ทฤษฎีการหายตัวของความรัก

ความสัมพันธ์ในตอนเริ่มแรกของความรัก
มักจะมีข้อสงสัยอยู่มากมาย
ยิ่งเมื่อในทุกๆวัน คนสองคนพูดคุย หยอกเย้ากันมาตลอด
เมื่อถึงจุดๆนึง จะมีคำถามเกิดขึ้นในใจว่า... เขาจะคิดเหมือนกับกับที่เราคิดมั้ยนะ??

เคยมีคนบอกว่า... หากอยากรู้ว่าเราสำคัญสำหรับใครบางคนมั้ย ให้ลองเงียบหายไปจากชีวิตของเขาดู
หญิงสาวนั่งมองข้อความที่ปรากฎอยู่ในหน้าจอมือถือ แล้วคิดตาม
เธอและเขา รู้จักกันมาซักพัก คุยกันมานับเป็นเวลาหลายเดือน
แต่สิ่งหนึ่งที่เธอไม่เคยได้ยินจากปากของเขาเลยก็คือ ll เขาคิดอย่างไรกับเธอ ll
จะดีรึเปล่านะ? หากเธอจะลองทำตามข้อความนั้น

เขา... จะสังเกตบ้างมั้ยนะ
เขา... จะรู้สึกอะไรบ้างกับการหายไปของเธอ
เขา... จะพยายามหาทางติดต่อเธอมั้ย
เขา... จะรู้สึกแปลกๆมั้ย ถ้าวันนึงไม่มีข้อความที่ส่งไปทักทายกันเหมือนวันก่อนๆ
เขา... จะนอนหลับมั้ย ถ้าไม่มีข้อความฝันดีจากคนๆนี้
เขา... จะคิดถึงเธอมั้ยนะ

หลายๆความคิดถาโถมเข้ามาในหัวของเธอ
แล้วถ้าเขาไม่รู้สึกอะไรกับการหายไปของเธอล่ะ เธอจะทำยังไงดีนะ
ถ้าการหายไปของเธอ ทำให้เธอไม่ได้คุยกับเขาอีกเลย
เธอคงทนไม่ได้แน่ๆเลย
แต่ถ้าไม่ลอง ก็ไม่มีทางรู้ได้เลยว่าเราสำคัญกับเขาแค่ไหน
เอาล่ะ!!! ลองดูให้มันรู้กันไปเลย

เช้านี้เป็นเช้าที่ดูสดใสสำหรับทุกคน
หากแต่เป็นเช้าที่แสนจะอึดอัดใจของหญิงสาว
เพราะปกติในทุกๆเช้า เธอจะต้องทักทายเขาไปในโปรแกรมสีฟ้า
แต่เช้านี้ เธอต้องพยายามกลั้นใจ ไม่ส่งข้อความไป
และยังต้องพยายามไม่เปิดไปดูในแกลลอรี่มือถือที่เต็มไปด้วยรูปเขา
เพราะนั่นจะทำให้เธอคิดถึง และอยากคุยกับเขา
การทำงานตลอดช่วงเช้า เธอคอยระแวงเฝ้ามองดูโทรศัพท์
ด้วยความหวังว่าจะมีข้อความจากเขาคนนั้นส่งมา
แต่ก็ไม่เลย...

ทุกครั้งที่มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นจากมือถือ
เธอก็รีบหันไปมองอย่างมีความหวัง และตื่นเต้นอยู่ในใจ
แต่ก็ต้องผิดหวังทุกครั้งไป เพราะเป็นเพียงข้อความโฆษณา

"คนบ้าา า !! เราไม่ทักไป ก็ไม่เคยที่จะทักมาหาเราเลยนะ อุตส่าห์เปิดเสียง อุตส่าห์ตั้งมือถือไว้ใกล้ๆ คอยมองอยู่ตลอดเวลา แล้วทำไมไม่ติดต่อมาเลยอ่ะ"

"เขาคงจะงานยุ่งมากเลยสินะ ถึงไม่มีเวลามาคุยกันเลย เขาอาจจะอยากได้กำลังใจจากเราอยู่ก็ได้"

"เห๊อะ คงสบายใจมากกว่าล่ะ ที่ไม่ต้องมีส่งข้อความไปคอยกวนใจ ที่ผ่านมาคงอึดอัดใจ ไม่กล้าบอกตรงๆ พอเราหายไปก็เป็นโอกาสสินะ"

