"มือที่ถูกเลีย"

เรื่องนี้เป็นเรื่องคลาสสิกตำนานพื้นเมือง

"มือที่ถูกเลีย"

ผู้พิทักษ์กลางคืน

หญิงสาวคนหนึ่งอยู่บ้านคนเดียวเป็นครั้งแรกในขณะที่พ่อแม่ของเธอไปพักผ่อนสุดสัปดาห์ เธอเป็นคนไม่ค่อยขี้กังวลเท่าไหร่ แต่บ้านหลังนี้รู้สึกกว้างใหญ่และมีเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดในตอนกลางคืน เพื่อปลอบโยนตัวเอง เธอจึงปล่อยให้สุนัขโกลเด้น ตัวใหญ่ของเธอมานอนข้างเตียง

กลางดึกคืนนั้น เธอสะดุ้งตื่นเพราะเสียงแปลกๆ: เสียงหยดน้ำที่ดังซ้ำๆ เป็นจังหวะ... ตึก... ตึก... ตึก... มาจากห้องน้ำ

เธอเป็นอัมพาตด้วยความเงียบของห้องมืด เอื้อมมือลงไปข้างเตียง ทันใดนั้น เธอก็รู้สึกถึงลิ้นที่อบอุ่นและเปียกชื้นของสุนัขเลียมือ

เธอ โล่งใจ เธอถอนหายใจ พึมพำว่า "เก่งมาก" แล้วก็หลับไปอีกครั้ง

หนึ่งชั่วโมงต่อมา เธอก็ตื่นขึ้นอีกครั้ง เสียงยังคงอยู่

ตึก... ตึก... ตึก...

อีกครั้งที่เธอรู้สึกถึงความกลัวที่ถาโถมเข้ามา เธอเอื้อมมือลงไปอีกครั้ง และลิ้นที่คุ้นเคย หยาบเหมือนกระดาษทราย ก็เลียฝ่ามือของเธอ เธอรู้สึกปลอดภัยเมื่อรู้ว่าผู้คุ้มครองของเธออยู่ตรงนั้น และเธอก็หลับลึกลงไปอีก

เมื่อพระอาทิตย์ขึ้นในที่สุด เสียงหยดน้ำก็ยังคงดังก้องอยู่ ตัดสินใจว่าต้องซ่อมก๊อกน้ำที่รั่วให้ได้ เธอจึงเดินเข้าไปในห้องน้ำ

ก๊อกน้ำไม่รั่ว อ่างล้างจานก็แห้งสนิท

เธอหันกลับมาแล้วกรีดร้อง ซากสุนัขของเธอห้อยอยู่บนราวแขวนผ้าเช็ดตัวในห้องอาบน้ำ และบนกระจกห้องน้ำมีคำห้าคำเขียนด้วยเลือดว่า:

มนุษย์ก็สามารถเลียได้