นิยายแนวยูริ

ตอนที่2

หลังจากเมื่อวานไปขายไส้กรอกแดงที่โรงเรียนประถมเเถวบ้าน พอกลับถึงบ้านบักข้าวจ้าลูกเสี่ยกำชัยก็เร่งรีบโทรหาเหล่าเพื่อนๆที่เป็น ผอ

เพื่อที่จะสอบถามว่ามีนักศึกษาสาวสวยมาฝึกงานหรือเปล่า มันจะได้เตรียมไส้กรอกไปขายที่โรงเรียนนั้นๆ จนคนเป็นเพื่อนได้แต่ถอนหายใจอย่างไม่รู้จะพูดอะไรดีกับเพื่อนคนนี้ที่เรียนก็โครตเก่งแต่ขี้เกียจชิบหาย 

พอรู้ว่าไม่มีนักศึกษามาฝึกประสบการณ์มันก็ถอนหายใจเหมือนคนจะตายจนเสี่ยกำชัยเรียกหานั่นแหละมันถึงตาตื่น

"บักข้าวจ้าวมานี่ไปทวงหนี้กับยายสีให้พ่อแน่" เสี่ยกำชัยตะโกนเรียกลูกสาวให้ไปทวงหนี้กับยายสีลูกหนี้ที่ขยันยืมเสี่ยกำชัยตั้งแต่สมัยเสี่ยกำชัยอายุ20ปีจนตอนนี้แกก็อายุปาไป 75 ปีแล้วก็ยังยืม

ดีที่ว่าเสี่ยกำชัยไม่คิดดอกกับแกแพงเหมือนคนอื่นๆ คิดแค่2% เหมือนให้ฟรีเก็บตลอดยามเงินผู้เฒ่าออก

ทำไงได้ล่ะใครให้แกเป็นเพื่อนรักกับแม่เสี่ยกำชัยที่ตายไปแล้วล่ะ กับมาที่บักข้าวจ้าว หลังจากที่รับคำสั่งจากพ่อก็บิดมอเตอร์ไซค์คันโก้ไปกับหลานสาวหรือใบตองที่วันนี้เป็นวันเสาร์พอดีก็เลยอาสาไปกับพี่สาว หรือ คุณอา ทันที

"ไปโล้ดดดด" เสียงใบตองที่นั่งอยู่ด้านหน้าร้องตะโกนบอกบักข้าวจ้าวพร้อมกับทำท่าทางบิดมอเตอร์ไซค์ 

"จับดีๆอ้ายสิยกล้ออออ" บักข้าวจ้าวโชพาวยกล้อจนหลานสาวยิ้มเหงือกแห้งด้วยความพอใจ ไม่เคยกลัวหรอกใบตองชอบมาก

แง๊น แง๊น แง๊นนนนน

เสียงมอเตอร์ไซค์เสียงดังคับหมู่บ้านแต่ก็ไม่มีใครด่าจริงจังอะไรด้วยเห็นมันขี่แบบนี้มาตั้งแต่อยู่ป.6 จนตอนนี้อายุจะเข้า 30 ปีแล้วมันก็ยังทำตัวเหมือนเด็กอยู่

"บักข้าวจ้าวไปไสหล่าา" ป้าๆกลางหมู่บ้านหรือกลุ่มกระจายข่าวประจำหมู่บ้านร้องทัก พร้อมกับรถบักข้าวจ้าวที่เบรกจนฝุ่นตลบ

แค่ก แค่ก แค่กก

เสียงไอเสียงจามเพราะฝุ่นรถทำให้กลุ่มกระจายข่าวไอจนหน้าดำหน้าแดง รวมไปถึงป้าที่ร้องถามมันในใจแต่ละคนคงกร่นด่าโครตพ่อโครตแม่มันแน่นอนแต่ก็นั่นแหละได้แต่คิดในใจด้วยแต่ละคนก็ลูกหนี้เสี่ยกำชัยกันทั้งนั้น

"ไปเก็บเงินยายสีตั่วป้า มู่เจ้าสิจ่ายเบาะ มาๆๆๆ" มันพูดพร้อมกับกางบัญชีสีแดงหน้าปกเป็นรูปเสี่ยกำชัยกำลังนั่งขัดปืนที่มันสันหามาแปะกาวตราช้างไว้ขู่ลูกหนี้ให้กลัว

"โอ้ยๆๆๆบ่ละหล่าเดี๋ยวป้าไปจ่ายอยู่บ้านเอาเด้อ" เหล่าป้าๆทั้งพูดทั้งหลบหน้าโบกมือหย่อยๆ

ส่วนบักข้าวจ้าวกับหลานสาวก็ได้แต่มองบนพร้อมกับบอกลาเหล่าป้าๆเพื่อที่จะได้ไปถึงบ้านยายสีสักทีเพราะตอนนี้มันจะสายแล้วด้วยเสี่ยกำชัยเอาปิ่นโตใส่กับข้าวมาฝากยายสีด้วยเพราะแกไม่มีลูกมีหลานอะไรกับเขาเสี่ยกำชัยก็เลยเป็นทั้งเจ้าหนี้ทั้งคนดูแล

อีสานวันละคำสองคำ

หล่า = เป็นคำเรียกเด็กๆที่เอ็นดู เช่น บักหล่า อิหล่า 

เบาะ = หรอ เหรอ หรือ