เคยไหม? เวลาอยู่คนเดียวในกลุ่มสังคมใหม่ๆ จะรู้สึกประหลาดและไร้ค่า ไม่มีใครพูดด้วย ขอคำแนะนำ!

 

มนุษย์เรานั้นมีความหลากหลายมาก บางคนก็พูดเก่ง บางคนก็เข้าสังคมเก่ง บางคนก็มีเพื่อนเยอะ ในขณะที่บางคนนั้นชอบอยู่อย่างโดดเดี่ยว แต่อย่างไรก็ตาม ปฏิเสธไม่ได้ว่า มนุษย์นั้นเป็นสัตว์สังคม การเข้าสังคมนั้นเป็นส่วนหนึ่งในวิวัฒนาการของมนุษย์ เป็นเครื่องมือที่ทำให้มนุษย์นั้นก้าวข้ามขีดจำกัดและความโหดร้ายของธรรมชาติมาได้

แม้ว่าโดยพื้นฐานแล้ว มนุษย์จะเป็นสัตว์สังคม แต่การเข้าสังคมสำหรับบางคนนั้นอาจจะไม่ใช่เรื่องง่ายดายสักเท่าไหร่นัก เหมือนเช่นตัวอย่างกระทู้นี้

นี่คือกระทู้ที่บอกเล่าเรื่องราวของเจ้าของกระทู้ ที่พยายามเข้าสังคมใหม่ๆ แต่กลับรู้สึกโดดเดี่ยวและรู้สึกเหมือนถูกกีดกันจากสังคมใหม่นั้น

 

โดยกระทู้นี้มีชื่อว่า

‘เคยไหม? เวลาอยู่คนเดียวในกลุ่มสังคมใหม่ๆ จะรู้สึกประหลาดและไร้ค่า ไม่มีใครพูดด้วย ขอคำแนะนำ!’

โดยเจ้าของกระทู้นั้นเล่าให้ฟังว่า ตัวเขาเคยเข้าสังคมใหม่ๆ เจอเพื่อนใหม่ๆ แต่ในกลุ่มดันเป็นเพื่อนกันหมด รู้จักกันหมด ตัวเขาเองเป็นคนใหม่เพียงคนเดียว ทำให้รู้สึกว่า ไม่มีใครพูดด้วย ก็เลยได้แค่นั่งเฉยๆ ดูคนอื่นพูดคุยกัน เล่นกัน  รู้สึกเหมือนเป็นคนนอกยังไงยังงั้น

 

เป็นธรรมดาที่เมื่อเราเข้าไปในกลุ่มใหม่ๆ แล้วยังไม่สนิทพอ บางทีก็จะเป็นเรื่องยากแบบนี้แหละ

ลองมาดูความคิดเห็นจากสมาชิกคนอื่นกันดีกว่า ว่าคิดเห็นอย่างไร

 

ความคิดเห็นที่ 10

ความคิดเห็นนี้อินเตอร์หน่อย เป็นภาษาอังกฤษมาเลย แต่แปลได้คร่าวๆว่า ตัวเจ้าของความคิดเห็นนี้ก็ต้องอยู่ในสังคมที่ไม่รู้จักใครเหมือนกัน แต่เขามีวิธีคิดที่แตกต่าง การปรับตัวเข้าหาคือสิ่งที่สำคัญที่จะอยู่ในสังคม แต่มันก็ไม่ใช่ทั้งหมด เราสามารถอยู่คนเดียวอย่างมีความสุขได้ หรือทำอะไรที่มีความสุขได้ แล้วที่จริง เพื่อนเนี่ย คือคนที่จะอยู่ข้างเราในทุกสถานการณ์ ไม่ใช่คนที่จะคุยกับเราตลอดเวลา

 

ความคิดเห็นที่ 13

ความคิดเห็นนี้ยกตัวอย่างได้ดี ในขณะที่เราต้องการความสนใจจากคนรอบข้าง คนอื่นก็ต้องการแบบเดียวกับเราเช่นกัน ถ้าเราอยากให้คนอื่นฟังที่เราพูด เราก็ต้องฟังคนอื่นพูดเช่นเดียวกัน ก่อนที่คนอื่นจะมาสนใจเรา เราต้องหัดรู้จักสนใจคนอื่น ทุกอย่างมันอยู่ที่วิธีคิด ถ้าเราสามารถเปลี่ยนวิธีคิดได้ ชีวิตเราก็เปลี่ยนได้เช่นกัน

เป็นอะไรที่ดีมากกกกกกกก

 

ความคิดเห็นที่ 19

ความคิดเห็นนี้มองอีกมุมหนึ่ง คือความคิดเห็นอื่นๆหลายคนแนะนำให้ลองเข้าหาก่อน แต่ความคิดเห็นนี้เสนอว่า ถ้าเราทำแบบนั้นแล้วรู้สึกว่าฝืนตัวเอง ก็อย่าทำดีกว่า

