มนตราวายสะ ตอนที่ 3 ผู้หญิงที่หามานาน (1)

ดาวโหลด Ebook คลิ๊กที่ภาพด้านล่างนี้ได้เลยนะคะ

+++++++++<br >
3

ผู้หญิงที่หามานาน

            “สวัสดีครับ พอดีผมเจอแมวบาดเจ็บ สงสัยจะโดนสุนัขกัดน่ะครับ” ชายหนุ่มร่างสูงเดินอุ้มแมวที่เต็มไปด้วยแผลและเลือดที่แห้งเกรอะกรัง ทำให้แก้วตารีบลุกจากเคาน์เตอร์ไปดูอาการน้องที่ภายนอกเหมือนจะหนัก แต่จริง ๆ แล้วไม่ได้ร้ายแรงอย่างที่คิด เธอทำประวัติให้ลูกค้า แล้วเรียกเพื่อนร่วมงานอีกคน “พิกุลดูเคสนี้ให้หน่อยสิ” เพราะตอนนี้คุณหมอกำลังผ่าตัดทำหมันน้องหมาอยู่ และคิดว่าอีกไม่นานก็คงจะเสร็จ

“เดี๋ยวเชิญทางนี้นะคะ” พิกุลเดินนำชายหนุ่มไปอีกห้องที่ติดกัน และเป็นจังหวะเดียวกับที่ประตูอีกห้องถูกเปิดออก สกุณาเดินถือใบประวัติมาวางตรงหน้าของแก้วตา “จัดยาและนัดลูกค้าให้ด้วยนะจ๊ะ”

          “จ้า”

          เสียงพูดคุยกัน ทำให้สุบรรณที่ไม่คิดจะสนใจใคร เขาแค่ตามเพื่อนมาอย่างไม่เต็มใจเฉย ๆ แต่พอเงยหน้าขึ้นมาสบตากับหญิงสาวที่อยู่ในชุดฟอร์มสีฟ้า ที่หันหน้ามายิ้มให้เขานิดหนึ่งพอดี เพียงเท่านั้น ก็เหมือนหัวใจของเขาโดนกระชากออกไปอย่างแรง ชายหนุ่มนั่งมองตามหญิงสาวคนนั้นจนอีกฝ่ายเดินหายเข้าไปในห้อง จึงรีบลุกขึ้นไปถามพนักงานหน้าเคาน์เตอร์

          “คนนั้นคือคุณหมอเหรอครับ” แม้จะอยากรู้มากแค่ไหน แต่สุบรรณก็สามารถเก็บอาการเอาไว้ได้ ตอนถามทั้งน้ำเสียงและสีหน้าจึงดูนิ่งเรียบปกติ

          “ไม่ใช่หรอกค่ะ เธอเป็นแค่ผู้ช่วยเท่านั้นเอง ส่วนคุณหมอเป็นผู้ชายชื่อคุณหมอนพรัตน์ค่ะ” แก้วตาตอบอย่างไม่ได้ตกใจอะไร เพราะเธอโดนถามแบบนี้ค่อนข้างบ่อยเลยทีเดียว

          “เธอมีแฟนหรือยังครับ”

          แก้วตาพิจารณาชายหนุ่มหล่อสะกดสายตาตรงหน้า แล้วกดยิ้ม บอกออกไปตามความจริง เท่าที่ตัวเองรู้ “เหมือนจะยังนะคะ”

          “ขอบคุณ ผมเป็นห่วงเจ้าแมวตัวเมื่อกี้ขอเข้าไปดูด้วยได้ไหมครับ”

          “ค่ะ” แก้วตาอนุญาตพลางมองตามหลังลูกค้าหนุ่มหน้าตาดีคนนั้นไปแล้วโคลงศีรษะไปมา อย่างไม่ได้สนใจอะไรมาก เพราะเอาจริง ๆ เธอโดนลูกค้าหรือไม่ก็พวกญาติ ๆ ลูกค้าที่เป็นผู้ชาย ถามอะไรประมาณนี้บ่อยครั้งจนชินเสียแล้ว

          “เรียบร้อยแล้วค่ะ คุณหมอจะนัดให้มาล้างแผลอีกที ส่วนยาคุณลูกค้าป้อนยาน้องได้ไหมคะ ถ้าไม่ได้เดี๋ยวจะได้นัดน้องมาฉีด” พิกุลแจ้งรายละเอียดให้กับลูกค้าอย่างคล่องแคล่ว

          “ไม่ได้ครับ” สุบรรณที่เพิ่งโผล่เข้าไป พูดแทรกขึ้น ท่ามกลางความงุนงงของทีปกรณ์ “อ้าว อะไรเนี่ย”

          “รบกวนนัดวันเวลาให้ด้วยนะครับ” สุบรรณส่งยิ้มบาง ๆ ให้หญิงสาวในชุดฟอร์มสีฟ้าเหมือนกับผู้หญิงอีกคนที่เขาถูกตาต้องใจ

“ได้ค่ะ เชิญคุณลูกค้าพาน้องไปรอรับใบนัดที่ด้านนอกนะคะ” พิกุลปรายตามองชายคนที่เพิ่งเข้ามาใหม่ แล้วก้มหน้าอมยิ้มอย่างเขิน ๆ เล็กน้อย แล้วเดินผละออกไป

          “ไหนบอกไม่สนใจไง” ทีปกรณ์กระซิบถามอย่างสงสัย เพราะก่อนหน้าแค่ชวนให้พาเจ้าแมวมารักษาเป็นเพื่อนยังบ่นแล้วบ่นอีก

          “ตอนนั้นไม่สน ตอนนี้สนแล้วไง” สุบรรณบอกยิ้ม ๆ ก่อนเขาจะเลิกคิ้ว เมื่อคุณหมอที่เพิ่งเดินออกจากอีกห้องดูคุ้นตาเสียเหลือเกิน และพออีกฝ่ายหันหน้ามาเขาก็อุทาน “คุณนพ”

          “อ้าว คุณบาสมาไงครับเนี่ย” นพรัตน์ถามอย่างแปลกใจ ไม่คิดว่าจะได้เจออีกฝ่ายที่นี่

++++++++
 
อ่านล่วงหน้าที่เว็บอื่น ๆ
 
ธัญวลัย : https://bit.ly/3UbaXxJ
 
Readawrite : https://bit.ly/3Vcevkz
 
เด็กดี : https://bit.ly/3gBJtUi