กำลังใจจากบทความดีๆ..

       หลายครั้งที่ตัวเองรู้สึกเสียใจกับการได้ยินคำพูดไม่ดี   ประโยคที่ไม่น่าฟังแต่บังเอิญได้ยิน  จะด้วยความตั้งใจพูดให้ได้ยินหรือป่าวอันนี้ไม่รู้จริงๆ    แต่ในวันที่เริ่มโตขึ้นได้เรียนรู้และรู้จักอะไรมากขึ้น

ทำให้ตัวเองรับรู้ได้ว่า   ยิ่งโตขึ้นยิ่งอ่อนไหวกับคำพูดมากขึ้น   นั้นคือถ้าได้ยินสิ่งไม่ดีหยาบๆจะทำให้ในวันนั้นรู้สึกว่าตัวเองไม่ดีตลอดทั้งวันทั้งที่ก็ไม่ได้เกี่ยวอะไร     แต่จะตกใจทุกครั้งที่ได้ยินคำที่ไม่ควรนำมาพูด   จริงๆถ้าเป็นไปได้ คำพูดที่ออกมาควรใช้คำให้เหมาะสมกับอายุก็น่าจะเป็นสิ่งที่ดีเลยทีเดียว   

แบบยิ่งโตขึ้นคนที่เป็นเด็กก็ย่อมจะมีความคาดหวังที่จะได้ยินคำพูดดีๆ  คำพูดที่เป็นกำลังใจ  คำสอนที่จะนำทางให้เด็กๆได้ไว้ใช้ชีวิตต่อในวันข้างหน้า   เป็นสิ่งที่ต้องการมากๆ  สำหรับเด็กที่มองหาแนวทางในการดำเนินชีวิต  และอยากที่จะมีแบบอย่างดีๆให้ได้ทำตาม  

เราไม่รู้ว่าอะไรที่ทำให้คนที่น่าเคารพนับถือบางคนนั้นเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้

อาจจะด้วยอากาศ   สิ่งแวดล้อม  หรือวันเวลาที่ทำให้หลงลืมไปว่า   จะต้องคอยอบรมตักเตือนเด็กๆ  ไม่ใช่ต้องให้เด็กมาตักเตือน    ดูแปลกไปมาก  รู้สึกถึงความไม่มีใครยอมใคร    รู้สึกถึงการไม่เคารพ    รู้สึกถึงความก้าวร้าวที่มากกว่าตอนนั้นที่เคยผ่านวัยเด็กมา   ผ่านการเรียนรู้มาในแบบที่แตกต่างกัน    แต่ทุกคนในตอนนั้นที่สอนกลับทำให้จำได้ฝังใจเลยว่าการควรต้องทำตัวอย่างไร

มีหลายๆสิ่งที่ดีมากๆกว่าในตอนนี้

เสียใจน้อยมากกว่าในตอนนี้

ทั้งๆที่มีแต่ความเรียบง่าย   ไม่วุ่นวาย

ไม่ทันสมัยมาก   แต่ทุกคนดูมีความสุขพูดคุยกันเข้าใจกันได้ง่าย  ไม่ว่าเด็กหรือคนใหญ่  ความต่างกันก็มีกันมาตั้งนานแล้วแต่ไม่เคยคิดแบ่งแยกกันทุกอย่างอยู่รวมกันได้แบบไม่น่าเชื่อ