25 เรื่องจริงของคนเรา แต่ทำไมบางทีก็ขำ

4 สิงหาคม 2566 (10:23)เนื้อหาโดย luckyforme

มนุษย์ต้องการสิ่งที่ตนเองไม่มี
แฟนของคนอื่น มักจะสวย(หล่อ)กว่าแฟนของตัวเอง
เวลาที่เราวิ่งมารับโทรศัพท์จากที่ไกลๆ เมื่อถึงโทรศัพท์ เสียงมันมักจะหยุด เราจะช้าไป 1 จังหวะเสมอ
เวลาไปตัดผมบอกช่างตัดผมว่าเล็มออกนิดเดียว ไม่เคยนิดเดียวเลย
เวลาสั่งอาหารไว้นานแล้ว ยังไม่ได้สักที ให้พูดว่าไม่เอาจะได้เร็ว
ถ้าเรียกเก็บเงิน แล้วไม่มีใครมาเก็บเสียที ให้ลุกขึ้น ทำท่าจะกลับทั้งโต๊ะ จะมีพนักงานพุ่งมาทันที
ปลูกต้นลั่นทมไว้หน้าบ้าน ไม่เกี่ยวอะไรกับความทุกข์ระทมของตัวเราเลย
ระวังคนขายโรตี ที่เพิ่งเดินออกมาจากป่าละเมาะ พุ่มไม้ ซอกตึก อย่าตัดสินใจซื้อจนกว่าเขาจะล้างมือ
หนังสือดี คือหนังสือที่เราชอบอ่าน หนังดี คือหนังที่เราชอบดู
สั่งส้มตำแต่ได้กินตำมะละกอ
อยากให้คนอื่นรู้เรื่องที่เรานินทามากๆ อย่าลืมย้ำบ่อยๆว่า อย่าไปบอกใครนะ
ไปเที่ยวต่างจังหวัดกับเพื่อน ไม่ต้องเอายาสีฟันไปด้วย เพราะยังไงเพื่อนก็มี
ตลาด อตก. มาจากคำว่า เอเวอรี่ติง เกินราคา
เวลาดูหนังโรง ควรจำว่า กระปุกน้ำอยู่ด้านไหน
ปูอัด มันทำมาจากปลา กระเพาะปลา มันทำมาจากหนังหมู
ซีอิ๊วขาวแต่น้ำเป็นสีดำ
ในโลกนี้จะมีคนมาทักอยู่ 2 ประเภทเท่านั้น ประเภทแรกอ้วนขึ้นนะ ประเภทที่สอง ผอมลงนะ ไม่มีใครมาทักว่าปกติดีนี่ ไปทำอะไรมา
ห้องน้ำผู้หญิง ผู้ชายเข้าไปดูเป็นพวกโรคจิต ห้องน้ำผู้ชาย ผู้หญิงเข้ามาดูเป็นแม่บ้าน
เวลาที่เปิดหนังสือให้เพื่อนดูหน้าที่ตัวเองพูดถึง มักหาไม่เจอ
ขนมและน้ำในโรงหนัง มักจะแพงกว่าข้างนอกเสมอ
เวลาหิว อยากจะกินมากๆ พอเวลาได้กิน มักจะกินได้น้อย
เวลารถติด เลนอื่นมักจะไปได้เร็วกว่าเลนเราเสมอ
เมื่อสัญญาณจราจรเป็นไฟเขียว แต่พอเราขับมาใกล้จะถึงตรงกับเวลาเปลี่ยนเป็นไฟแดงพอดี
ถ้ามีการแนะนำตัวว่า นี่เพื่อนฉัน หมายความว่า นี่แฟนฉัน
ถ้ามีการแนะนำว่า นี่แฟนฉัน หมายความว่า นี่เมีย/ผัวฉัน