ศึกรักจอมใจ ตอนที่ 9

เมื่ออีกด้านองค์หญิงเวยหลินได้อยู่ตามลำพังและได้นอนหลับบนเตียงนอน จู่ๆ ก็มีคนบุกเข้ามากลางดึก เข้ามาประชิดตัวองค์หญิงทันที ที่แท้เป็นองค์ชายเหอฟานนี้เอง 

"องค์ชายท่าน" องค์หญิงร้องออกมาทันที

"เจ้าอยู่นิ่งๆ สิอย่าขยับไปไหน" 

"ท่านเข้ามาทำไมกัน ปล่อยข้านะ" องค์หญิงดิ้นทันที

"ไม่ปล่อยเจ้าจะต้องเป็นของข้าคนเดียวเท่านั้นองค์หญิง ข้ารักเจ้า" แล้วองค์ชายเหอฟานก็ระดมจูบนางทันที นางดิ้นเท่าไรก็ไม่เป็นผลและแล้วองค์หญิงก็ตกเป็นขององค์ชายเหอฟานจนได้ 

องค์หญิงนอนนิ่งไม่ไหวติ้งเมื่อองค์ชายกอดทางด้านหลังนาง

"ปล่อยได้แล้ว" นางรีบกล่าวทันทีแล้วจะลุกขึ้นแต่กลับเวียนหัวทันที

"เจ้าเป็นอะไรไปนะ" องค์ชายถามอย่างเป็นห่วงทันที

"ไม่ต้องมายุ่ง" องค์หญิงสะบัดตัวออกทันที ตัวองค์หญิงร้อนเป็นไฟเลยทีเดียว

"เจ้าตัวร้อนนี้ เดี่ยวข้าให้ท่านหมอมาดูอาการเจ้านะเวยหลิน ทหารไปตามพ่อหมอมาหน่อยสิ" 

"ครับองค์ชาย"

ว่าแล้วก็พาท่านหมอมาตรวจดูอาการของนางทันที สรุปนางแค่เป็นไข้เท่านั้นเอง ไม่มีอะไรมาก กินยาก็จะหายเอง"

"ขอบคุณพ่อหมอที่มา ทหารไปส่งท่านหมอเร็วเข้า และไปต้มยาให้องค์หญิงกินไป"

"เพคะองค์ชาย" แล้วทั้งหมดก็ไปทำหน้าที่ของตัวเองทันที

ซ่งหลิงได้ขี่ม้ามายังค่ายมองโกลทันทีและได้ปลอมตัวเข้ามาหาองค์หญิงและตั้งใจจะมาช่วยองค์หญิง แต่ยังเข้าถึงตัวไม่ได้เลยสักนิดเดียว ทหารเฝ้าเต็มไปหมด

องค์หญิงได้อดข้าวอดน้ำแต่โดนขู่ว่าจะมีอะไรกันยันเช้าจึงจำเป็นต้องทานอาหารที่จัดหามาให้กิน และมีความเป็นอยู่อย่างสบายไม่ขาดตกบกพร่องใดๆ

จนกระทั่งเดือนหนึ่งผ่านไป องค์หญิงเกิดอาเจียนออกมาพ่อหมอมาดูอาการบอกว่าองค์หญิงตั้งครรถ์เดือนหนึ่งแล้ว ทำให้ทุกคนดีใจกันเป็นอย่างมาก แต่ไม่ใช่องค์หญิงนั้นเอง

ซ่งหลิงเห็นองค์หญิงตั้งครรถ์ก็เดือดดาลโกรธแค้นเป็นอย่างมากที่ไม่สามารถช่วยเหลือองค์หญิงได้จึงได้บุกชิงตัวองค์หญิงออกมาทันทีและสามารถพาองค์หญิงออกมาได้สำเร็จ และพากลับไปแคว้นเวยทันที

องค์หญิงขอร้องให้ซ่งหลิงพาตนกับวังหลวงทันที เค้าจึงทำตามคำสั่งและได้พามาถึงวังหลวง

องค์ชายกับองค์หญิงจึงทราบความจริงว่าทั้งสามคนอาจจะไม่ใช่ลูกองค์ฮ่องเต้ทำให้ทั้งสามเสียใจเป็นอย่างมากและความจริงเรื่องซ่งหลิงก็ถูกเปิดเผย ทำให้ฮองเฮาถูกเนรเทศออกจากวังไปอยู่กับซ่งหลิง ส่วนองค์ชายกับองค์หญิงต้องอยู่ในวังหลวงต่อไปในฐานะทายาทของฮ่องเต้ต่อไป

"ขอบพระทัยเสด็จพ่อที่ไม่ทรงไล่พวกหม่อมฉันพะยะคะ" องค์ชายเวยจื่อหวงกล่าว

"แล้วเรื่องเจ้าละองค์หญิงเจ้าจะทำยังไงกับเด็กในท้องของเจ้า"

"เสด็จพ่อ หม่อมฉันขอไปอยู่อารามชีดอกเหมยเพื่อทำคลอดที่นั้นเพคะ"

"ตามใจเจ้าลูกหญิง เมื่อเจ้าพร้อมเมื่อไรก็กลับมาได้ทันทีเลยนะ พ่ออยากอุ้มหลานพ่อนะ"

"ได้เพคะเสด็จพ่อ" นางยิ้มให้ทันทีอย่างดีใจ ถึงแม้ว่าจะต้องเลี้ยงเองคนเดียว นางก็ยอมนางไม่สนใจว่าใครจะว่านางยังไงเป็นอันขาด นางมีท่านพ่อที่รักนางเองอยู่แล้วทั้งสองคนและท่านแม่อีกต่างหาก