เรื่องสั้น รักอลวนชุลมุน 7 หัวใจ

เรื่องสั้น รักอลวนชุลมุน 7 หัวใจ

 

ตอนที่ 1 : กาแฟรสขมและความลับรสหวาน

 

บ่ายวันอากาศครึ้มๆ ร้านกาแฟ “เบียร์บาริสต้า” เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะคิกคักของกลุ่มเพื่อน 7 คนที่นัดเจอกันเป็นประจำ

 

จอย นั่งจิบลาเต้เงียบๆ แต่สายตาก็เหลือบไปที่ กร ตลอดเวลา เขานั่งยิ้มอ่อนๆ อยู่ตรงข้าม ดูอบอุ่นจนหัวใจจอยแทบละลาย

 

ทันใดนั้น กรเผลอพูดขึ้นเบาๆ ว่า

 

> “เจน… เอ่อ กาแฟของเจนหวานไปหน่อยไหม?”

ทั้งโต๊ะเงียบกริบ เจน ที่นั่งข้างๆ สะดุ้งหน้าแดง ส่วนจอยก็ทำแก้วกาแฟสั่นนิดๆ …เหมือนถูกแทงกลางใจ

 

ก้อง ที่นั่งมุมโต๊ะจ้องมองเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความหงุดหงิด เขาอยากบอกจอยเต็มทีว่า “หันมามองฉันสิ” แต่ก็ยังไม่กล้าพูดออกไป

 

บรรยากาศเริ่มมาคุขึ้นเรื่อยๆ …จนกระทั่ง

เสียง ส้ม แหวกอากาศขึ้นมา

 

> “โหยยยย กร! นี่เธอเผลอเรียกชื่อเจนตอนคุยกับจอยนะยะ ระวังมีดมาแทงไม่รู้ตัว!”

ทั้งโต๊ะหัวเราะเบาๆ แต่จอยก็แอบทำหน้านิ่งฝืนยิ้ม

 

และแล้ว… เหมย ตัวป่วนประจำกลุ่มก็โผล่ขึ้นมาพร้อมเสียงแหลมๆ

 

> “โอ๊ยตายแล้วแม่!! ดราม่ามาแล้วค่ะทุกคนนน! จะรักใครก็รักให้มันชัดๆ ไม่ใช่มาเล่นสามเหลี่ยมหน้าซีกหน้าเศร้าอะไรแบบนี้นะยะ!”

ทุกคนถึงกับขำพรืด บรรยากาศตึงเครียดสลายหายไปทันที

 

กอล์ฟ ที่นั่งเงียบๆ มาตลอดก็พยายามเปลี่ยนเรื่อง

 

> “เอ่อ… ส้ม เธออยากกินเค้กเพิ่มมั้ย เดี๋ยวฉันไปซื้อให้”

แต่ส้มก็แซวกลับทันที

 

> “โอ๊ย กอล์ฟ! นี่เธอเอาใจฉันเกินไปแล้วนะ เดี๋ยวฉันเผลอคิดว่าเธอชอบฉันขึ้นมาจะทำไง!”

ทั้งโต๊ะฮากันลั่น ยกเว้นกอล์ฟที่หน้าแดงแปร๊ดแบบปฏิเสธไม่ทัน

 

ท้ายที่สุดเหมยก็ยืนขึ้นกลางร้าน ประกาศเสียงดัง

 

> “เอาล่ะค่ะ! ต่อจากนี้แม่จะเป็นกรรมการแบบเป็นกลางให้! ใครชอบใครให้มาสารภาพตรงนี้! จะได้ไม่ต้องมาละครน้ำเน่าให้ฉันปวดหัวอีก!!”

เสียงคนทั้งร้านหันมามองทันที ทุกคนในกลุ่มถึงกับตกใจ แต่จบตอนนี้ไว้ด้วยเสียงหัวเราะก้องร้านกาแฟ…

 

และนี่คือจุดเริ่มต้นของรักอลวนชุลมุน ที่ไม่รู้ว่าตอนต่อไปจะหัวเราะหรือดราม่าหนักกว่ากัน!

