หน้าแรก ตรวจหวย โปรโมชั่น เว็บบอร์ด ควิซ การเงิน Pic Post
 
Page หาเพื่อน Chat หาเพื่อน Line หาเพื่อน Skype
 
อัลบั้ม แต่งรูป คำคม Glitter สเปซ ไดอารี่
 
เกมถอดรหัสภาพ เกม วิดีโอ
 
คำนวณ การเงิน ราคา BitCoin/Crypto
 
ติดต่อเว็บไซต์ลงโฆษณาลงข่าวประชาสัมพันธ์แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสมเงื่อนไขการให้บริการ
 
Login เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก
 
ตรวจหวย วันที่ 1 สิงหาคม 2564 รางวัลที่1 910261
เว็บบอร์ด บอร์ดต่างๆค้นหาสร้างบอร์ด ตั้งกระทู้ใหม่

บาหลีจะช่วยเหลือตัวเอง..โดยไม่มีนักท่องเที่ยวได้อย่างไร?

การเปิดประเทศภายใน 120 วัน เอาจริงหรือ? สืบเนื่องจากข่าวนี้.."นายกเปิดแถลงการณ์เรื่องแผนเปิดประเทศใน 120 วัน ลั่นกิจกรรมเศรษฐกิจจะกลับมาปกติ" แต่ผมก็ยังมองไม่เห็นถึงความจำเป็นในการเปิดประเทศนะครับเพราะมันจะได้ไม่คุ้มเสีย จนกระทั่งเมื่อวานผมนั่งดูสารคดี​ทางช่องมาเลเซีย​ ที่.. พอแปลได้แบบงูๆปลาๆ​... และค้นหาภาพ​จากgoogle... มันเป็น​เรื่องเกี่ยวกับเกาะบาหลี...

ชาวเกาะจะช่วยตัวเองในบาหลีโดยไม่มีนักท่องเที่ยวได้อย่างไร?

นับตั้งแต่การระบาดของโรคโควิด-19 อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวทั่วโลกก็ซบเซา บาหลีหรือที่เรียกว่าสวรรค์แห่งวันหยุดก็ยิ่งย่ำแย่ ในอินโดนีเซียโรคโควิด-19 กำลังระบาดอย่างหนัก 

แผนที่จะเปิดการท่องเที่ยวระหว่างประเทศอีกครั้งในวันที่ 11 กันยายน ก็ถูกยกเลิกอย่างเป็นทางการ 

Wayan Koster ผู้ว่าการจังหวัดบาหลีระบุเมื่อปลายเดือนสิงหาคมว่านักท่องเที่ยวต่างชาติจะไม่สามารถมาเยี่ยมชมเกาะได้ในปีนี้... 

การท่องเที่ยวเป็นหัวใจสำคัญของบาหลี และรายได้จากอุตสาหกรรมนี้คิดเป็น 60% ของรายได้ ในท้องถิ่นชาวเกาะนับไม่ถ้วนพึ่งพาการท่องเที่ยวเพื่อหาเลี้ยงชีพ 

---เมื่อเผชิญกับสถานการณ์ที่เป็นเช่นนี้ชาวเกาะจะช่วยตัวเองได้อย่างไร?---

 

"การกลับไปพัฒนาบ้านเกิด" เป็นทางเลือกสุดท้าย... 

----ความรู้ความเข้าใจ---การเพาะปลูกสาหร่าย--- 

 

เกาะเพนิดา, เกาะเลิมโบงัน และเกาะเทรเชอร์ เป็นเกาะที่มีแสงแดดส่องถึงสามเกาะบนชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะปารีส(ไม่ใช่​ประเทศ​ปารีส.. ​นาครับ)​หน้าผาและแนวชายฝั่งประกอบเป็นทิวทัศน์ที่มีเสน่ห์ดึงดูดผู้คนให้มาเที่ยวชมและดำน้ำผจญภัย 

ก่อนที่จะกลายเป็นจุดหมายปลายทางสำหรับวันหยุดที่มีชื่อเสียงระดับโลก 

อุตสาหกรรมหลักในพื้นที่นี้คือ......การทำฟาร์มสาหร่ายทะเลตั้งแต่ทศวรรษที่ 1980 เป็นต้นมา 

อุตสาหกรรมหลักบนเกาะคือการเพาะปลูกสาหร่ายทะเลแต่หลังจากการพัฒนาด้านการท่องเที่ยวธุรกิจสาหร่ายทะเลก็ค่อยๆจางหายไปจากสายตาของผู้คน 

