หน้าแรก ตรวจหวย โปรโมชั่น เว็บบอร์ด ควิซ การเงิน Pic Post
 
Page หาเพื่อน Chat หาเพื่อน Line หาเพื่อน Skype
 
อัลบั้ม แต่งรูป คำคม Glitter สเปซ ไดอารี่
 
เกมถอดรหัสภาพ เกม วิดีโอ
 
คำนวณ การเงิน ราคา BitCoin/Crypto
 
ติดต่อเว็บไซต์ลงโฆษณาลงข่าวประชาสัมพันธ์แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสมเงื่อนไขการให้บริการ
 
Login เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก
 
เว็บบอร์ด บอร์ดต่างๆค้นหาสร้างบอร์ด ตั้งกระทู้ใหม่

รวมเรื่องผีผี ตอน 2

เรื่องที่3 เด็กปั๊ม
เรื่องเล่าจาก น้องแก้ว
น้องแก้วอายุ 19 ปี เป็นเด็กฝึกงานที่ปั๊มน้ำมันแห่งหนึ่ง
วันนี้แก้วพึ่งมาทำงานเป็นวันแรก
เริ่มงานวันแรกก็เข้ากะกลางคืนเลย หกโมงเย็น ยันหกโมงเช้า
ก่อนจะมาได้ฝึกงานที่นี่ แก้วได้มีโอกาสไปทำบุญที่วัดแห่งหนึ่งมา
ก็ทำบุญไถ่ชีวิตโคด้วย พอทำบุญเสร็จ ก็มีพี่ผู้จัดการที่นี่ติดต่อมาพอดี
เลยได้มาทำที่นี่

แก้วเป็นสาวอัธยาศัยดีคุยเก่งและที่สำคัญดูหน้าตาดีอีกต่างหาก
เลยค่อนข้างจะเป็นเป้าสายตาของบรรดาหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่พอสมควร

พอเริ่มทำงานไปได้สักสองสามชั่วโมง แก้วก็เริ่มสังเกตว่ามีสิ่งผิดปกติบางอย่าง
รู้สึกเหมือนมีผู้ชายคนหนึ่งชอบมา ป้วนเปี้ยน ป้วนเปี้ยนให้เธอเห็นบ่อยๆ
จนแก้วเริ่มรู้สึกว่าจำหน้าได้
ยิ่งตอนไปเข้าห้องน้ำที่ไร เวลาออกมา ก็มักจะเดินสวนกับผู้ชายคนนั้นอยู่ตลอด
แก้วก็เลยตัดสินใจเล่าเรื่องนี้ให้เพื่อนที่ทำงานด้วยกันฟัง
"นี่แก้วเห็นผู้ชายคนหนึ่ง อยู่แถวหน้าห้องน้ำหญิงบ่อยๆ"
"หวังว่าคงไม่ใช่โรคจิตนะ"
"เอาไว้ถ้าเห็นผู้ชายคนนั้นอีก จะชี้ให้ดู"

