ตำนานพระจันทร์

นานมาแล้ว..สมัยที่โลกยังมีพระจันทร์ 2 ดวง 
มีดวงจันทร์ดวงหนึ่งเป็นผู้หญิง
..กับอีกดวงหนึ่งเป็นผู้ชาย 

และดวงจันทร์ทั้งสองดวงนี้ ต่างก็รักกันมาก 
ดวงจันทร์ทั้งสองไม่เคยแยกห่างจากกัน 

...ทุกๆ คืนเมื่อมองไปบนฟ้า 
จะเห็นดวงจันทร์ทั้งคู่ อยู่เคียงข้างกันเสมอ.. 

แต่แล้ววันหนึ่ง.. 
ดวงจันทร์ผู้หญิงได้ไปพบกับดวงอาทิตย์ 
ทำให้ดวงจันทร์ผู้หญิงหลงใหลในแสงเจิดจ้าของดวงอาทิตย์ 
จนเลื่อนตัวตามดวงอาทิตย์ไปทีละน้อย ทีละน้อย .............. 
และก็แยกมาจากดวงจันทร์อีกดวงหนึ่งในที่สุด... 
เมื่อค่ำคืนมาถึง.. 

จึงมีดวงจันทร์ผู้ชายเหลืออยู่ เพียงดวงเดียว ... 
ส่วนดวงจันทร์ผู้ชายก็ได้แต่ตามหา ดวงจันทร์ผู้หญิงไปทุกหนทุกแห่ง 
.... 
คืนแล้วคืนเล่า วันเวลาล่วงผ่านไป 

แต่ดวงจันทร์ผู้ชายก็ไม่สามารถหาดวงจันทร์ผู้หญิงได้พบ.. ..... 
ด้วยความคิดถึง และอยากพบดวงจันทร์ผู้หญิงให้เร็วที่สุด 
ทำให้ดวงจันทร์ผู้ชายคิดว่า 

"หากเรามัวแต่ตามหาอยู่อย่างนี้ คงไม่ได้เจอแน่ๆ" 
จึงตัดสินใจ.. ระเบิดตัวเอง เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ไปทั่วทั้งจักรวาล 
เพื่อให้ชิ้นส่วนแต่ละชิ้น ออกตามหาดวงจันทร์อีกดวงหนึ่งนั้น... 

..... เมื่อเวลาผ่านไป 
ทำให้ดวงจันทร์ผู้หญิง ได้เห็นถึงความจริงว่า.. 
แม้ดวงอาทิตย์จะส่องแสงเจิดจ้า สวยงามสักปานใด 
แต่ดวงอาทิตย์ก็มิได้ส่องแสงเจิดจ้า แต่เพียงเธอเท่านั้น 
ยังส่องแสงไปยังดาวดวงอื่นๆ อีกมากมาย 

ดวงจันทร์ผู้หญิงจึงกลับมาหาดวงจันทร์ผู้ชายอีกครั้ง... 
.... แต่หาเท่าไรก็หาดวงจันทร์ผู้ชายไม่พบ 
ต่อมาจึงได้รู้ว่า ดวงจันทร์ผู้ชายยอมระเบิดตัวเอง เพียงเพื่อตามหาตน 
จนกระจัดกระจายเป็นเศษเสี้ยวเล็กๆ 
ทำให้ดวงจันทร์ผู้หญิงรู้ว่าไม่มีวันที่จะได้เจอ 
กับดวงจันทร์ผู้ชายอีกต่อไปแล้ว 

จึงได้แต่โศกเศร้า และเสียใจ .... 
แต่ด้วยความรักอันยิ่งใหญ่ที่ดวงจันทร์ผู้ชาย มีต่อดวงจันทร์ผู้หญิง 
ทุกค่ำคืนจึงพยายามเปล่งประกายแสง 
ที่ยังเหลืออยู่เพียงน้อยนิดของตน 
ส่งให้ถึงดวงจันทร์ผู้หญิง 
เกิดเป็นแสงพร่างพรายเต็มท้องฟ้า เคียงข้างดวงจันทร์ 

จนเกิดเป็นดวงจันทร์และดวงดาว ให้เราเห็นจนถึงทุกวันนี้ .... 
หากเรามองขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืน 
วันไหนที่เห็นจันทร์สวยสด 

วันนั้น คุณก็จะไม่เห็นดาวดวงเล็กดวงน้อยส่องแสง 

หรือ วันใดคุณเห็นดาวเปล่งประกายเต็มฟ้ามืด 

วันนั้น คุณก็จะไม่พบดวงจันทร์.... 

.....เขาและเธอ ไม่อาจพบกันตลอดกาล.