เมื่อการปฏิเสธการใช้สนามของฟูแล่ม กลายเป็นจุดเริ่มต้นของสโมสรเชลซี หนึ่งในสโมสรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพรีเมียร์ลีก

ท่านผู้อ่านหลายๆท่านในที่แห่งนี้ น่าจะได้รู้จักกับสโมสรฟุตบอลเชลซี หรือเป็นแฟนของสโมสรแห่งนี้ แต่ท่านอาจยังไม่ทราบว่าสโมสรแห่งนี้เกิดขึ้นมาจากการปฏิเสธการใช้สนามสแตมฟอร์ด บริดจ์ ของสโมสรฟูแล่ม

เราลองมาย้อนเรื่องทั้งหมดกันดีกว่า

ประวัติสนามสแตมฟอร์ด บริดจ์ และสโมสรฟูแล่ม

ในปี 1877 สนามกีฬา สแตมฟอร์ด บริดจ์ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อใช้ในการแข่งขันกรีฑา (ใช่แล้วครับ สนามนี้ไม่ใช่สนามฟุตบอลแต่แรก) โดยมันได้เป็นของสโมสรกรีฑาแห่งลอนดอน หลังจากนั้นในปี 1879 สโมสรฟุตบอลฟูแล่มก็ได้ถือกำเนิดขั้นมาจากโบสถ์ในละแวกเดียวกันโดยสมาชิกชองโบสถ์ St. Andrews' Church ในเขตฟูแล่มของมหานครลอนดอน โดยในตอนแรกนั้นสโมสรฟูแล่มได้ใช้ชื่อโบสถ์กับชื่อย่านเป็นชื่อของทีม ก่อนจะเหลือแค่ชื่อฟูแล่ม (ซึ่งเป็นชื่อของเขตที่สโมสรตั้งอยู่)

หลังจากนั้นสโมสรฟูแล่มก็ได้ตระเวนหาสนามไปทั่ว เนื่องจากยังไม่มีสนามเป็นของตัวเอง ก่อนที่จะมาจบที่สนามคราเวน คอทเทจ ในปี 1894 แต่หลังจากนั้นสนามคราเวน คอทเทจก็ได้เกิดไฟไหม้ขั้นในปี 1896 แถมหลังจากนั้นไม่นานก็ยังมีปัญหากับสภาเมืองลอนดอน เนื่องจากสแตนด์ในสนามนั้นมีสแตนด์แคบๆ ขังผู้ชมไว้ ซึ่งมีชื่อเรียกลำลองว่า The Rabbit Hutch และมีความเสี่ยงในด้านความปลอดภัยของผู้ชมในสนาม

การซื้อสนาม การถูกปฏิเสธ และการก่อตั้งทีมฟุตบอลขึ้นมาใหม่

ในปี 1904 สนามกรีฑา สแตมฟอร์ด บริดจ์ ได้ถูกซื้อโดยนักธุรกิจท้องถิ่น นามว่า กัส เมียร์ส (Gus Mears) และน้องชายของเขานามว่า โจเซฟ เมียร์ส (Joseph Mears) และเพื่อนๆ ของพี่น้องทั้งคู่ และได้ปรับปรุงสนามขึ้นใหม่ให้เป็นสนามฟุตบอล ก่อนจะได้ไปหาสโมสรในละแวกใกล้เคียงมาเช่าใช้เป็นสนามเหย้า และได้ทีมฟูแล่ม ที่กำลังปิดซ่อมสนามและมีปัญหากับสภาเมือง โดยพี่น้องทั้งคู่ได้ทำการเสนอสนามสแตมฟอร์ด บริดจ์ มาให้ฟูแล่มได้เช่าใช้ แต่ก็ถูกปฏิเสธในเวลาไม่นาน เนื่องจากสโมสรฟูแล่มได้ยอมรื้อถอน The Rabbit Hutch ออกจากสแตนด์ ตามข้อตกลงกับสภาเมืองในเวลานั้น และแฟนบอล รวมถึงประธานสโมสรของฟูแล่มก็ไม่อยากย้ายบ้านอีกแล้ว

พี่น้อง Mears นั้นจมอยู่กับความสิ้นหวังได้ไม่นาน ก็ได้คิดที่จะก่อตั้งทีมฟุตบอลขึ้นมาเพื่อที่จะได้ใช้สนามที่ตัวเองเป็นเจ้าของ โดยได้ทำการประชุมในผับ The Sandon ไม่ไกลจากสนามสแตมฟอร์ด บริดจ์ โดยในที่ประชุมได้มีการเลือกชื่อไว้หลายชื่อ เช่น Kensington F.C., Stamford Bridge F.C., London F.C. และชื่ออื่นๆ ก่อนที่ประชุมจะมีมติเป็นเอกฉันท์ในวันที่ 10 มีนาคม 1905 ให้ใช้ชื่อว่า Chelsea F.C. ตามเขตข้างเคียงที่ติดกับสนามสแตมฟอร์ด บริดจ์ และได้ทำการหานักฟุตบอลมาเข้าร่วมในเวลาต่อมา