เดินจากบางบอนไปประชาชื่น

สวัสดีผู้อ่านทุกท่านครับวันนี้ผมจะมาเล่าประสบการณ์ชีวิตต้องรับปีใหม่

     ในชีวิตคุณเคยเดินเท้าไกลที่สุดกี่กิโล ?

  ในชีวิผมมีประมาณ3ครั้งที่จำได้ที่เดินเท้าไกลเกิน20กิโล....

    การเดินเท้าของผมครั้งนี้เกิดขึ้นเป็นครั้งที่3ทำไมผมถึงได้เดินเท้าไกลขนานนั้นเหตุเกิดจากอะไร มาติดตามกันครับ.....

 ปัจจุบันผมทำงานอยู่ที่บางบอนใกล้ๆกับ สน.บางบอน ผมต้องบอกก่อนว่าผมมีที่พัก2ที่ที่บางบอนและที่ประชาชื่น. ทุกวันผมจะไปกลับประชาชื่นบางบอนประจำ. จนใกล้จะถึงช่วงปีใหม่ซึ่งใครหลายๆคนได้หยุดกันหลายวันรวมถึงแฟนผมด้วย เธอจึงมีแพลนที่จะกลับต่างจังหวัด ซึ่งผมเองก็ไม่ได้กลับไปด้วยเพราะผมไม่ได้หยุดงาน. พอถึงวันที่แฟนผมกลับต่างจังหวัด ผมก็ได้มานอนที่ห้องพักที่บางบอน พอมาถึงวันนี้ ( วันที่1 ม.ค. ) แฟนผมกลับมาผมก็ต้องกลับมานอนที่ประชาชื่น. เช้าวันนี้ผมก็ขี่รถไปทำงานปกติ

   อ๋อ ผมลืมบอกผมขี่มอเตอร์ไซไปทำงานส่วนแฟนเอารถยนต์กลับบ้าน

  พอไปถึงทางเข้าประตูที่ทำงานผมขี่ไปอีกได้ไม่ไกลก็ได้ยินเสียงดังถ้าให้นึกถึงเสียงน่าจะเหมือนพลุแต่จะดังกว่าหน่อย ผมก็หยุดรถทันที่เพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น.     

     ผมจอดรถแล้วลงมาดูที่ล้อปรากฎว่ายางล้อหน้ามันแตก. ผมต้องเข็ดไปจอดแล้วก็ทำงานจนถึงเที่ยง. ผมได้ยืมรถเพื่อนที่ทำงานขี่ออกไปหาร้านซ่อมรถ ระแวกนั้นไม่มีร้านไหนเปิดทำการเลย ผมก็กลับมาทำงานต่อ ผมก็ได้บอกกับแฟนไปว่าทำงานเสร็จจะหานั่งแท็กซี่กลับไปประชาชื่นเพื่อรอเธอ ซึ้งเธอนั้นกว่าจะมาถึงก็คงดึกแล้ว.   

      พอเลิกงานผมก็เข็นรถไปไว้ที่ห้องพักเตรียมเก็บข้าวของเพื่อจะกลับประชาชื่นผมนั่งเล่นรอเวลาให้รถเหลือน้อยแล้วค่อยออกมารอแท็กซี่

      เวลาประมาณ 16.30 น. ผมเดินออกมาหน้าปากซอยเพื่อจะรอขึ้นแท็กซี่. นั่งรอได้ไม่นานก็มีแท็กซี่มาผมโบกแล้วพอแท็กซี่จอดผมบอกว่า

 ผม: พี่ครับไปประชาชื่นแถวๆวัดเสมียนหน่อยครับ

แท็กซี่: โห ใครจะไปน้อง ไม่ไปครับ

ผมก็ได้แต่ตอบครับแล้วปิดประตู. นั่งรอได้ไม่นานก็มีแท็กซี่มาอีกคันเหมือนเดิมครับ มันไม่มีใครไปหรอกน้อง. พี่แท็กซี่พูดกับผม

