เคยมีความรักทางไกลกันไหมคะ แล้วรักษามันไว้ยังไง

ใครเคยมีประสบการณ์คบกับแฟนทั้งที่ต้องไกลกันมั้ยคะ

รากับแฟนคบกันมาเกือบๆ 2 ปีแล้วค่ะ เค้าเป็นคนไทยแต่ไปเรียนต่างประเทศ เวลาต่างกัน 6 ชั่วโมง ช่วงแรกๆที่คุยกันมันก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรมาก มันก็มีบ้างที่เค้าไม่ตอบไลน์ ไม่ตอบข้อความ ไม่โทรหา เงียบหายไป แต่อย่างมากก็สองสามวัน (ซึ่งก็ถือว่ามากแล้วนะ) 

เราก็คุยกับเค้าหลายครั้งว่าแบบนี้เราไม่โอเคนะ เราอยากให้มันมีการพูดคุยกันทุกวัน เค้าก็ง้อเรามาเรื่อยๆ ปัญหาก็ไม่ได้หายไปนะคะ ก็เป็นๆหายๆ มีช่วงนึงปีที่แล้ว เค้ากลับไทยมาหา ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันก็ดีนะคะ เรียกว่าช่วงเวลานี้แหละที่เรามีทั้งความทรงจำที่ดีและไม่ค่อยดี จนทั้งหมดมันทำให้เรารู้สึกได้ว่าถึงแม้ว่ามันจะมีช่วงเวลาที่เค้าทำเราน้อยใจ เสียใจ แต่มันก็ยังให้อภัยได้ และเราก็มั่นใจแล้วว่าเราคง 'รัก' เค้าจริงๆ

จนพอเค้ากลับไปเรียนต่อต่างประเทศ มันก็ค่อยๆกลับไปมีปัญหาเดิมๆเช่น เราไม่โทรไป เค้าก็ไม่โทรมา, อย่าว่าแต่โทรเลย นานๆทีเค้าถึงจะทักเรามา  จนกระทั่งล่าสุดเราจำได้ว่า ข้อความสุดท้ายที่เค้าทักมาถามเราก่อนว่า "เป็นไงบ้าง" มันก็คงประมาณต้นๆปี 61 นี่แหละ      ก่อนหน้านี้ประมาณสองเดือนคือเราทิ้งข้อความอะไรสักอย่างไป แต่เราก็ไม่ได้โทรหา แล้วพอเราเห็นว่าเค้าไม่อ่านข้อความเราหลายๆวัน เราก็น้อยใจ แล้วก็ไม่โทรหาอีก ... จนผ่านไปประมาณอาทิตย์นึง  คือเราไม่เข้าใจว่าคนรักกันมันปล่อยเวลาให้ล่วงเลยไปนานขนาดนั้นได้ยังไง

พอย้อนถามตัวเองมันรู้สึกว่าเราไม่มีกระจิตกระใจโทรหาเค้าเหมือนก่อนแล้ว  ทุกครั้งที่โทรไปเค้าก็จะเป็นคนขอวางสายก่อน  ทุกครั้งที่โทรไปมันจะแค่สั้นๆ บางทีก็ห้านาที สิบนาที (ต่อสัปดาห์) เรารู้สึกว่ามันน้อยมาก  แม้แต่ข้อความเค้ายังไม่อ่านไม่ตอบเลย ทำไมเค้าไม่สละเวลาอันมีค่าของเค้ามาใส่ใจเราบ้างสักนิดก็ยังดี  หรือทุกครั้งที่เค้าบอกจะโทรหา จะโทรกลับ ใน 10 ครั้ง คงมีแค่ครั้งเดียวที่เค้าทำอย่างที่บอกจริงๆ 

เราไม่เคยเรียกร้องว่าต้องโทรหาทุกวัน หรือต้องคุยกันนานๆ แต่การเงียบหายไป แม้แต่วันเดียวสำหรับเราก็เยอะแล้ว  

เราว่าเรายังรักเค้า รักเพราะสิ่งที่เค้าเคยเป็น รักทุกอย่างที่เป็นเค้า ยกเว้นการที่เค้าแสดงออกเหมือนว่าไม่รักเราแล้ว  

ล่าสุดที่โทรคุยกัน (ประมาณสามอาทิตย์ที่แล้ว) เราถามเค้าว่าเค้ายังรักเราไหม เค้าบอกว่ายังรักอยู่ แต่เราไม่แน่ใจว่าเค้าแค่ต้องการมีใครสักคน หรือ 'ความรัก' ในแบบของเค้า มันเป็นแบบนี้จริงๆกันแน่   แต่ไม่ว่าจะทางไหน เราว่าเราก็ยังเป็นฝ่ายต้องเสียใจอยู่ดี

เราเข้าใจว่าเค้าคงยุ่งๆทั้งทำงานทั้งเรียน... แต่เราก็ทำงานเหมือนกัน... แค่เวลาสักนาที ส่งข้อความมาทักทาย หรือโทรกลับ หรือโทรหากัน มันไม่ได้เลยหรือยังไง

พักหลังมานี้เราพยายามตัดใจค่ะ พยายามไม่คิดถึงเค้า ทำตัวให้ยุ่งขึ้น แต่พอมีเวลาว่างก็กลับไปคิดถึงเค้าอีก บางทีก็แอบร้องไห้ 

เราไม่อยากร้องไห้อีกแล้ว แต่เราไม่รุ้ว่าต้องทำยังไง 

หรือสุดท้ายต้องปล่อยให้ตัวเองร้องไห้ เสียใจ หรือสุดท้ายเวลาจะช่วยเราได้จริงๆ