"ฉันมาที่เกาะครั้งแรกในปี 2010 และเห็นเป็นสีเขียวทุกที่ ที่ฉันได้กลิ่นคือกลิ่นของสาหร่าย " เป็นคำพูดของ Valery Senyk รองผู้จัดการของ Batuka Lembongan Resort & Spa เล่าถึงอดีตในการให้สัมภาษณ์ล่าสุดกับ Peninsula News 

ภายในปี 2016 มีฟาร์มสาหร่าย อยู่ในช่องแคบระหว่างเกาะ Lembongan และเกาะ Treasure และจางหายไปภายในปี 2019 " 

สถิติจากสำนักงานสถิติของอินโดนีเซียแสดงให้เห็นว่าการพัฒนาอุตสาหกรรมการเลี้ยงสาหร่ายทะเลที่หยุดนิ่งมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวที่เฟื่องฟูในบาหลี จำนวนนักท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นจาก 7 ล้านคนในปี 2553 เป็น 16 ล้านคนในปี 2562 

ในปี 2548 ด้วยการเปิดตัวโรงแรมหรูแห่งแรกของเกาะ Batuka Lembongan Hot Spring Resort ราคาที่ดินในท้องถิ่นเพิ่มขึ้น 20% ทุกปี ในช่วงสิบปีที่ผ่านมานักท่องเที่ยวชาวจีนหลายพันคนและนักเล่นกระดานโต้คลื่นชาวออสเตรเลียหลายร้อยคนได้นำความเจริญและความมั่งคั่งมาสู่ท้องถิ่น

เมื่อเทียบกับการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำแล้ว ชาวเกาะยินดีที่จะอุทิศตนให้กับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ซึ่งค่อนข้างง่ายและมีรายได้ที่มั่นคง 

อย่างไรก็ตามหลังจากการระบาดของโรคโควิด-19 ทำให้ผู้คนในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวในอินโดนีเซียประมาณ 13 ล้านคนตกงาน 

การทำฟาร์มสาหร่ายทะเลในท้องถิ่นจึงได้รับความนิยมอีกครั้ง ผู้คนได้ "ต่อสู้" เพื่อให้บ้านเกิดกลับสู่สภาพเดิม 

หลังจากการระบาดของโรคโควิด-19 ผู้คนก็เริ่มเพาะเลี้ยงสาหร่ายทะเล Ian Neubauer และ Al Jazeera Tu Peninsula News ได้สัมภาษณ์ชาวเกาะหลายคนเพื่อพยายามทำความเข้าใจสภาพความเป็นอยู่ในปัจจุบัน Kasumba เป็นผู้จัดการโรงแรม Batu Karang 

แต่ตอนนี้เธอก็เหมือนชาวเกาะคนอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับสาหร่ายทะเลในทะเลทุกวันเธอช่วยงานเกี่ยวกับการผสม การเก็บเกี่ยว และการขนย้าย

 ---ยายของเธอเป็นเกษตรกรเลี้ยงสาหร่าย--- 

แต่เธอเรียนบัญชีในวิทยาลัยและไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับสาหร่ายทะเล Kasemba กล่าวว่า มันเป็นงานหนักมาก แต่ฉันโชคดี ตอนนี้ฉันไม่มีงานอื่นเลย ถ้าไม่มีมัน ฉันก็อาจจะไม่มีเงินกินข้าว เธอและเพื่อนร่วมงาน 5 คนมีรายได้ประมาณ 200 ถึง 300 ดอลลาร์ต่อเดือน 

---เพื่อที่จะเพาะเลี้ยงสาหร่ายทะเล---

เธอยอมรับว่ารายได้จากการเพาะเลี้ยงสาหร่ายทะเลนั้นน้อยกว่าพนักงานสำรองห้องพักของเธอมาก เธอกล่าวว่า"ฉันเคยได้รับ 200 ดอลลาร์สหรัฐต่อเดือนและฉันยังสามารถพบปะกับเพื่อน ๆ ในวันหยุดสุดสัปดาห์ ตอนนี้ฉันต้องไปทำงานทุกวันเพื่อรับรายได้ 50 ดอลลาร์สหรัฐต่อเดือนตั้งแต่เดือนมีนาคม" 

