เล่ห์ลุ้นรัก

ตั้งแต่ครั้งนั้น แรกๆยังคุยกัน หลังๆค่อยห่างกันไปต่างคนต่างไปใช้ชีวิตของตัวเอง การที่ทำให้ได้มาเจอกันถือว่าเป็นโชคชะตา มีพบก็มีจาก

 

"เจอกันแต่ละทีมันจะไม่มีเรื่องดีๆเลยใช่ไหม เจอเธอทีไร เราซวยเพราะคนของเธอทุกที หัดจัดการคนของตัวเองอย่าปล่อยให้เทียวมาระรานคนอื่นได้ไหม

 

ถ้าเราหมดความอดทนเธอ อย่ามาโทษเรานะ😒" ลลัลกล่าว

 

ไม่เข้าใจกันไม่ค่อยคุย ปรับแล้วไม่ได้ก็ ต่างแยกย้ายกันไปเติบโตอาจจะดีขึ้นก็ได้  ฝืนไปก็ไม่ดีขึ้น ยิ่งฝืนเหมือนยิ่งพัง

 

ลม อายุ20 เขามันคนหน้าตาดี หล่อ ขาวสูงตาโตจมูกโด่ง ตาโต หน้าหวาน นักศึกษา ปี2 สถ.สาวเยอะ

 

กะล่อน ดื้อ เอาแต่ใจ

 

สำหรับผม ลัลก็น่ารักนะ ทุกทีจะทำตัวนิ่งๆ พออยู่กับผมก็งอแงอ้อนป่วนทุกที เธอชอบทำให้ผมและคนรอบตัวยิ้มได้เสมอ ไม่ชอบเห็นคนอื่นเศร้า แม้ตัวเองเศร้าแค่ไหนก็จะยิ้มเสมอ ตัวเองมีปัญหาอะไรจะไม่ค่อยพูดถึงปัญหา บางทีเธอก็ รั่วสุดๆ

 

และเป็นผมที่ไม่ค่อยเล่าอะไรเกี่ยวกับตัวเองให้ลัลฟัง แรกๆเจ้าตัวก็มีถามบ้าง พอหลังๆ ก็ไม่ถามเกี่ยวกับครอบครัวเจ้าตัวจะถามแค่เรื่องทั่วไป บางทีก็อยากบอกเขาทุกอย่างนะแต่ยังไม่พร้อมบอก ไม่อยากเห็นเธอเครียดสุดท้าย ความสัมพันธ์ระหว่างเราก็จบลง. และเป็นผมที่ทำให้เธอเสียใจ

 

ผมยอมรับผมผิดที่ปล่อยให้สายเกินไป และลืมแคร์ความรู้สึกเธอ แต่กลับกัน เป็นตัวลัลที่รู้จักผมดีเพราะความช่างสังเกตผมเปลี่ยนตอนไหน แปลกไปตอนไหนเขารู้หมดแต่เธอไม่พูด

 

เป็นผมที่ละเลยความรู้สึกเธอ

 

เจ้าตัว ถ้าผมไม่เล่าเองก็ไม่เซ้าซี้ ผมไม่คิดจะเล่าอะไรให้ฟัง ก็ไม่คิดจะถามซ้ำเพราะถามมาผมก็ตอบปัด ไม่อยากเล่าก็ไม่บังคับ อยากเล่าผมก็เล่าให้ฟังเอง แรกๆเธอยังรอ และก็เป็นเธอที่รอ สุดท้ายก็เป็นผมที่ทำให้การรอของเธอไร้ความหมาย หวังว่าสักวันนึงเธอยังจะอยากฟังอยู่นะ

 

ตัวลัลณารา อายุ23 หน้าตาธรรมดานิสัยก็ปกติไม่ได้ดีมากแถมแปลก เข้าใจอะไรง่ายแต่เข้าถึงยากตีมึนเก่ง บางทีก็เฟลนรี่สุดๆ บ้างทีก็นิ่ง ดื้อ ซน น่ารัก ดีมาดีกลับ เอาแต่ใจ หัวแข็งสุดๆ ยอมถอยให้คนที่รักเสมอ

 

นิยามความรัก รักดีๆ เหรอ ไม่รู้ สิ

 

ชอบอิสระ ถามว่าเคยรักใครจริงไหมเคย... (แต่มันหายไปแล้ว)

 

หนึ่งคนสุดแสนจะธรรมดา (คนพี่)

 

อีกคนหล่อหน้าตาดีและฮ็อตสุดๆ (คนน้อง)

 

และความดื้อ หัวแข็งก็พอๆกัน บางอย่างก็ต่างกันสุดๆ

 

ความรักที่เกิดจากความตั้งใจ และไม่ตั้ง จะนำพาทั้งคู่ไปทิศทางไหนล่ะทีนี้

 

จะเรียกบุพเพอาละวาดหรืออะไรดีที่นำพาให้คนทั้งคู่กลับมาเจอกันอีกครั้ง

 

คนหนึ่งไม่ชอบความวุ่นวาย

 

อีกคน"หนีได้หนีไปหนีให้มันได้ตลอดนะคับ พี่หึ!"

 

#ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่าน เข้ามาพูดคุยกันได้ ฝากติดตามไว้ด้วยนะคับ

 

นิยายเรื่องนี้เขียนจากจิตนาการ ไม่

ได้มีส่วนเกี่ยวข้องหรือพาดพิงกับผู้ใด ^_^ติติงได้คับ

 

อ่านแล้วไม่เครียดแน่นอนฮับ