โรคแพ้ความใกล้ชิด

โรคแพ้ความใกล้ชิด 

ศัพท์ทางการแพทย์เรียกโรคนี้ว่า 

"thinking more than....spectolocomotif"

มีต้นกำเนิดจากประเทศในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 
พบได้ทั่วไปทั่วทุกภูมิภาคของโลก 

แต่ได้รับรายงานส่วนใหญ่ว่า 
โรคนี้จะเกิดกับคนที่อ่อนแอทางจิตใจขั้นรุนแรง อาการเบื้องต้นของโรคนี้เริ่มจากเชื้อพาหะจะเข้ามาใกล้ 
สร้างความสนิทสนมกันตามประสาคนรู้จัก 

แต่จะส่งผลถึงคลื่นไฟฟ้าในสมอง 
ซึ่งจะแปรเปลี่ยนคลื่นความถี่จากความรู้สึกธรรมดาฉันท์เพื่อน พี่ น้อง ให้เป็นตามที่ใจตนเองต้องการ 

ต่อจากนั้น เมื่อเชื้อโรคได้เข้าสู่ร่างกายแล้ว 
จะกระจายตัวอย่างรวดเร็วด้วยระยะเวลาอันสั้น 


ซึ่งจะแปรตามความสัมพันธ์ที่มีมากหรือน้อยระหว่างผู้รับเชื้อกับผู้แพร่เชื้อ 
ยิ่งมีมาก เชื้อก็จะยิ่งแพร่กระจายได้ไกล 

โดยที่สภาพอากาศมีส่วนช่วยกระตุ้นให้เชื้อโรคแพร่กระจายได้ด้วย 

ฤดูฝน มีคนโทรมาห่วงว่ากลัวจะเป็นหวัด : เชื้อโรคแพร่ไวขึ้น 30% 
ฤดูหนาว มีคนสัมผัสมือแก้หนาว : เชื้อโรคแพร่ไวขึ้น 70% 
ฤดูร้อน มีคนชวนไปเที่ยวทะเล : เชื้อโรคแพร่ไวขึ้น 25% 

อาการของโรคนี้ โดยมากแล้วจะเริ่มจากการคิดเข้าข้างตัวเอง 
จากนั้นก็จะเริ่มมีอาการอ่อนแอทางจิตใจมากขึ้นเรื่อยๆ 

จะส่งผลกระทบต่อไปถึงชีวิตประจำวัน เช่น ตื่นสายเพราะมัวคุย 

ทางองค์การอนามัยโลก 
จัดให้เป็นโรคที่อันตรายอีกโรคหนึ่ง 

เพราะได้มีผลกระทบต่อทั้งตัวผู้ติดเชื้อเอง 
ทั้งร่างกายและจิตใจอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ 

ผลการวิจัยของสถาบันการแพทย์ชั้นนำ 
ได้ข้อสรุปตรงกันว่า โรคแพ้ความใกล้ชิดนั้น 

อาการจะรุนแรงมากหรือน้อยต่างกันขึ้นอยู่กับตัวผู้รับเชื้อเอง 
หากเกิดอาการอ่อนแอทางจิตใจยิ่งมีมากเท่าไหร่ 

อาการของโรคนี้ก็จะน่ากลัวมากยิ่งขึ้น 

ผลกระทบจากโรคนี้คือ 
เมื่อเชื้อโรคได้แพร่เข้าสู่หัวใจโดยทางเส้นเลือดนั้น 
จะทำให้เกิดอาการท้อแท้ หมดหวัง สิ้นหวัง โทษตัวเอง น้อยใจชีวิต 

ปัจจุบันนี้ ทางการแพทย์ยังไม่สามารถที่จะหาวัคซีนป้องกันได้ 
เพราะเนื่องจากเชื้อนี้เป็นไวรัส ไม่สามารถฆ่าให้ตายได้ 

ทำให้โรคนี้เมื่อเกิดขึ้นแล้ว จะเป็นๆ หายๆ 
ไม่สามารถระบุได้ว่าจะเป็นอีกเมื่อไหร่ และจะหายเมื่อไหร่ 

ขึ้นอยู่กับผลกระทบที่เกิดขึ้นว่ารุนแรงมากน้อยเพียงใด 
แพทย์หลายท่านระบุว่า " เวลา" 
จะเป็นยารักษาโรคนี้ได้ดีที่สุด