อารีย์พ่อค้าที่เคยขายเสื้อยืดตามสถานที่ท่องเที่ยวก็เลี้ยงสาหร่ายเช่นกัน“ เมื่อเดือนที่แล้วสาหร่ายอบแห้ง 1 กิโลกรัมได้เงิน 13,000 รูเปียห์อินโดนีเซีย (88 เซนต์) เดือนนี้ได้รับเพียง 10,000 รูเปียห์อินโดนีเซีย (68 เซนต์) )” 

พ่อค้าคนกลางระบุว่าการลดราคาเป็นการ“ แข่งขันกันมากเกินไป”ในหมู่ชาวเกาะและกลับมี“ ปัญหาการส่งออก” ภายใต้การแพร่ระบาดนี้ 

อย่างไรก็ตามจากข้อมูลที่เปิดเผยโดยกระทรวงกิจการทางทะเลและการประมงของอินโดนีเซียในช่วงครึ่งแรกของปี 2020 การส่งออกสินค้าประมงของประเทศเพิ่มขึ้น 7% เมื่อเทียบกับช่วงเวลาเดียวกันของปีที่แล้วและสาหร่ายทะเลถูกจัดให้เป็นหนึ่งในสี่สินค้าสำคัญ!!! 

 

สาหร่ายทะเลในบาหลี Al Jazeera Djusdil Akrim เจ้าของโรงงานคาราจีแนน ในสุลาเวสีใต้ ซึ่งเป็นศูนย์กลางการเลี้ยงสาหร่ายของอินโดนีเซีย เล่าว่าปัญหาคืออุตสาหกรรมไม่ได้รับการควบคุม เขารู้สึกว่ารัฐบาลไม่เคยพิจารณาการปลูกแบบอุตสาหกรรม ดังนั้นเกษตรกรรายย่อยที่พยายามเอาชีวิตรอดต้องลงมือทำเอง 

เขากล่าวว่า“ เกษตรกรผู้เลี้ยงสาหร่ายในฟิลิปปินส์ได้จัดตั้งสหภาพแรงงานและเจรจาราคากับผู้ซื้อชาวจีนในเกาหลีใต้พวกเขาได้เปลี่ยนฟาร์มสาหร่ายให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวอย่างไรก็ตามแม้ในสุลาเวสีจะมีผู้เลี้ยงสาหร่าย 200,000 คน ในสถานที่สุ่มเสี่ยงที่ไม่มีความร่วมมือระหว่างบริษัท และรัฐบาล” 

---ชาวเกาะตั้งหน้าตั้งตารอการฟื้นตัวของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว--- 

ในขณะเดียวกันรายงานของ Peninsula News ยังได้กล่าวถึงประเด็นหลักเพิ่มเติมนั่นคือชาวเกาะยินดีที่จะเพาะสาหร่ายต่อไปและกลับไปทำฟาร์มหรือไม่??? 

ความจริงก็คือชาวเกาะหลายคนให้สัมภาษณ์ว่าทุกคนหวังว่าจะกลับไปเป็นอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวโดยเร็วที่สุด 

Kadec กล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่า "ฉันคิดว่าทุกคนจะกลับไปที่การท่องเที่ยวเพราะมันมีกำไรมากกว่า ... มีเพียงผู้สูงอายุเท่านั้นที่จะทำงานที่นี่ต่อไปเพราะพวกเขาไม่มีทักษะอื่น ๆ " 

---ความพยายามและความเสียใจ--- 

---ช่างฝีมือขายสินค้าทางออนไลน์---- 

หลังจากปิดจุดชมวิวและรีสอร์ทต่างๆในบาหลีของที่ระลึกสำหรับนักท่องเที่ยวและงานหัตถกรรมที่มีลักษณะเฉพาะ เมื่อไม่มีตลาดเจ้าของรายย่อยในอุตสาหกรรมเหล่านี้ควรทำอย่างไร? 

 

---การตลาดออนไลน์ดูเหมือนจะเป็นทางออกเดียว---

แต่ผลกระทบนั้นขึ้นอยู่กับทัศนคติและความสามารถของเจ้าของ ทำให้ Ariani ที่ไม่มีความรู้เกี่ยวกับเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ต!!! 

