How To เซฟจิตใจตัวเองจากสังคมโรงเรียน

เป็ปัญหาของใครหลายๆ คนรวมถึงตัวพัชเองด้วย ในสมัยตอนเรียนประถมพัชเป็นคนร่าเริงเข้ากับเพื่อนง่าย แต่มันก็เปลี่ยนไปเมื่อพัชเริ่มโตขึ้นจนได้เรียนมัธยมจากเด็กน้อยที่รักร่าเริงสดใส พูดมาก พูดเก่ง เป็นเด็กที่ไม่กล้าพูด คิดแล้วไม่บอกใคร เก็บมาคิดเล็กคิดน้อย จนกลายเป็นเด็กคิดมากขั้นรุนแรง ผลที่ตามมาคือ อารมณ์แปรปวนง่าย กลายเป็นว่า สังคมในดิสคอร์ส เพื่อนที่เล่นเกมด้วยกัน มีความสุขมากกว่า 

มีปัญหาใหญ่ๆ ตอนช่วงปิดเทอม ม.2 กลายเป็นว่า ถูกเพื่อนทั้งห้องไม่ชอบ คิดว่าย้ายโรงเรียนใหม่น่าจะดีกว่านี้ และเราก็ได้ย้าย โรงเรียนใหม่ ตอน ม.3 คิดว่าย้ายมาใหม่จะดี เท่ากับว่า ก็แย่เหมือนเดิม แค่แย่น้อยกว่าแค่นั้น 

พอได้จบ ม.3 ไป ก็เลยคิดว่าจะย้ายกลับมาเรียนที่ต่างจังหวัด คือขอนแก่น ก็ได้ย้าย มาเรียน ปวช. ค่ะ ก็คิดว่าน่าจะช่วยได้ เมื่อจบก็ได้ย้ายมาเรียนต่อเลยค่า 

คิดว่าจะดีขึ้นเรียกความเป็นตัวเองได้ ก็เหมือนเดิม มิหนำซ้ำ แย่กว่าเดิมมาก โดนทั้งบลูลี่ พูดลับหลัง โดนตัดความมั่นใจ กล้ายเป็นคนไม่พูด พูดน้อย ไม่สุงสิงกับใคร สบายใจกว่าเมื่อได้อยู่คนเดียว  

สิ่งที่พัชทำคือ 

1. เลิกคิด จากคนที่คิดมากนู้นนี้นิด พยายามมา2ปี พอขึ้น ช.3 เริ่มทำได้ แต่ไม่ 100 เปอร์ 

2. หาสังคมใหม่ที่เหมาะกับเราอยู่แล้วสบายใจ พัชเลือกสังคมเกมส์ ตีป้อมไปด้วยกันทุกคืน สนุกเฮฮาเมื่อชนะ เงียบไม่พูด เมื่อแพ้ แต่คนในตี้ก็ไม่ซีเรียสอะไร 

3. อยู่กับสิ่งที่ชอบ เช่นพัชก่อน เล่นเกม แต่งนิยาย ดูซีรีย์ 

บอกเลยว่าช่วงแรกๆ คือทำได้ยากมาก แต่ไปๆ มาๆ ไม่แคร์ละคะ อยากทำไรพูดไรเชิญ จะมาบลูลี่ร่างกานฉันก็แล้วแต่ เพราะฉันพอใจในสิ่งที่ฉันมี ต่อให้ฉันดูดีฉันก็จะไม่เหยียดหรือบลูลี่