เล่าให้ฟังแล้วก็ไม่ได้คิดอะไรต่างคนต่างแยกย้ายกันไปทำงาน
จนเริ่มดึก  รถก็เริ่มน้อยลง แก้วมีเวลานั่งพักได้นานขึ้น
และก็เริ่มสังเกตว่าไม่มีผู้ชายคนนั้นมาป้วนเปี้ยนให้เห็นสักพักใหญ่แล้ว
ก็คงไม่น่าจะมีอะไรแล้วนะ
จนถึงช่วงกลางดึก
แก้วไปเข้าห้องน้ำคนเดียว ตอนนั้น ตรงนั้นไม่มีรถอะไรจอดอยู่เลยสักคัน
ก็คิดว่าไม่น่าจะมีใครใช้ห้องน้ำนะ
พอเข้าไปทำธุระในห้องน้ำ
ช่วงที่นั่งอยู่เงียบๆ ก็รู้สึกเหมือนมีเสียงคนเดินเข้ามาในห้องน้ำ
ซึ่งดึกขนาดนั้น ไม่น่าจะมีคนอื่น
แก้วก็เลยเรียกชื่อเพื่อนไป  
ใช่เอ็งไหม
แต่ก็เงียบ
เสียงฝีเท้าเดินมาหยุดอยู่แถวหน้าประตูที่แก้วอยู่
แก้วก็ถามอีก ใช่เอ็งไหม แต่ก็เงียบอีก ไม่มีเสียงอะไรตอบกลับมาเลย
รู้สึกเหมือนกับว่า ยังมีใครยืนอยู่  ตรงที่หน้าประตูตรงนั้นอยู่เลย
แก้วก็รีบทำธุระให้เสร็จ แต่งตัว
แล้วก็เปิดประตูออกไปดู
ปรากฏว่า มีเพียงความว่างเปล่า
จนแก้วรู้สึกชะงัก
ได้ยินแต่เสียงคนเดินเข้ามาแต่ไม่ได้ยินเสียงเดินออกไป
มันคืออะไรหว่า แก้วได้แต่สงสัย
แล้วพอล้างมือล้างไม้  เดินออกไปหน้าห้องน้ำ
พอเดินออกไปถึงตรงทางแยกหน้าห้องน้ำ
แก้วก็เจอคนคนหนึ่งเดินสวนมา พอแก้วเห็นหน้าแว๊บๆ ก็จำได้
อ้าว ผู้ชายคนนั้นนี่
ทุกทีแก้วจะเดินผ่านไปเลย
แต่ครั้งนี้ แก้วสงสัยมาก ดึกขนาดนี้แล้ว มาทำอะไร
พอเดินสวนกันไป แก้วเลยตัดสินใจ หันหลังกลับไปมอง
แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิด ก็ทำให้แก้วถึงกับตาค้าง
ร้องกรี๊ดออกมาจนสุดเสียง
สิ่งที่เห็นคือ ด้านหลังศรีษะผู้ชาย เป็นเนื้อเละๆสีแดงไม่มีผม
เลือดไหลหยดไปตามแผ่นหลังแดงไปหมด
แก้วรีบเอามือปิดตา ทรุดนั่งลงกับพื้นแบบเข่าอ่อน
ร้องอยู่อย่างนั้นไม่เป็นภาษา
จนมีคนเข้ามาใกล้ๆ เรียก
แก้ว  แก้วเป็นอะไร
แก้วได้แต่ร้อง ผี ผี หลอก
ผู้ชายคนนั้น เป็นผี
พอพากันมาช่วยพยุงตัวแก้วไปนั่งพัก สงบสติอารมณ์ได้แล้ว
พี่คนที่เป็นแคชเชียร์ ก็มาถามว่าเจอผีหลอกหรือ
แก้วก็บอกว่า ใช่
พี่คนนั้นก็บอกว่า นี่รายที่สองแล้ว
ที่ไม่มีใครรู้เรื่องเลย เพราะว่า ทุกคนที่มาทำงานวันนี้ เป็นเด็กใหม่หมด
มีพี่แคชเชียร์เท่านั้นที่รู้เรื่อง เพราะคนที่เขารู้เรื่องเขาขอย้ายไปอยู่ กะกลางวันกันหมด
คือ เมื่อ อาทิตย์ที่แล้วก่อนแก้วจะมาทำงาน
มีรถสิบล้อเหยียบมอไซค์ ลากคนขี่มอไซค์ไปกับถนน จนสมองข้างหลังเปิดเลย
มาตายอยู่หน้าปั๊มนี่

พอแก้วรู้เรื่องเท่านั้นแหละ คือขนลุกซู่เลย
เสียงเดินเข้ามาในห้องน้ำแต่ไม่มีตัวตน
กับภาพศรีษะด้านหลังเละๆ  ทำแก้วหลอนจนแทบเป็นลมเลย