ในช่วง 15 ปีที่ผ่านมาเขาทุ่มเทแรงกายแรงใจให้กับตลาดศิลปะ Sukawati เขาขายกล่องไม้และของที่ระลึกเป็นหลัก สินค้าส่วนใหญ่ของเขาขายเป็นของที่ระลึกจากสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงเช่นคูตาและเดนปาซาร์ 

ก่อนการแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 บางครั้งร้านค้าได้สั่งซื้อสินค้ามากถึง 500 รายการและตอนนี้ร้านค้าได้ปิดไปแล้ว 

ลูกสาวของเขาก็ยุ่งเกินกว่าที่จะช่วยเขาขายของออนไลน์และลูกชายของเขายังเด็กเกินไปที่จะช่วย ตอนนี้เขาสามารถพึ่งพาลูกค้าเพียงไม่กี่รายในตลาดเพื่อทำธุรกรรมเล็ก ๆ น้อย ๆ 

Wayan Cedit วัย 37 ปีทำผลิตภัณฑ์จากไม้เพื่อเลี้ยงชีพเขากล่าวในการให้สัมภาษณ์สื่อว่า "ฉันไม่มี wifi"(แค่นั้น???) 

Wayan แสดงให้เห็นว่าเขาไม่สนใจที่จะขายสินค้าออนไลน์ เนื่องจาก...เราขายสินค้าแฮนด์เมดและไม่สามารถทำสินค้าสองชิ้นที่เหมือนกันได้

หากลูกค้าได้สินค้าที่แตกต่างจากรูปภาพพวกเขาอาจผิดหวังต่อมาคือ...ฉันต้องการคืนเงิน 

เรื่องนี้เคยเกิดขึ้นกับเพื่อนของฉัน การขายของออนไลน์ มันยากเกินไปไม่เหมือนกับการติดต่อกับคนจริงๆ ที่ลูกค้าสามารถเห็นสินค้าด้วยตาของตัวเอง

 

ก่อนการแพร่ระบาด รายได้รวมต่อเดือนของ Cedi อาจอยู่ระหว่าง 70 ล้านถึง 100 ล้านรูเปียห์อินโดนีเซีย (ประมาณ 4715.39 ดอลลาร์สหรัฐ ถึง 6,736.27 ดอลลาร์สหรัฐ) โดยส่วนใหญ่เวิร์กชอปของเขาสามารถจ้างฟรีแลนซ์ได้ 15 คนต่อเดือน แต่ในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา

ไม่มีคำสั่งซื้อใด ๆ และคนงานของเขาก็ผันตัวไปเป็นชาวนา

 

---จากรายงานของ Channel News Asia---

พบว่ามี SMEs เพียงไม่กี่รายจาก 68,000 ราย ที่ลงทะเบียนในบาหลีที่มีบัญชีลงในโซเชียลมีเดีย 

---แล้วรัฐบาลบาหลีล่ะ--- 

ด้วยความช่วยเหลือของ ห้างร้าน บริษัท และรถโดยสาร GoJek และ Grab ได้นำเสนอขายสินค้าจำนวนมาก ผู้ประกอบการขนาดกลางและเล็กด้านอาหารและเครื่องดื่มได้ดำเนินการฝึกอบรมธุรกิจเครือข่าย 

แต่ผลประโยชน์ดังกล่าวยังไม่ได้ส่งผลดีต่อทีมบริหารงานหัตถกรรมขนาดเล็กและขนาดกลางในพื้นที่ในขณะนี้ 

Madiana เชื่อว่ากลุ่มลูกค้าเป้าหมายของธุรกิจเหล่านี้...คือนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ ไม่ใช่คนท้องถิ่นในบาหลี "ช่างฝีมือหลายคนไม่คุ้นเคยกับโซเชียลมีเดียและต้องเปลี่ยนวิธีคิด เราพยายามเสนอโครงการฝึกอบรมเพื่อให้สามารถโปรโมตทางธุระกิจออนไลน์ " 

อย่างไรก็ตามยังมีผู้ปฏิบัติงานที่เกี่ยวข้อง รู้สึกว่ามันเป็น "ความท้าทายทางเทคนิค" แต่...ที่กล่าวถึงโดยช่างฝีมือบางคน....