---

ตอนจบ : บทสรุปของหัวใจ

 

หลังจากวันที่ร้านกาแฟวุ่นวาย ทุกคนก็ยังนัดเจอกันต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ความรู้สึกที่ซ่อนอยู่กลับหนักขึ้นทุกวัน

 

จอย พยายามยิ้มเหมือนไม่มีอะไร แต่ใจยังเจ็บเพราะรู้ว่า กร มีใจให้ เจน จริงๆ

ก้อง ก็เริ่มทนไม่ได้ เขาจึงตัดสินใจเดินตรงเข้าหาจอย

 

> ก้อง : “จอย… ฉันอาจไม่ใช่คนที่เธอฝันถึง แต่ฉันพร้อมจะเป็นคนที่ทำให้เธอไม่ร้องไห้อีก”

จอยอึ้งไป น้ำตาคลอเล็กๆ ก่อนจะยิ้มออกมาเป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน

 

ด้าน กร เองก็ไม่อยากปิดอีกต่อไป เขามองไปที่เจนแล้วพูดตรงๆ

 

> กร : “เจน… ฉันรู้สึกกับเธอมากกว่าเพื่อน เธอล่ะ?”

เจนเงียบไปนาน ก่อนจะตอบเบาๆ

 

> เจน : “ฉันก็เหมือนกัน แต่ฉันกลัวจะเสียเพื่อน… แต่ถ้ามันคือความจริง งั้นก็ลองดูสักครั้ง”

ทั้งคู่มองตากัน ทุกคนในกลุ่มถึงกับปรบมือแซวกันเสียงดัง

 

ส้ม หัวเราะลั่น แล้วหันไปหยอก กอล์ฟ

 

> ส้ม : “เห็นมั้ยๆ! เขาสารภาพกันหมดแล้ว ทีนี้นายจะบอกความลับตัวเองรึยัง?”

กอล์ฟหน้าแดงจัด แต่ก็รวบรวมความกล้า

 

> กอล์ฟ : “ส้ม… ฉันชอบเธอมาตลอด”

โต๊ะถึงกับฮือฮา แต่ส้มกลับยิ้มกว้าง

 

> ส้ม : “โง่เอ๊ย~ ฉันก็รู้นานแล้ว รอนายพูดออกมานี่แหละ”

ทุกคนเฮกันใหญ่ ยกเว้นคนเดียวที่ยังนั่งกอดอกทำหน้าเหวี่ยงคือ… เหมย

 

> เหมย : “โอ๊ยยย! อิพวกนี้จะมีคู่กันหมดแล้วเหรอ!? แล้วฉันล่ะ!? ฉันจะไปเหลือกองข้าวก้นหม้อใช่มั้ยแม่!”

ทันใดนั้น เจ้าของร้านกาแฟหนุ่มหล่อ ที่ยืนชงกาแฟเงียบๆ มาตลอด เดินเข้ามาหาเหมยแล้วยื่นแก้วลาเต้ให้

 

> เจ้าของร้าน : “จริงๆ ผมชอบดูคุณเวลามาอยู่กับเพื่อนๆ นะครับ สนุกดี… ถ้าว่างๆ มาช่วยผมเสิร์ฟกาแฟเป็นเพื่อนได้ไหม?”

เหมยถึงกับทำตาโต กรี๊ดลั่นร้าน

 

> เหมย : “ก๊ากกกก! ในที่สุดดดดด!! พระเจ้าก็ไม่ทอดทิ้งกระเทย!!” 😂

ทุกคนหัวเราะกันลั่น ร้านกาแฟเต็มไปด้วยบรรยากาศสดใสอีกครั้ง

---

 

บทสรุป

 

กร & เจน → ตัดสินใจลองคบกัน

 

จอย & ก้อง → เริ่มต้นความสัมพันธ์ใหม่แบบอบอุ่น

 

กอล์ฟ & ส้ม → คู่กัดที่กลายเป็นคู่รัก

 

เหมย → ได้เจ้าของร้านกาแฟเป็น “หวานใจไม่คาดคิด”

เรื่องราวรักสามเศร้าที่เริ่มจากความวุ่นวาย กลายเป็นตอนจบสุดป่วนที่ทุกคนต่างมี “คู่” ในแบบของตัวเอง

 

และเสียงหัวเราะของกลุ่มเพื่อนทั้ง 7 คน… ก็ดังก้องไปทั่วร้านกาแฟเช่นเคย 💕

 

— จบ —