคม และจังหวะการทำงานแบบญี่ปุ่นได้ มีโอกาสใช้ประเทศนี้เป็นทางยกระดับทักษะและรายได้ไปพร้อมกัน

5. มาเลเซีย

มาเลเซีย เป็นตัวเลือกใกล้ไทย เดินทางไม่ไกล และค่าใช้จ่ายไม่สูงมากเมื่อเทียบกับหลายประเทศในกลุ่มนี้ ต้นฉบับมองว่าเหมาะกับคนที่อยากเริ่มต้นทำงานต่างประเทศ แต่ยังไม่อยากกระโดดไปประเทศที่กดดันมากกว่า

รายได้อาจไม่สูงเท่าไต้หวัน เกาหลีใต้ อิสราเอล หรือญี่ปุ่น แต่ข้อดีคือค่าครองชีพต่ำกว่า ทำให้ยังพอมีเงินเก็บในบางกรณี สำหรับคนที่อยากลองใช้ชีวิตต่างประเทศก่อน มาเลเซียอาจเป็นจุดเริ่มที่ไม่หนักเกินไป

คำว่าเงินดีจึงต้องอ่านให้ครบทั้งประโยค เงินเดือนสูงกว่าไทยจริงในหลายกรณี แต่ต้องหักค่าครองชีพ ภาษี ค่าใช้จ่ายส่วนตัว และต้นทุนชีวิตที่มองไม่เห็น ต้นฉบับยังระบุว่าแรงงานไทยในต่างประเทศสามารถส่งเงินกลับไทยปีละหลักแสนล้านบาท ซึ่งบอกได้ว่ารายได้จากต่างประเทศยังมีน้ำหนักต่อครอบครัวไทยจำนวนมาก

คนที่ได้ประโยชน์ที่สุดไม่ใช่คนที่เลือกประเทศเงินเดือนสูงสุดเสมอไป แต่คือคนที่เลือกประเทศให้ตรงกับแรงกาย ทักษะ วินัย และเป้าหมายเงินเก็บของตัวเอง เพราะบางครั้งประเทศที่ “เงินดีที่สุด” อาจไม่ใช่ประเทศที่ทำให้ชีวิตเดินต่อได้ดีที่สุด