 

---มันเป็นเพียงข้อแก้ตัว---

 

 Wayne Gede Mancanegara วัย 32 ปี เป็นผู้บริหารงานที่ Ganesha Art Gallery เขารู้สึกว่าบางคนอ้างว่าอยู่ห่างจากโซเชียลมีเดีย

เพราะไม่ต้องการคัดลอกผลงานของคนอื่น อ้างถึงสัญญาณเครือข่ายที่ไม่ดีเป็นเหตุเป็นผล แต่โดยพื้นฐานแล้วพวกเขาไม่ต้องการเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ Wayang Gede ได้ลองจัดเวิร์คช็อปในหมู่บ้าน Kedisan ใกล้เมืองเล็ก ๆ ของ Ubud ปัจจุบันทีมงานเป็นหนึ่งในไม่กี่แห่ง ที่ยังคงได้รับคำสั่งซื้อผลิตภัณฑ์จากไม้และค่าคอมมิชชั่น ผลิตภัณฑ์ของพวกเขามีมากมายและหลากหลายด้วยการออกแบบที่มีสไตล์

และทันสมัยรวมถึงคุณสมบัติการแกะสลักไม้แบบบาหลีดั้งเดิม 

ผลงานของพวกเขาได้รับความสนใจจากคนดังทางการเมืองและแม้ตอนนี้พวกเขาก็ยังได้รับคำสั่งซื้อจากสหรัฐอเมริกา เยอรมนีและสิงคโปร์ เป็นหลัก 

ภาพนี้เป็นหนึ่งในเวิร์กชอปของ Wayan Gerd ช่างฝีมือทำงานที่ Nivell Rayd เมื่อสองปีก่อนเขาเปิดบัญชีโซเชียล

เมื่อก่อตั้งทีมเขาพยายามอัปโหลดโพสต์ทุกวัน...เพื่อดึงดูดความสนใจจากสาธารณชนเมื่อเกิดการแพร่ระบาด

ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ยอดขายร้านค้า 90% ก็มาจากธุรกิจออนไลน์ 

อย่างไรก็ตามเขายอมรับว่า...ภายใต้สภาพแวดล้อมทั่วไปของการท่องเที่ยวที่ซบเซาและเศรษฐกิจที่ตกต่ำทั่วโลกผู้คนไม่เต็มใจที่จะจ่ายเงินไปกับงานศิลปะแฮนด์เมดทำให้รายได้ของเขาลดลง 30% ถึง 40% ในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา 

ภาพด้านล่าง​นี้นำเสนอในหน้าจอโซเชียลของทีมแนะนำในโซเชียลมีเดียของ Wayang Gerd Mancannigaton 

__แผนที่การทำงานเป็นทีม__ 

 

ทีม Mancannigara ยังสนับสนุนให้ช่างฝีมือในหมู่บ้าน โดยชักชวนพวกเขา อย่างน้อยก็พยายามขายให้และโปรโมตผลงานของพวกเขาทางออนไลน์ นอกเหนือจากการแบ่งปันเคล็ดลับและเทคนิคในการดึงดูดผู้ชมแล้วเขายังช่วยทำเวิร์กช็อปศิลปะในการตั้งค่าบัญชีในโซเชียลมีเดีย 

บัญชีโซเชียลมีเดียของ Art Workshop เป็นสิ่งที่ควรค่าแก่การกล่าวขวัญมากขึ้น นอกจากนี้ Mancannigara ยังลงทะเบียนบัญชีและดำเนินการด้วยตัวเอง เขาวางแผนที่จะ“รวม” ผลงานของช่างฝีมือที่ไม่มีเอเจนซี่ หรือนายหน้า และขาดประสบการณ์ในการดำเนินงานทางโซเชียลมีเดียมาโปรโมชั่น 

อย่างไรก็ตามมีเพียงคนส่วนน้อยเท่านั้นที่ตกลงที่จะเข้าร่วมบัญชีนี้ Mancanegala กล่าวว่า"ฉันหวังว่าช่างฝีมือทุกคนในหมู่บ้านของฉัน จะสามารถมีส่วนร่วมเพื่อที่พวกเขาจะได้ตระหนักถึงพลังของโซเชียลมีเดีย ฉันหวังว่าคนในหมู่บ้านของเราจะมีรายได้บ้าง ถ้าทุกๆเวิร์กช็อปสามารถอยู่รอดในช่วงเวลาที่ยากลำบากนี้ได้ กลุ่มผู้มีความสามารถก็จะไม่ถูกทิ้งไว้เบื้องหลังอีกต่อไป" 

---สำหรับผมมันเป็นการร่วมกันระหว่างคนยุคอนาล๊อก กับเดจิตอลที่น่ารัก--- 

ซึ่งพวกเขาไม่เคยหวังว่ารัฐบาลที่จะเข้ามาช่วยเหลือแต่อย่างใด

 

...ดูสารคดีแล้วย้อนกลับมาที่เรา... 

