หัวใจบ่มรัก ตอนที่ 3 ออกอาการ (4)

เผยแพร่: 14 พฤศจิกายน 2565 เวลา 06:29 น.
อัปเดตล่าสุด: 14 พฤศจิกายน 2565 เวลา 06:29 น.เขียนโดย maikwan

ดาวโหลด Ebook คลิ๊กที่ภาพด้านล่างนี้ได้เลยนะคะ

+++++++++

“เฮ้ย...แกดูสาวๆ กลุ่มนั้นสิวะ สวยๆ ทั้งนั้น มองมาทางนี้ด้วย”
ว่าแล้วธนภูมิก็ยกแก้วเบียร์ขึ้นเป็นการเชิญชวน และนั่นทำให้สาวๆ ต่างมองหน้ากันแล้วหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจ ก่อนหนึ่งสาวในกลุ่มคนหนึ่งจะยกแก้วคอกเทลสีสวยขึ้นทำท่าชนแก้วเป็นการตอบรับ
พศวัตเอี้ยวตัวมองตามที่เพื่อนบอกนิดหนึ่ง ก่อนจะหันมานั่งจิบเบียร์อย่างไม่คิดจะสนใจ จนกระทั่งได้ยินธนภูมิอุทานขึ้นอย่างตื่นเต้นนั่นแหละ
“โอ้แม่เจ้า…คนนี้เด็ดสุดๆ สวย น่ารัก เซ็กซี่นิดๆ สเป็กเลยว่ะ”
พศวัตถึงได้หันกลับไปมองหญิงสาวกลุ่มนั้นอีกครั้ง และผู้หญิงที่ธนภูมิบอกว่าสวยน่ารักเซ็กซี่นิดๆ ก็เกือบทำเขาสำลักเบียร์ที่เพิ่งยกขึ้นดื่ม ใช่เลยผู้หญิงที่สามารถทำให้เขาปั่นป่วนกระวนกระวายทั้งที่เห็นหน้าไม่ชัด แต่นั่นก็ไม่น่าตกใจเท่ากับรู้ว่าเธอคือ...
“ยัยเปรี้ยว!”
“เปรี้ยว!” ธนภูมิทวนคำพลางขมวดคิ้วมองหน้าเพื่อนสลับกับผู้หญิงในชุดสีน้ำเงินชวนมองคนนั้น แล้วถามต่อไปอย่างสงสัยว่า “เปรี้ยวไหนวะ อย่าบอกนะว่า…เปรี้ยวเด็กสาวข้างบ้าน เมียในอนาคตของแก”
“ไอ้บ้า! เปรี้ยวน่ะใช่ แต่เมียในอนาคตไม่ใช่โว้ย พวกผู้ใหญ่คิดกันไปเองและเรื่องนั้นมันก็ผ่านมาหลายปีดีดัก ฉันเลิกสนใจมานานแล้ว”
พศวัตปฏิเสธเสียงดังลั่นกลบเกลื่อน หากแต่สายตากลับไม่ได้ละจากวรรณวลีเลย เขาไม่เคยจะคาดคิดมาก่อนว่าจะได้เห็นวรรณวลีแต่งตัวออกแนวเซ็กซี่แบบนี้ และพอได้เห็นปฏิเสธไม่ได้เลยว่าหญิงสาวไม่ใช่เด็กกะโปโลอีกต่อไป แต่เป็นสาวสวยที่สามารถตรึงสายตาและทำให้ผู้ชายอย่างเขาใจเต้นแรงไม่เป็นส่ำได้อย่างสบายๆ
“แต่ตอนนี้ฉันเห็นแกมองน้องเขาตาเคลิ้มเลยนะโว้ย อย่ามาปฏิเสธเสียให้ยาก”
ธนภูมิพูดดักอย่างรู้ทัน เล่นเอาพศวัตถึงกับสะดุ้งรีบดึงสายตากลับและแสร้งทำเป็นมองไปทางอื่น พร้อมกับละล่ำละลักแก้ตัวไปได้แบบน้ำขุ่นๆ
“เคลิ้มบ้าเคลิ้มบอน่ะสิ เป็นเด็กเป็นเล็กแต่งตัวอะไรก็ไม่รู้ไม่มีแล้วยังอยากจะโชว์”
“เฮ้ยพวก...แกกำลังเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า น้องเปรี้ยวเนี่ยนะเด็ก” พศวัตที่แอบปรายตามองวรรณวลีอยู่เป็นระยะๆ พยักหน้าแทนคำตอบ
“ไอ้บ้า! แกนี่มัน…” ธนภูมิหยุดเอาไว้เพียงเท่านั้นแล้วส่ายศีรษะ มองเขาตาเป็นมันยังมาพูดอีกว่าเขาเป็นเด็กอีกนะไอ้พตเอ๊ย คิดพลางถอนหายใจกับพวกปากอย่างใจอย่าง
“มันอะไร”
“มันดีจริงๆ ไง ที่สามารถมองและคิดว่าน้องเขาเป็นเด็กได้ แต่สำหรับฉันไม่ว่ะ ในสายตาฉันน้องเปรี้ยวคือสาวสวยมาตั้งแต่สมัยอยู่มัธยมแล้ว และตอนนี้ก็ยิ่งสวยขึ้นไปอีก ดูสิสวยสะพรั่ง ขนาดเพื่อนๆ ของน้องเขาที่ว่าสวยแล้วนะ แต่พอน้องเขาเดินเข้ามาในกลุ่มเท่านั้นคนอื่นก็ดับสนิท”
ธนภูมิพยักพเยิดให้พศวัตมองอีกครั้งด้วยสายตาชื่นชม ไม่ว่าจะรูปร่างที่บอบบางน่าทะนุถนอม ผิวกายที่ขับกับชุดสีน้ำเงินเข้มทำให้ดูนวลเนียนลออตาน่าสัมผัส กระทั่งวงหน้าสวยที่ถูกแต่งแต้มเอาไว้อย่างสวยงามไร้ที่ติ
“พอๆๆ ถึงแกจะชมสรรเสริญเยินยอแค่ไหนก็ไม่ทำให้ฉันมองยัยเปรี้ยวมากไปกว่า…” พศวัตยกเบียร์ขึ้นจิบพลางเบือนสายตาหนีไปทางอื่น “น้องสาวหรอก”
สิ้นเสียงห้วนๆ ของเพื่อนรัก ธนภูมิก็กดยิ้มมุมปากพลางหัวเราะหึๆ จากนั้นก็ลุกขึ้นจัดระเบียบเสื้อผ้าหน้าผมให้เข้าที่