สรุปหลังจากนั้น พ่อก็หาพระมาให้แก้วใส่
แต่คนอื่นที่มาทำงานกะกลางคืนเหมือนกัน ไม่มีใครเจอเหมือนแก้วเลย
พ่อก็เลยสันนิฐานว่า เขาอาจจะมาขอส่วนบุญกับแก้วก็ได้
เพราะว่า ช่วงนั้น แก้วไปทำบุญมาเยอะ
และไม่นาน ก็เห็นพี่แคชเชียร์เล่าให้ฟังว่า
มีคนมาทำพิธีปลดปล่อยดวงวิญญาณที่ปั๊มแล้ว
แล้วก็ไม่มีใครเห็นวิญญาณชายผู้นั้นอีกเลย

เรื่องที่4  งานแต่ง
เป็นเรื่องสั้นจากคุณ ผอูน
คุณผอูนเขียนมาเล่าเรื่อง งานแต่ง ของคุณผอูนเอง ให้ฟังดังนี้ครับ
เหตุการณ์ครั้งนั้น เกิดขึ้นตอนที่เราจัดงานแต่งงานที่บ้านเกิดของเราเอง
สถานที่จัดงานก็ไปเช่า หอประชุมโรงเรียนสมัยมัธยม จัดกันแบบเรียบง่าย
ที่บ้านเกิดก็จะมีเพื่อนๆสมัยประถม มัธยม และญาติๆเรา เยอะกว่า ที่ กรุงเทพ

แต่ถึงแม้ว่าดูเหมือนทุกอย่างจะลงตัว มันก็มีสิ่งหนึ่งที่เป็นกังวลอยู่ในใจเราพอสมควร
เชื่อว่าหลายๆคนคงเคยมีอดีต  
ที่นี่ ตอนสมัยมัธยมปลายเราเคยคบกับเพื่อนในชั้นเรียนคนหนึ่งเป็นแฟน
เราเรียนอนุบาลมาด้วยกันตั้งแต่เด็กๆ
จำได้ว่าตอนอยู่ ป.1 เราเคยเล่นพ่อแม่ลูกด้วยกันที่บ้านพักครูร้าง ที่อยู่ด้านหลังโรงเรียน
จนโตมา พอได้เป็นแฟนกันจริงๆ เวลาเล่าเรื่องนี้กันทีไร  ก็ขำกันทุกที
เขาชอบทำเสียงล้อเรียนเป็นเสียงเด็ก  
แม่พ่อกลับมาแล้ว
แล้วเราก็จะอดขำไม่ได้
ตอนนั้นเรายังเด็กมาก
ภาพที่อยู่ในหัวก็คือ วิ่งไปกอดเขาแล้วก็พูดว่า
พ่อกลับมาจากที่ทำงานแล้วหรือ เหนื่อยไหมเดี๋ยวแม่จะทำกับข้าวให้กินนะ
มันเป็นความทรงจำที่เล่นกันไปตามประสาเด็ก
ที่เราก็จำได้แบบเลือนลาง
จนกระทั้งเรียนจบ และได้ทำงาน ได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันระยะหนึ่ง
แต่สุดท้ายก็เลิกลากันไปด้วยเหตุผลอะไรหลายๆอย่างของแต่ละคน
ต่างคนต่างเจ็บปวด และก้าวไปมีชีวิตใหม่
น่าจะสัก ห้า หก ปีได้แล้วมั้ง ที่เราไม่เคยได้คุยกันอีกเลย
ที่เล่าเรื่องมาทั้งหมดนี้
ปัญหาของเราก็คือ ถ้าวันนี้เจอแฟนเก่าในงานกับเพื่อนๆสมัยนั้น เราจะทำหน้ายังไงดี
เราไม่เคยคุยกันเลยนับตั้งแต่วันที่ตัดสินใจแยกทางกัน
แม้แต่เพื่อนๆที่อยู่ก๊วนมัธยมเดียวกันกับเรา ก็พยายามไม่พูดถึงเขามากนัก
เพื่อนๆคงรู้ว่าเราเลิกกันแล้ว คงไม่อยากเอ่ยชื่ออีกคนขึ้นมาให้เสียบรรยากาศ