คือนิสัยคนเรานั้นไม่เหมือนกัน ถ้าเราเป็นคนรักสันโดษ คุยไม่เก่ง อยู่ตัวคนเดียวแล้วสบายใจมากกว่า มีความสุขในแบบของตัวเองมากกว่า มันก็น่าจะเพียงพอแล้ว ไม่เห็นจำเป็นจะต้องปรับตัวเข้าหาสังคมที่เราไม่ได้ต้องการเลย ยกเว้นว่า ถ้ามีคนที่คุยภาษาเดียวกัน พูดเหมือนกัน เข้าใจกัน อันนี้ก็ค่อยผูกสัมพันธ์ก็ได้ ซึ่งมันจะไม่ใช่เรื่องยากเท่าตอนนี้ ที่ต้องเข้าหาคนที่ไม่เข้าใจกัน

 

ความคิดเห็นที่ 23

ความคิดเห็นนี้มองในมุมว่า มันเกิดปัญหาแบบนี้ขึ้น เพราะเด็กสมัยใหม่นั้น เติบโตมากับยุคออนไลน์ ใช้เวลาอยู่กับสังคมออนไลน์มากกว่า ทำให้เมื่อถึงเวลาที่ต้องเข้าสังคมจริงนั้น กลับไม่สามารถปรับตัวหรือเข้าสังคมจริงๆได้ ก็ถือเป็นอีกมุมมองหนึ่งที่น่าสนใจ

 

ความคิดเห็นที่ 33

ความคิดเห็นนี้เคยเป็นแบบนี้มาก่อน คือในตอนแรก จะเป็นคนพูดน้อย พูดตลกไม่เป็น พอเพื่อนน้อย ก็กลายเป็นว่า ไม่ชอบเข้าสังคมหรือที่ๆมีคนเยอะ แต่พอเริ่มทำงาน เริ่มโตขึ้น ก็เริ่มปรับตัวและเข้าหาผู้คนมากขึ้น เริ่มกล้าแสดงออก จนตอนนี้ ก็สามารถเข้ากันได้กับทุกกลุ่ม ทุกคน เรียกได้ว่าเปลี่ยนไปเป็นอีกคนหนึ่งเลยทีเดียว

 

ความคิดเห็นที่ 39

บางทีก็ต้องเปิดใจให้กว้าง มีความเห็นหรือไอเดียอะไรก็เสนอๆพูดๆไปบ้าง จะได้เกิดความคุ้นเคย คือถ้าคนเราคุยภาษาเดียวกัน เรื่องเดียวกัน ยังไงก็ต้องมีเรื่องคุยบ้างแหละ แต่ถ้าลองแล้ว ไม่เวิร์คจริงๆ การหาเพื่อนกลุ่มอื่นอาจจะเป็นวิธีที่ดีกว่า

 

ความคิดเห็นที่ 44

ความคิดเห็นนี้บอกว่า เราไม่จำเป็นต้องทำตัวสนุก หรือทำตัวให้เด่นหรืออะไรมาก ก็แค่เป็นตัวของตัวเองก็พอ เพราะเมื่อเราเป็นตัวของตัวเอง การกระทำของเรามันจะดึงดูดคนประเภทเดียวกันเข้ามาอีก แล้วเมื่อนั้นแหละ ที่เราจะมีเพื่อนสนิทจริงๆ

ที่จริงแล้ว เราก็ไม่จำเป็นต้องมีเพื่อนเยอะนะ ขอแค่มีเพื่อนน้อยแต่จริงใจ พูดคุยกันได้ทุกเรื่อง แบบนี้ก็น่าจะพอ

 

ความคิดเห็นที่ 56

ไอเดียของความคิดเห็นนี้บอกว่า เจ้าของกระทู้อาจจะเป็นคนประเภท Introvert หรือเข้าสังคมไม่เก่ง ชอบทำอะไรคนเดียว บางทีก็รุ้สึกว่าตัวเองเป็นตัวประหลาดของสังคม รู้สึกเป็นส่วนเกิน อะไรประมาณนั้น เหมือนเจ้าของความคิดเห็นนั้นก็เป็นเหมือนกัน และเมื่อรู้ตัว ก็เลยเลือกที่จะไม่พยายามเป็นส่วนหนึ่งของสังคม ก็แค่อยู่และใช้ชีวิตในแบบของตัวเอง ชอบอะไรก็ทำ ไม่ชอบอะไรก็ไม่ทำ ก็เท่านั้นเอง

 

ที่จริงแล้ว ในสังคมนั้นมีคนหลายประเภท เป็นเรื่องดีถ้าเราสามารถเข้ากันได้กับคนทุกประเภท แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่ผิด ถ้าเราเลือกที่จะไม่สนิทสนมกับใครเลย เหมือนอย่างที่หลายๆความคิดเห็นบอก การเป็นตัวของตัวเองนั้นแหละ ที่จะช่วยดึงดูดคนประเภทเดียวกันเข้ามาหาเรา และเมื่อไหร่ที่เราเจอคนประเภทเดียวกัน เมื่อนั้นแหละความสนิทสนมจะมาเอง