ขอเป็นกำลังใจให้นะ💜

ถึงคราว “ตกอับ” จะมีสักกี่คนกันที่ยัง “อยากรู้จักกับคุณ”
คุณ : รู้จักคนเยอะมากไหม ถ้ารู้จัก คนเยอะมาก
เคยลองถาม ตัวเองแบบนี้ไหม..?
เวลาที่ “ คุณตกอับ ” คุณคิดว่า…
ยังจะมีคนที่ อยากรู้จักคุณจริงๆ เหลืออยู่..กี่คนคนที่ “ ช่วยเหลือคุณ ”คนที่ยังเป็นเพื่อน ที่อยู่เคียงข้างกันจะมี..สักกี่คน
อย่าบอกว่า.. คุณ รู้จักคนมากมายหากยังไม่เคย “ ตกอับ ”
อย่าบอกว่า.. คุณมี “ คนรักมากมาย ”ในตอนที่ ชีวิตสุขสบายเวลาที่ คุณมีปัญหา ไม่แน่เสมอไปว่า…เขาเหล่านั้น… จะยื่นมือ “ เข้ามาช่วย ”“ เพื่อน” จงเน้นที่..คุณภาพ : อย่าเน้นที่ปริมาณเหมือนคุณ ขับรถบรรทุกมันฝรั่งไป-มาเต็มลำรถ.. มิสู้ “ คุณค่า ” ของไข่มุกราตรีหรือ..“ เพชรงาม ” ในมือ เพียงเม็ดเดียวฉัน : มี “ แอบเปิ้ล ” อยู่หนึ่งลูกจะแบ่งปัน กันอย่างไร..??…แบ่งให้เธอ ครึ่งหนึ่งนี่คือ.. “ น้ำใจจากมิตรสหาย ”…ฉันกินหนึ่งคำ ที่เหลือ..ให้เธอนี่คือ.. “ ความรักของหนุ่มสาว ”…ฉันไม่ได้กิน สักคำ ให้เธอ..ทั้งลูกนั่นคือ.. “ พ่อ และ แม่ ”…ฉันเก็บซ่อน เอาไว้แล้ว.. บอกกับใครๆ ว่า “ หิวจังเลย ”…มีอะไร ให้กินไหมนี่คือ.. “ คนในสังคม ”…วันไหน ชายหนุ่ม “ จน ”จึงรู้ว่า.. “ หญิงคนไหน รักคุณจริง ”…วันไหน หญิงสาว “ ไม่สวย ”จึงรู้ว่า.. “ ชายคนไหน จะอยู่เคียงข้าง ”
…วันไหน ที่คุณทำอะไร “ น่าอับอาย ”จึงรู้ว่า.. “ ใคร..จริงใจกับคุณ ”“ เคียงข้าง ” ไม่ใช่ เพราะ..คุณมีเงิน…ฉันจึง ตามติด
“ ถนอมรักษา” ไม่ใช่ เพราะ..คุณสวย…ผมจึง ห่วงใยใส่ใจสิ่งที่ “ หลงเหลือ ” เมื่อเวลาผ่านไป…ไม่ใช่ ทรัพย์สินเงินทอง…ไม่ใช่ รูปโฉมความงามแต่เป็น… “ ความจริงใจ ” …คืนผัน-วันผ่าน .. อาจไม่ผูกพันไม่ควรรู้จัก แต่หน้า แต่..ควร “ รู้ใจ ”