ห้ามเดินลงส้นเท้าบนบ้านเดี๋ยวผีบ้านผีเรือนจะตกใจหายไปจากบ้านหมด

ความเชื่อเรื่องการเดินลงส้นเท้าบนบ้านนั้น หลายคนคจะเคยได้ยิน หรือเคยได้รับการอบรมสั่งสอนจากผู้ใหญ่ในบ้านว่า "ห้ามเดินลงส้นเท้าบนบ้านเดี๋ยวผีบ้านผีเรือนจะตกใจหายไปจากบ้านหมด แล้วจะไม่มีผู้คุ้มครองและดูแลคนในบ้าน"

       ความเชื่อเรื่องการเดินลงส้นเท้าบนบ้านนั้น หลายคนคจะเคยได้ยิน หรือเคยได้รับการอบรมสั่งสอนจากผู้ใหญ่ในบ้านว่า "ห้ามเดินลงส้นเท้าบนบ้านเดี๋ยวผีบ้านผีเรือนจะตกใจหายไปจากบ้านหมด แล้วจะไม่มีผู้คุ้มครองและดูแลคนในบ้าน" อีกทั้งคนโบราณบางบ้านยังได้สอนกับลูกหลานเพิ่มเติมอีกว่าเมื่อไม่มีผีเรือนคอยคุ้มครอง คนในบ้านอาจจะได้รับความทุกข์ความเดือดร้อนตามมาภายหลังได้ การเดินลงส้นเท้า คือ ลักษณะของการเดินที่มีการทิ้งน้ำหนักลงส้นเท้าก่อนบริเวณอื่นของฝ่าเท้าทำให้เกิดเสียงดังแน่น ๆ เมื่อกระทบกับพื้น แต่คำโบราณที่กล่าวไว้ว่า "ห้ามเดินลงส้นเท้าบนบ้านเดี๋ยวผีบ้านผีเรือนจะตกใจหายไปจากบ้านหมด แล้วจะไม่มีผู้คุ้มครองและดูแลคนในบ้าน" นั้น แท้จริงอาจเป็นเพียงกุศโลบายเพื่อไม่ให้บุตรหลานและคนในบ้านเดินงส้นเท้าบนบ้านจนเกิดเสียงดังส่อถึงกริยาที่ไม่สุภาพ ซึ่งผู้ใหญ่ในบ้านต้องการให้ลูกหลานและคนในบ้านมีกริยาสุภาพ อ่อนโยน มีลักษณะของความเป็นผู้ดี เป็นคนมีสติค่อย ๆ ก้าวเดินอย่างระมัดระวัง อีกทั้งบ้านเรือนสมัยก่อนไม่ได้สร้างอย่างแน่นหนาเช่นปัจจุบัน เช่น บ้านที่ทำมาจากไม้ไผ่ หรือบ้านที่ปูพื้นด้วยไม้ฟากสับ ดังนั้นการเดินลงส้นเท้าหนัก ๆ อาจทำให้บ้านเรือนชำรุดทรุดโทรมหรือข้าวของโค่นล้มตกแตกเสียหายได้ ถ้าเป็นบ้านที่ไม่แน่นหนาพื้นอาจหักทะลุไปก็ได้                         

         อีกอย่างหนึ่งการเดินแรงๆ อย่างนั้น ดูแล้วไม่สวยงาม เป็นกิริยาของคน ที่ไม่ใช่คนสุภาพอ่อนโยน เป็นลักษณะของไพร่สถุล ไม่ใช่ผู้ดี ไม่ใช่ลักษณะของคนมีศีลธรรม ใครที่ยังเดินลงส้น เดินใช้ส้นกระแทกพื้นอยู่ ควรปรับพฤติกรรมของตนเองเพื่อให้มีบุคลิกที่ดีมากขึ้น

การแก้ไขไม่ให้เดินลงส้นมีวิธีการดังต่อไปนี้
1.บอกตนเองก่อนเสมอว่าต่อไปนี้เราจะเดินอย่างมีสติ
2.เดินเอาปลายเท้าลงก่อน ส้นลงทีหลัง
3.เดินให้ช้าลงกว่าแต่ก่อนสักหน่อยหนึ่ง
ทำการฝึกเดินบ่อยๆ แล้วจะชินไปเอง