"เขาอาจจะคิดว่าเรางานยุ่ง เลยไม่อยากมารบกวน อาจจะรอให้เราเลิกงานค่อยทักมาก็ได้นะ"

"ก็เห็นอยู่ว่าขึ้น กำลังใช้งาน แล้วทำไมถึงไม่ทักมาล่ะ คุยกับคนอื่นอยู่สินะ คนอย่างเขา ทั้งหล่อ ทั้งนิสัยดี ทั้งน่ารัก ใครๆก็คงมารุมชอบ เขาคงไม่ชอบคนไม่สวยอย่างเราหรอก"

ความคิดฝ่ายนางฟ้าและปีศาจกำลังเล่นงานให้เธอสับสนใจอย่างหนัก
ความเสียใจ น้อยใจ หลั่งไหลเข้ามาในหัวของเธอ
ทำให้โลกของเธอดูเศร้า หมดกำลังใจที่จะทำงานเอาเสียดื้อๆ
ดีที่ตอนนี้เป็นเวลาเลิกงาน เธอจริงค่อยๆพาร่างและหัวใจอันบอบช้ำของเธอขึ้นไปบนรถเมล์
เพื่อกลับไปยังห้อง ตลอดทางก็ได้แต่คิด
ว่าจะทำยังไง เธอจะทนได้นานแค่ไหนกันนะ
นี่ยังไม่พ้นวันเลย ยังคิดถึงเขาขนาดนี้

ตกลงการลองหายไปนี่เป็นการวัดความรู้สึกเขา หรือวัดความรู้สึกของเธอกันแน่เนี่ย
ทรมานชะมัด ฮือ อ อ อ อ

ตอนนี้
หากโทรศัพท์พูดได้ คงจะบอกว่า "หยุดเปิดปิด เปิดปิดโปรแกรมสีฟ้านี่ไปๆมาๆได้มั้ย ไม่งั้นฉันจะระเบิดตัวเองละ!!"
กำลังใช้งาน กำลังใช้งาน กำลังใช้งาน - แล้วทำไมไม่ทักเล่าาา า า 
ไม่ได้ๆ ฉันต้องหาอะไรทำแล้วล่ะ ก่อนที่จะบ้าไปกว่านี้
ว่าแล้วเธอก็หยิบหนังสือมาอ่าน พยายามเพ่งความสนใจทั้งหมดไปที่หนังสือ
เผื่อจะได้หยุดคิดถึงเขา แต่ก็ดูเหมือนจะไม่ได้ผล
ไม่ไหวแล้ว ว วว  นอนดีกว่า
หลับแล้วจะได้ไม่ต้องคิดอะไร

คนที่เขาทำให้เราคิดมากจะเป็นจะตาย เขาไม่ได้มารับรู้อะไรด้วยเลย
ป่านนี้เขาคงหลับสบายใจไปแล้วมั้ง

ติ๊ง ง ง ...
"วันนี้เหนื่อยจัง หลับแล้วแน่เลย ฝันดีนะคับ"
หน้าจอมือถือแสดงข้อความที่ถูกส่งมาจากโปรแกรมสีฟ้า
ทำให้หัวใจเธอที่เคยห่อเหี่ยว สูบฉีด เต้นแรงขึ้นจนแทบจะทะลุออกมา
ทำให้หน้าเธอแดงดั่งมะเขือเทศสุก ลามไปจนหู
ทำให้ในท้องเธอรู้สึกปั่นป่วน เหมือนมีผีเสื้อเป็นพันตัวบินอยู่ในท้อง
ทำให้เธอนอนยิ้มกว้างจนหุบไม่อยู่

คืนนี้เธอคงนอนหลับฝันดี
ตื่นเช้ามาอย่างมีพลังใจในการทำงานแล้วล่ะ
ตอนนี้มันคงไม่สำคัญว่าเขาจะคิดอย่างไรกับเธอ แต่มันสำคัญที่ว่าทุกๆวันเรามีกันก็พอแล้ว
ใครทักก่อนคงไม่สำคัญ สำคัญที่ว่าเราได้คุยกัน มันแค่นี้จริงๆ

ฝันดีนะ :)