ฉันในวัย26

ไม่เคยคิดเลยว่าจะกลับมาเขียน และได้อ่านไดอารี่เก่าของตัวเอง อ่านไปก็ตลกไปค่ะ ฮ่าๆแต่ที่ตลกได้เพราะมันผ่านมาแล้วมั้งคะ เวลาเยียวยาได้จริงๆและสิ่งใหม่ๆที่เกิดขึ้นก็ช่วยได้มากเช่นกัน เหมือนที่เขาพูดกัน ว่าเวลาเสียอะไรไป มักจะมีสิ่งดีๆเข้ามาแทน

และตอนนี้ฉันในวัย26ค่ะ 😁 🙏

หลังจากตั้งกระทู้แรกไป ชีวิตรักอันแสบทรวงก็จบลง ตอนนี้ก็ยังใช้ชีวิตอยู่ หายใจอยู่ พึ่งเข้าใจว่ามันไม่ตายนี่น่า มันอยู่ได้ มันสามารถมีความรักใหม่ และดีขึ้นได้ หลังจากที่รู้ว่า การรักตัวเอง เห็นค่าตัวเองสำคัญแค่ไหน พอหลังจากรักตัวเองก็ไม่เจ็บปวดอะไรแบบนั้นอีกเลย ต่อให้เจออะไรไม่ดีอีก ก็ยังรักตัวเอง จะดูแลรักษาตัวเองให้ดีๆ แต่ก็ไม่ได้เข็ดนะคะ ฮ่าๆ ยังสามารถมีความรักครั้งใหม่ได้ ที่สามารถทุ่มเทได้เหมือนเดิม รักเหมือนไม่เคยเจ็บมาก่อนได้เหมือนเดิมค่ะ ยังสามารถให้ความไว้ใจเต็มที่กับทุกความสัมพันธ์ 

จริงๆในช่วงเวลาที่เติบโตไปเรื่อยๆนี้ ก็พบเจออะไรยากมากกว่าความรักเยอะเลย พึ่งเข้าใจว่าชีวิตคนเรามันมีอะไรที่ต้องให้ความสำคัญมากกว่าที่คิด แต่มีสิ่งที่เพิ่มขึ้นตามอายุและประสบการณ์ คือเรามีสติมากขึ้น 

ตอนนี้ก็ใช้ชีวิตนะทุลักทุเลตามประสาหญิงสาววัย26 ล้มบ้าง วิ่งบ้าง เหนื่อยหน่อยก็คลานเอาแต่เอ็นจอยขึ้น ถึงจะเจอเรื่องแย่ๆแต่ละวันมาก็ยังขอบคุณตัวเองที่ยังหายใจได้ ยังตื่นขึ้นมา และได้คิดว่าวันนี้จะกินอะไรดี?

อยากเล่าอะไรหลายอย่าง

แต่ตอนนี้ต้องไปทำงานละนะสิ..ไว้พบกันใหม่