5 อาหารขยะวัยเด็กในดวงใจ

1. บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปดิบ

เชื่อว่าหลายคนเริ่มเข้าวงการมาม่าดิบ โดย "ยำยำช้างน้อย" แม้ข้างซองจะบอกรายละเอียดการต้มมาอย่างดี แต่เราทุกคนก็อดใจไม่ไหวในความกรุบกรอบและผงปรุงที่นัวแซ่บจนดูดนิ้วกันไม่ไหว โดยทุกคนเรียนรู้วิธีทานคือการขย้ำให้แตก แกะผงเขย่าแบบไม่ได้นัดหมาย ด้วยรสชาติที่มันตราตรึงในวัยเด็กหลายคนก็ติดใจและพัฒนามาปรับใช้กับหลายยี่ห้อ ซึ่งยี่ห้อที่ได้รับความนิยมเห็นจะเป็น "ไวไว" หลายคนในวงการน้ำสีต่างการันตีความนัวว่ากินที่นั่งดูดนิ้วกันทั้งคืน

2. กาแฟซอง/โอวัลตินผง/ครีมเทียม

ไม่รู้ว่าวัยเด็กของทุกคนกินอะไรเป็นของว่าง เรากินผงกาแฟกับโอวัลตินเป็นของว่างค่ะ ที่บอกของว่างคือต้องรอให้พ่อแม่ว่าง พ่อแม่เผลอถึงจะแอบทานได้ รสชาติที่ได้รับความนิยมคือโอวัลตินซองใหญ่แบบไม่มีเกล็ดน้ำตาม ยิ่งถ้านำมาแกะซองทิ้งไว้ข้างนอกสักวัน 2 วัน ตัวโอวัลตินจะเริ่มจับตัวเป็นก้อนแข็ง มันจะเพิ่มอรรถรสในการทานอร่อยแสงออกปากหลายเท่าทวีคูณ ครีมเทียม เรานำมาทานเพื่อตัวความหวานของโอวัลติน ส่วนกาแฟเป็นรสชาติที่ก็ไม่ได้ชอบ แต่แค่รู้สึกว่ามันเป็นเครื่องหมายความกล้าหาญในวัยเด็กเพราะมันขโมยทานยากสุด พ่อแม่ห้ามเด็ดขาดคือกาแฟ ใครแอบขโมยทานได้นับว่าเจ๋งสุดในกลุ่ม แล้วตอนทานคือต้องทานต่อหน้าเพื่อนและห้ามแสดงออกว่าขม ต้องทำเป็นอร่อยนับว่าใช้ได้

3. ผงมาม่า

อันนี้น่าจะมีแค่เด็กต่างจังหวัดที่เคยทำ ช่วงปิดเทอมเป็นฤดูกาล ของมะม่วง มะขาม เราจะชอบนำผงมาม่าไปจิ้มกับผลไม้ มันทำให้ได้รู้สึกถึงความยังแซ่บ รสชาติที่นิยมคือ "มาม่าหมูสับซองเหลือง" เพราะนัวกำลังดี แต่รสตำยำไม่ค่อยนิยมเพราะต้มยำมีความเปรี้ยวมันไม่ค่อยตัดกับรสชาติผลไม้

4. ข้าวเกรียบดิบ

อันนี้น่าจะเด็กต่างจังหวัดอีกตามเคย ช่วงฤดูหน้าเราจะนิยมก่อไฟ และนำข้าวเกรียบดิบมาจี่ไฟ ตอนเด็กด้วยความสงสัยจึงลองแอบกินแผ่นดิบ สรุปอร่อยมันเหนียวๆหวานๆ แปลกๆ แต่โตมาก็ไม่กินละเพราะมีส่วนผสมของไข่ ดีที่ไม่ตาย

5. น้ำแข็งในช่องฟรีซ

อันนี้พิศดารหาทำสุด ไม่รู้คิดไรอยู่ในหน้าร้อนที่คนขายน้ำแข็งไสทั่วบ้านทั่วเมือง กลับมาบ้านเปิดตู้เย็นเจอเกล็ดน้ำแข็งขาวละเอียดมันก็อดใจไม่ไหวที่จะลอง สรุปอร่อยฟิน แต่ไม่ควรทำนะบางทีแม่เ

อาของสดไปแช่