ชาวเขมรฮึกเหิม! ขออาสารบไทย แต่โดนเพื่อนลั่น "ฝึกก่อนเถอะมึง เดี๋ยวได้เป็นปุ๋ยฟรี!" #สนามรบไม่ใช่ติ๊กต๊อก

สวัสดีครับ วันนี้ผมมีคลิปมาเล่าให้เพื่อน ๆ ฟังกันครับ
ต้องบอกเลยว่าเรื่องนี้มันทั้งขำ ทั้งเครียด ทั้งเพลียใจในเวลาเดียวกันเลยทีเดียวครับ! เพราะล่าสุดในโซเชียลของฝั่งกัมพูชากำลังมีประเด็นร้อนแรง ที่ทำเอาทั้งเพื่อนร่วมชาติ ทั้งชาวเน็ตต่างชาติต้องยกมือกุมขมับ

เมื่อมี “ชาวเขมรจำนวนหนึ่ง” โพสต์กันแบบฮึกเหิมว่า
“จะอาสาสู้รบกับไทย!”

คือแค่อ่านก็รู้แล้วว่า “อารมณ์มาเต็ม”
แต่ความจริงนี่ “ประสบการณ์ = ศูนย์”
บางคนยังเข็นผักอยู่ บางคนเป็นดาวติ๊กต็อกอยู่ดี ๆ ก็จะอาสารบซะแล้ว!?

จุดเริ่มต้นของความ “อินจัด”

ช่วงนี้ฝั่งกัมพูชาเกิดกระแสความไม่พอใจในโลกออนไลน์เรื่องความขัดแย้งชายแดนกับไทย
ก็เลยทำให้ชาวเน็ตเขมรหลายคนออกมาโพสต์กันแบบ “ใจพุ่ง”
ประมาณว่า “ชาติคือสิ่งสำคัญ จะตายก็ยอม ขอแค่ได้รบ!”

เช่น…

• “ถ้าประเทศเรียก ฉันจะไปแนวหน้า!”

• “ถึงจะไม่มีดาวบนบ่า แต่ฉันมีหัวใจเพื่อแผ่นดิน!”

• “ฉันขอสละชีวิตเพื่อชาติ ถึงจะตุยก็ยอมตุยเพื่อกัมพูชา!”

โอ้โห อ่านแล้วคือสงสัยเลยว่า
จะไปแนวหน้าหรือไปประกวดสุนทรพจน์!

ดราม่าจุดใหญ่: มีใจอย่างเดียวไม่พอ!

แต่ใช่ว่าชาวเขมรทุกคนจะ “อินจัด” กันหมดนะครับ
เพราะมีคนอีกฝั่งที่ยัง “มีสติ” อยู่เต็มเปี่ยม
ถึงขั้นต้องออกมา “เบรกเพื่อนร่วมชาติ” ว่า...

“ฝึกเป็นทหารก่อนมั้ยพวก? จะได้ไม่ไปเป็นภาระหรือกลายเป็นปุ๋ยกลางสนามรบ!”

บอกเลยว่ามุมนี้แหละครับที่ชาวเน็ตกัมพูชาเองยังต้องถกกันในบ้าน
เพราะคนที่โพสต์ว่าพร้อมรบ บางคนยังไม่รู้วิธีถือปืนเลยด้วยซ้ำ!
บางคนเล่นติ๊กต็อกอยู่ดี ๆ วันหนึ่งบอกขออาสารบ!

คอมเมนต์ฝั่ง “มีสติ” พูดไว้ดีมาก

ขอหยิบตัวอย่างคำเตือนจากชาวเขมรที่ “คิดก่อนโพสต์” มาฝากครับ...

• “สนามรบไม่ใช่ทำนา ถ้าคุณไม่เคยฝึก ถือปืนไม่เป็น อย่าออกไปรบเลยดีกว่า”

• “จะยิงเมื่อไหร่ ยิงยังไง มันไม่ได้อยู่ที่คุณเห็นศัตรูนะ แต่มันอยู่ที่ ‘คำสั่ง’”

• “ยังไม่รู้จักวิธีถอดเซฟปืนเลย จะสู้ยังไง?”

• “ถ้าอยากช่วยชาติจริง ๆ หาเสบียง ส่งอาหารให้ทหารยังจะมีประโยชน์กว่า”

เป็นคำพูดที่เจ็บแต่จริงมาก ๆ เลยครับ!

ดราม่าพุ่งต่อเมื่อบางคนโพสต์เพ้อไปไกล!

มีบางคอมเมนต์ในฝั่งเขมรที่พูดแบบ “เข้าใจผิด” หรือ “อินเกินเหตุ” เช่น…

• “สยามรุกรานสุวรรณภูมิของเรา!”

• “เราคือเลือดเขมรแท้! ถึงตุยก็ยอมตุย!”

• “ถึงไม่มีประสบการณ์ ฉันก็พร้อมไปแนวหน้า!”

คือพูดแบบนี้ในโซเชียลได้นะครับ แต่ในสนามรบนี่ไม่มีคำว่า “ลองดู”
มีแต่คำว่า “โดนยิงก่อน” ครับ!

บางคนถึงกับ “ไม่เชื่อข่าวของรัฐบาลตัวเอง”

ที่น่าสนใจคือ มีชาวเขมรบางคนที่เริ่มตาสว่าง ออกมาตั้งคำถามว่า...

• “ทำไมทหารของเราต้องสร้างบังเกอร์ล้ำเขตแดนไทย?”

• “รัฐบาลเราทำอะไรก่อน แล้วปิดข่าว?”

• “ฝั่งไทยเขายังไม่อยากให้มีเรื่องเลย เราไปหาเรื่องก่อนเองเปล่า?”

ต้องยอมรับเลยครับว่า บางคนเริ่มคิดเองได้ ไม่เชื่อแบบหลับหูหลับตาแล้ว
ซึ่งนั่นคือสัญญาณที่ดีนะครับ เพราะสงครามไม่เคยให้คำตอบที่ดีใด ๆ แก่ประชาชนเลย

สรุปแบบไทยบ้าน ๆ

1. สนามรบไม่ใช่ติ๊กต็อก – จะอาสารบมันเท่ในคำพูดครับ แต่ของจริงมันโหด และไม่มีโอกาสแก้ตัว

2. อยากช่วยชาติ? ทำได้หลายทาง – ส่งเสบียง บริจาคโลหิต ช่วยงานสนับสนุนก็มีค่ายิ่งกว่าไปตายฟรี

3. ชาวเขมรบางคนเริ่มเห็นภาพ – ว่าปัญหาหลายอย่างไม่ได้เริ่มที่ไทย แต่เริ่มจาก “การตัดสินใจที่ผิดพลาดของผู้นำตัวเอง”

4. ใจมีได้ แต่อย่าหลอกตัวเองว่าเก่งโดยไม่ฝึก – เพราะสนามรบไม่รับ “ความกล้าแบบยังไม่ทันซ้อม”

เพื่อน ๆ ล่ะครับ คิดยังไงกับเรื่องนี้?

คุณว่า “ใจอย่างเดียวพอไหมสำหรับแนวหน้า?”
ถ้าเพื่อนเราบอกว่าอยากไปรบแบบยังไม่เคยจับปืน เราควรเตือนยังไงดี?

มาร่วมแสดงความคิดเห็นกันได้เลยครับ!

สำหรับวันนี้ผมขอลาไปก่อน แล้วเจอกันใหม่คลิปหน้า
ขอให้สันติภาพอยู่กับพวกเราทุกคน สวัสดีครับ