ครั้งนี้ มันเป็นความกังวลที่แทรกเข้ามาตลอด
หลายๆครั้ง ที่เราพยายามจะเขียนรายชื่อ ผู้ที่ต้องการเชิญมาร่วมงาน
ลงไปในซองการ์ดแต่งงาน
แต่มันจะจบลงตรงที่
การพยายามสลัดความคิดกังวลนั้นทิ้งไปทุกที

จนที่สุด วันแต่งก็มาถึง
หลังจากได้ถ่ายรูปกับแขก กับญาติ กับเพื่อนๆที่มาในงานแล้ว
ดูเหมือนว่า ความกังวลของเรามันจะคลี่คลายลงไปเยอะพอสมควร
เพราะว่า ไร้วี่แววของคนที่เรากังวล มาร่วมงาน
แต่ถึงกะนั้นเราก็ยังแอบคิดอยู่ว่า ถ้าเป็นงานแต่งของเขาหละเราจะไปไหม
จะไปในฐานะเพื่อนร่วมชั้น หรือจะไปในฐานะแฟนเก่า

รอยยิ้มตอนอยู่บนเวทีของเรา แฝงไว้ซึ่งคำถามคาใจที่บ้าๆพวกนี้
วนไปวนมาหลายตลบ
อย่างบอกไม่ถูกว่าทำไมต้องเป็นแบบนั้น
จนเวลาผ่านไป
ในงานเริ่มจะมีคนบางตาลงแล้ว เรารู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก
เขาคงไม่มาแล้วหละ

ช่วงที่เดินไปเข้าห้องน้ำด้านหลัง
ปกติในหอประชุมจะมีห้องน้ำที่อยู่ด้านข้างเวที
เราเลือกที่จะขอเดินไปทางห้องน้ำด้านนอกอาคาร เพื่อเลี่ยงที่จะไม่พบกับแขก
ที่นั่งอยู่ระหว่างทางเดินไปห้องน้ำ
เดินออกไปอีกฝั่งของหอประชุมนี้ มีห้องน้ำที่แยกอยู่นอกอาคารอีกที่หนึ่ง
มันจะมีทางเชื่อมแบบมีหลังคาเดินไปใต้อาคารที่อยู่ตรงข้ามกันและที่นั่นก็จะมีห้องน้ำอยู่ใต้ตึก
พอเดินไปถึง ก็มีคนมาใช้ห้องน้ำตรงนี้อยู่บ้าง สองสามคน
แต่ไฟมันดูไม่ค่อยสว่างเท่าไหร่นัก
พอเข้าไปทำธุระเสร็จแล้ว ช่วงที่กำลังเดินกลับไปตรงหอประชุม
ตามทางเดินที่มีแสงไฟสลัว สลัว
อยู่ๆก็มีเสียง เสียงหนึ่งดังขึ้นจากข้างหลังเรา
"อูม"
เรารีบหันกลับไปมอง
ก็เห็นเป็นผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ตรงทางเดิน ตรงแสงสลัวสลัวด้านหลัง
น้ำเสียงนั้นเราจำได้ดี
สิ่งที่เรากังวลว่าเจอเขาแล้วจะทำตัวยังไง
มันสวนทางกับสิ่งแรกที่เราทำอย่างกะทันหันโดยสิ้นเชิง
"อ้าว ..มาด้วยหรือ ไปนั่งอยู่ตรงไหน ทำไม อูมไม่เห็น"
เขาเดินมาใกล้ๆ ลมพัดแรงมาวูบหนึ่ง จนเราหนาวไปตามแขน
"เปล่า เราไม่ได้เข้าไป"
"แค่อยากมาแสดงความยินดีกับอูมเฉยๆ"
"เดี๋ยวก็กลับแล้ว"
เรา ก็ยังฝืนยิ้ม แบบคิดไม่ออกว่าจะพูดอะไรต่อดี
"อืม...เสียดาย นานๆเพื่อนๆมาเจอกันที ไม่เข้าไปหา"
พูดยังไม่จบ เขาก็เดินมายื่นซองการ์ดแต่งงานให้
"เก็บไว้นะ"
หลังจากนั้นคุยกันไม่กี่คำ เราก็ขอตัวเดินกลับไปที่งาน
เราเดินออกมาแบบ งงๆ ทำตัวไม่ถูก หันไปมองดูเขาอีกที
แสงตามทางเดินตรงนั้นไม่สว่างมากนัก
เลยมองเห็นเขาเป็นรูปร่างมืดๆยืนอยู่ที่เดิม