 

ทุกอย่างมีจุดแข็งจุดอ่อน ลองทำSWOT Analysis วิเคราะห์สภาพองค์การ หรือหน่วยงานในปัจจุบัน เพื่อค้นหา จุดแข็ง จุดอ่อน หรือสิ่งที่อาจเป็นปัญหาสำคัญในการดำเนินงานให้เราไปสู่สภาพที่ต้องการในอนาคตดูกันสักตั้งไหมล่ะครับ...โดยส่วนตัวผมหวัง​ว่า​เราจะใช้ประโยชน์​จากบทความ​นี้เป็นอีกแนวทางเพื่อพัฒนา​ แหล่งท่องเที่ยว​และอนุรักษ์​ได้อย่าง​ไร(แบบเงียบๆ)เช่นกัน..???

ขอบคุณเนื้อหา และสามารถติดตามเพิ่มเติมได้ที่: https://www.facebook.com/หมอมนูญ-ลีเชวงวงศ์-FC-604030819763686/
⚠ แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม 
เป็นกำลังใจให้เจ้าของกระทู้โดยการ VOTE และ SHARE
30 VOTES (5/5 จาก 6 คน)
VOTED: toyworld21, lovejpth, Penjung, fangthanatchaya, อ้ายเติ่ง, ชตระกูล ศรีสวัสดิ์
Hot Topic ที่น่าสนใจอื่นๆ
แรง! สิตางค์ ได้ฉายาใหม่ ฟ่าน ปิงปิง เมืองไทยหลังดึงหน้าเปิดภาพล่าสุด "ผี ไฮแจ็ค" หลังป่วยมา 2 ปีแหกตาดูบ้าง ชาวไร่เค้าจะอยู่ไม่ได้เเล้ว ต้องทิ้งทั้งหมดปังมาก นึกว่าคนละคน “เมียหลวงบุกงานแต่ง” หน้าเข้าที่แล้ว ผู้คนต่างชมในความสวย เปิดอาชีพใหม่สุดปังรวยมากด่วน ศบค.เตรียมอนุญาตให้ประชาชนสั่งซื่ออาหารจากร้านในห้างฯ กลับบ้านได้ภาพล่าสุด "ติวเตอร์" เด็กนักเรียน ยืนร้องเพลงริมถนน บอกเลยหล่อมาก!!ตาดีได้ ตาร้ายเสีย เห็นอะไรกันบ้าง?ปลื้ม สุดจะทน แนะรัฐฯ 'เลิกล็อกดาวน์ มันไม่คุ้ม ให้คนใช้ชีวิตเถอะ'ทนไม่ไหว! “ยุ้ย ญาติเยอะ” ขอซัดข้ามรุ่น รับไม่ได้ หยองลูกยี้ ออกมาเคลื่ยนไหว"หยอง ลูกหยี" ซัดแรง "ยุ้ย ญาติเยอะ" หมดสภาพ ไม่มีงาน ยังจะกล้าด่า "ป๋าเทพ"เพื่อไทยไม่กินส้มออกสื่อแฉ‼️ราคาเครื่องแบบกลุ่มปฏิวัติการศึกษาไทย! ภาระของผู้ปกครองที่ต้องแบกรับ10 ดารากับบทบาทย้อนวัย แต่พอเห็นหน้าตาตอนที่พวกเขาอายุนั้นจริงๆ มันช่างแตกต่างโป๊ะแตก! เมียชวนผัวไปฉีดวัคซีน ผัวบอกไม่ว่าง สุดท้ายเจอดีเต็มๆ (คลิป)
กระทู้อื่นๆในบอร์ด สาระ เกร็ดน่ารู้
นี่หรือเจ้าป่า! สิงโต วิ่งป่าราบหนี ควายธนู ใครเห็นต่างหัวเราะน้ำตาเล็ดถวายสังฆทานที่มีของกิน ตอนบ่าย ได้ไหม ?“หิวแสง” คำสุดฮิต พ.ศ. แล้วหาก “ถูกด่าว่าหิวแสงฟ้องได้หรือไม่” ⁉️ย้อนวันวาน แก้วเยติแบบไทยๆ รุ่นแรก
ตั้งกระทู้ใหม่