   ผมคิดในใจว่ามันจะไม่มีสักคันเลยหรอที่จะไป ผมโบกแท็กซี่ไปประมาณ10กว่าคันไม่มีคันไหนไปเลย. ผมก็เลยนั่งอยู่สักพักนึกขึ้นได้ว่าเพื่อนเคยนั่งBTS ไปสนามหลวง ผมเลยโทรไปหาเพื่อนเพื่อจะถามว่าไปขึ้นbtsที่ไหน เพื่อนบอกว่าbtsบางแคร์. พอผมได้เป้าหมายใหม่ ผมซึ่งอยู่ กทม. มา10กว่าปีไม่เคยขึ้นรถไฟฟ้ารถไฟใต้ดินเลย !! ทำยังไงดี !! ผมจึงตัดสินใจจะไปหาตู้กดเงิน ผมจำได้ว่าปั้มน้ำมันมีตู้กดเงินซึ่งอยู่ไม่ไกล จึงตัดสินใจเดินไป ประมาณ500เมตร ก็ถึงปั้ม. ผมตรงไปหาตู้กดเงินเลยกำลังจะเสียบบัตร ปรากฎว่าตู้มันเหมือนโดนทุบหน้าจอแตก ผมก็ว่าอะไม่เป็นไรเดี๋ยวหาตู้อื่น เดินไปอีกประมาณ 1กิโล ผมเจอ711 แต่มันอยู่ตรงข้าม ผมเดินไปหาทางม้าลายอีก200เมตร ผมไปยืนรอเพื่อจะข้ามไฟแดง ทำไมไฟเขียวมันนานจังวะ ผมยืนรอประมาณ2-3นาที สงสัยทำไมไฟมันไม่แดงหรือต้องรอรถไม่มีแล้วค่อยรีบข้ามไป

     '' ซึ่งผมต้องบอกก่อนเลยครับว่าไม่เคยเดินข้ามทางม้าลาย ที่มีไฟแดง''

    จะหวะที่ผมมองว่ามีรถหรือเปล่า ผมก็หันไปทางซ้ายแล้วหยุดชะงัก อ้าวมันมีให้อ่านนี้หว่า 555555. อ๋อมันต้องกด ผมก็กดตรงปุ่มที่มันให้กด ผมกดไป1ที แล้วยืนรอมันแดง. ทำไมมันไม่แดงวะ แล้วผมก็หันไปอ่านอีกที. อ๋อมันให้กดค้าง2วิ. นี้ละครับอ่านอะไรไม่ละเอียดจะเป็นแบบนี้ ผมใช้เวลาตรงนั้นไปสักพักเลยซึ่งดีมากครับพอไฟแดงรถก็หยุดให้ผมเดินข้าม ผมก็รีบวิ่งข้ามไปกดเงิน ไปถึงตู้. อ้าวกดไม่ได้

  มันขึ้นว่าไม่รับรองชิบอะไรสักอย่างผมก็จำไม่ได้ ผมลองอีกครั้งก็เป็นเหมือนเดิม. ทำยังไงละทีนี้ ผมก็เหมือนเดิมเอาวะเดี๋ยวนั่งแท็กซี่แล้วโอนค่าแท็กซี่ไปก่อน แถวbtsน่าจะมีตู้ให้กด. ผมรอแท็กซี่เกือบจะ20นาทีได้ไม่เจอแท็กซี่ที่ว่าสักคัน. ผมเปิดgps ดูว่า btsมันอยู่ตรงไหน แล้วตัดสินใจเดินไปbts ผมเดินตามgps ไปได้สักพักใหญ่ๆ ก็ถึงแยกบางบอน1 ซึ้งถ้าผมเดินตรงไปก็จะไปบางแคร์แต่ถ้าผมเลี้ยวซ้าย ผมจะไปเส้นทางที่ใช้ไปประชาชื่นประจำ ผมเลยตัดสินใจเลี้ยวซ้าย แล้วทักบอกแฟนว่าไม่มีรถแท็กซี่ไปเลยเดี๋ยวจะนั่งbtsไป แฟนผมบอกว่าทำไมไม่นั่งgrapไป

     เออวะ!! ผมก็เลยบอกเธอว่าเดินมาขนาดนี้ละขอเดินให้มันสุดไปเลยถ้าไม่ไหวจะเรียกรถแล้วกัน.   

………………………………………………………………………

   ยังไม่จบ แต่คนไม่ไหวเดี๋ยวมาต่อครับ

.....................................................................