เราเดินกลับไปที่หอประชุม เอาซองที่แฟนเก่ายื่นให้พับๆเก็บลงไปในกระเป๋า
ในใจก็ได้แต่ งง  ไม่คิดว่าเขาจะมาดักรอเราแบบนี้
แต่ก็นะ เป็นเราก็คงไม่อยากสู้หน้าเพื่อนๆหรอก ดีเหมือนกันที่จบแบบนี้

คืนนั้นหลังจากเสร็จงานแล้ว กว่าจะจัดเก็บอะไรเสร็จ ก็ดึกพอสมควร
ด้วยความเพลียเราก็หลับเป็นตายเลยค่ะ
ตื่นเช้ามา หลังจากไปทำบุญตักบาตรที่วัดกันตอนเช้าแล้ว
ช่วงสายๆเราก็พักผ่อนกันตามอัธยาศัยจน งีบหลับไปอีกตื่นหนึ่ง
ตื่นมาอีกทีก็เห็นเรานอนอยู่คนเดียวในห้องแล้ว
แต่ก็ได้ยินเสียงเหมือนคนกำลังดูทีวีกันอยู่ข้างนอกห้อง
เราหยิบโทรศัพท์มานอนเล่นเรื่อยเปื่อย
พอเข้าดูเฟสบุค ก็มีเพื่อนๆส่งข้อความแสดงความยินดีมาให้เรา หลายคน
เพื่อนๆสมัยเด็ก หลายคนที่มาในงาน ส่งขอแอดเป็นเพื่อนเข้ามาหาเราพอสมควร
เรากดรับเป็นเพื่อนไป แบบไม่คิดอะไร


ตอนนั้นมีเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งทักเฟสบุ๊คมา แล้วก็ชวนเราเข้ากลุ่ม
มันเป็นเพื่อนรุ่น ประถม มัธยม ปนเปกันไป
แต่ยอมรับว่า คราวนี้เพื่อนสมัยเรียนเยอะจริงๆ
เข้าไปดูเฟสเพื่อนคนนั้นคนนี้เล่นไปเรื่อย  บางคนก็เปลี่ยนแปลงไปมาก
บางคนก็จำแทบไม่ได้
แล้วอยู่ๆ เราก็นึกถึงแฟนเก่าที่เราเจอเมื่อคืนขึ้นมา
มันจะมีใครเป็นเพื่อนเขาในเฟสหรือเปล่านะ
เราเลยเข้าไปปลดบล็อคเฟสบุ๊คของแฟนเก่า
ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน อยู่ๆก็อยากเข้าไปดูเฟสเขา
พอเข้าไปดูหน้าเฟสของเขา อ่านสเตตัสแล้ว มันก็ทำให้เรารู้สึกจุกขึ้นมาอยู่ที่คอหอยอย่างไม่รู้ตัว  
สเตตัสนั้นมันขึ้นไว้ตั้งแต่ หลายปีที่แล้วไม่เคยเปลี่ยน
มันเป็นข้อความที่เขียนว่า "เมื่อไหร่แม่จะกลับมา พ่อรออยู่นะ"
น้ำตาเราก็เอ่อขึ้นมาเต็มสองเบ้า อย่างยากที่จะฝืนกลั้น
ภาพเด็กน้อยสองคนที่เล่นพ่อแม่ลูกอยู่ด้วยกัน
ผุดขึ้นมาในหัวเราอย่างชัดเจน
ความกลัวและความเกลียดตัวเองแทรกมาในความรู้สึกนั้น  
เราปล่อยน้ำตาไหลออกมาอย่างพลั้งพลู
"เราไม่ได้เกลียดนายนะ แต่เราอายที่จะเจอนาย"
เราพรึมพรำอยู่กับตัวเองไปมา
น้ำตาไหลมาบังสายตาเราจนขุ่นมัว
มองอะไรไม่ถนัด มือเราค่อยๆเลื่อนไปแตะช่องส่งข้อความที่หน้าเฟสเขา
เราฝืนนิ้วตัวเองไว้อย่างนั้น ไม่กล้าแตะลงไป ได้แต่สะอื้นไห้ออกมาอย่างหายใจลำบาก
จะกดนิ้วลงไปใหม่เราก็ชะงักอีก
ไม่กล้าที่จะกดลงไป
เราได้แต่ฝืนนิ้วตัวเองไว้อย่างนั้น ด้วยน้ำตานองหน้า
ถอนหายใจหลายครั้งหลายหน
จนในที่สุด เราก็ตัดสินใจโยนโทรศัพท์ทิ้งไปบนที่นอนข้างๆหัวเตียง
แล้วก็ปิดปากตัวเองไว้ ร้องไห้ออกมาอย่างสุดที่จะฝืนได้
มันยังคงเจ็บปวด และเขายังคงมีอิธิพลกับจิตใจของเรา
โปรดติดตามตอนต่อไป

https://pantip.com/topic/40614046

ขอบคุณเนื้อหา และสามารถติดตามเพิ่มเติมได้ที่: https://pantip.com/topic/40614046
⚠ แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม 


โพสท์โดย: matin
เป็นกำลังใจให้เจ้าของกระทู้โดยการ VOTE และ SHARE
Hot Topic ที่น่าสนใจอื่นๆ
จ่อล็อกดาวน์ จังหวัดสีแดงคลายเครียดวันครอบครัวช็อควงการ!! "เฟิร์ส-อนุวัฒน์" ลงคลิปลับลงสตอรี่ผิดแอคเค้าท์ คนวิจารณ์อื้อฉันตาฝาดไปใช่ไหม!! 😲.ผู้ป่วยสาว เล่าประสบการณ์ ช่วงที่ย้ายมารักษาตัวอที่ รพ.สนามเชียงใหม่ลุ้นนายกสั่งล็อกดาวน์ หลังยอดโควิดพุ่งทะลุ1300คน5 คุณสมบัติของแฟนสาว ที่คุณควรจะขอเธอแต่งงานได้แล้วโซเชียลร้อนระอุ #FirsthAnuwat ขึ้นเทรนด์อันดับ 1 ไปเลยจ่ะ เมื่อฮีเฟิร์ส อนุวัตน์ นักร้องเพลงถ้าเขาจะรัก (ยืนเฉยๆเขาก็รัก) ก็ทำคลิป18+หลุดลงไอจีสตอรี่ตัวเองรวมภาพ "ปารีณา" เดินสายแจก ขัน "บิ๊กป้อม"ภาพเฮฮา!!อัจฉริยะที่เกิดจากความขี้เกียจนายกฯ ยกระดับคุมโควิด เล็ง "ล็อกดาวน์" กรุงเทพ เชียงใหม่ ชลบุรีสาวโพสต์ ประกาศขายที่ดินเกาะส่วนตัว ราคาเพียง 350,000,000 บาท พื้นที่ 298 ไร่ เกาะหวาย จ.ตราดวลีเด็ดน้าค่อม ตอบหนุ่ม กรรชัย “สบายดีละไอ้สัสสสสส!!” ฮาทั้งรายการ
กระทู้อื่นๆในบอร์ด ดูดวง เรื่องลึกลับ
ทำแบบนี้ โชคลาภไม่เข้าบ้าน ปัญหาเข้าแทน ยิ่งทำยิ่งจนลงเล่าเรื่องผี EP. 81| พรานป่าเมืองลับแล(ภาค3) วันมรณะ| จับเข่าเล่าเรื่องผีตํานานไอ้ไข่วัดเจดีย์นครศรีธรรมราชดวงคนเกิดวันพฤหัสบดี เดือนเมษายน 2564
ตั้งกระทู้ใหม่