เรื่องผี - ลองของที่โรงแรมร้าง (แบบอ่าน)

ก่อนที่จะมาเข้าเรื่องผีขอให้ทุกคนช่วยอะไรเล็กๆน้อยๆเพื่อเป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ

เข้าไปติดตามแนลYoutube ผมหน่อยครับที่ (https://goo.gl/i7DmYH)

มาเข้าเรื่องกันเลยครับ .....

คุณปิ๊กเล่าว่า เมื่อประมาณ 2 ปีก่อน ผมและกลุ่มพี่ๆ ได้รวมตัวกัน 6 คน ได้มีโอกาสไปลองของที่โรงแรมร้างแห่งหนึ่ง
ซึ่งร้างมานานมาก และใหญ่มากๆ (...ไม่ขอเอ่ยชื่อโรงแรมนี้น่ะครับ) ในจังหวัดสุราษฎร์ ถ้าหากเอ่ยชื่อไป คนในจังหวัดนี้คงจะรู้แน่ๆ
ผมและกลุ่มพี่เป็นนักดนตรีทั้งหมดครับ หลังจากที่พวกเราเลิกงานประมาณตี1 ได้รวมตัวกันและไปที่โรงแรมแห่งนี้ ตอนนั้น ประมาณตี 2.30

ณ ทางเข้าหน้าโรงแรม แต่โรงแรมแห่งนี้ทางเข้าข้างหน้าได้ถูกปิดตายเอาไว้ แต่กลุ่มผมได้เลี่ยงไปเข้าข้างทางซึ่งกั้นด้วยด้วยสังกะสี กลุ่มของผม
ได้ปีนเข้าไปครับ ผมขอบอกก่อนว่าสถานที่นี้เงียบและมืดมากๆ มืดขนาดมองมือตัวเองยังไม่เห็นอะครับ ตอนนั้นผมได้ใช้แฟลชจากมือถือช่วยในการมองเห็น
และถ่ายวีดีโอเก็บไว้ตลอดเวลาครับ 

ผมขอบอกก่อนว่า กลุ่มของผมจะมีผู้นำหลักก็คือ พี่โจ้ ซึ่งพี่โจ้คนนี้เคยมาครั้งนึงแล้วแต่ตอนนั้นไม่เจออะไรพี่เขาก็เลยกลับ
คือผมบอกก่อนว่า ถ้าใครไม่รู้เส้นทางใน โรงแรมนี้ อาจจะหลงได้เลย เพราะกว้างและใหญ่มากๆ มีตรอกซอยเยอะแยะไปหมด เราเริ่มกันที่ชั้นแรก ก็ดูเหมือนไม่มีอะไร

เราก็เดินไปเรื่อยๆจนถึงชั้น3 พอขึ้นไป ต้องถึงกับตกใจ เพราะว่ามี ศาลจีน ตั้งอยู่พร้อมกับเครื่องเซ่น และมีพวกชุดราตรีที่ถูกนำมาถวายหรืออะไรผมก็ไม่แน่ใจ

แต่ชุดถูกตั้งอยู่ พร้อมกับสภาพของโรงแรมที่เห็มนอับมากๆ และ ที่แปลกใจก็คือ ยังมีน้ำไหลผ่านเพดานจนทำให้ฝ้าเป็นรู เราเดินถึงหน้าปากทาง ดูเหมือนจะเป็นห้องคาราโอเกะ

เป็นสิบๆห้องในตรอกนั้น พี่โจ้ก็นำเข้าไป เขาบอกก่อนนิดนึงนะครับว่า ตัวผมยังมีเซ้นอยู่บ้าง พอเดินได้ถึงกลางซอย ผมก็บอก พี่โจ้กลับไปข้างหน้าได้ไหมเพราะกลิ่นอับมันเริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆ
ผมพูดย้ำหลายๆครั้งจนพี่โจ้ก็พาเดินออก มาตรงข้างหน้าบันได เพื่อที่จะขึ้นต่อไปชั้น4 พอมาถึงชั้น4 ตอนช่วงที่ผมอยู่ชั้น3 ผมก็คิดในใจว่า ยังมีเด็กๆ ที่มาสุมหัวในนี้พ่นสีเต็มข้างฝาคงจะไม่น่ากลัวมากหรอก คงจะไม่มีอะไร

หลังจากที่เดินไปเรื่อยๆ บรรยากาศยิ่งน่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ เพราะยิ่งสูงก็ยิ่งมืดและเงียบมากๆ เราเดินมาถึงบันไดหนีไฟชั้น5 เราได้ตกลงกันว่าไม่ว่าจะเจออะไร อย่าวิ่งนะ เพราะ เหล็ก และกระจกกั้นบันได ได้ถูกนำออกไปหมดแล้ว

ซึ่งมันอันตรายมากหากใครตกใจและวิ่งไป อ่อ ผมลืมบอกไปว่า โรงแรมนี้ เมื่อตอนร้างไปแล้ว ได้มียายเก็บของเก่า เข้ามาเก็บพวกเหล็ก พวกกระดาษขาย และ แกได้ถูกลิฟท์หล่นมาทับตาย เรื่องนี้ได้ออกข่าวหน้าหนึ่งด้วยครับ

เราเดินกันไปต่อชั้น5 พี่โจ้เเกก็พูดขึ้นมาว่า เราไปแค่ชั้น 9 พอน่ะ ผมต้องบอกก่อนว่า โรงแรมนี้ มีทั้งหมด 10 กว่าชั้น แต่แกบอกไปแค่ชั้น 9 พอแล้วก็เดินไปไม่พูดอะไร ผมเองก็ถ่ายวีดีโอไว้ตลอด ก็เดินตามแกขึ้นไป ชั้น 5 เดินได้สักพักเราเดินดูทีละห้อง ก็ไม่มีอะไรแปลกๆ 

จนจะถึงหน้าบันไดชั้น 6 เราได้ยินเสียง กระจกที่แตก หล่นลงมาจากช่องบันได ทุกคนหยุดและเงียบ ในใจผมตอนนั้นคือสั่นไปหมดแล้ว เศษกระจกไม่มีทางถูกลมพัดปลิวตกได้แน่นอน เพราะที่ในนั้นไม่มีเเม้แต่ลมพัด พี่อีกคนก็บอก พี่โจ้รีบๆขึ้นให้ถึงชั้น 9 แล้วรีบกลับกันเลยได้ไหม ผมรู้สึกแปลกๆ 

พี่โจ้ก็นำต่อไปชั้น 6 เดินดูรอบๆก็ไม่มีอะไร มีแต่เศษไม้ เศษกระจกที่แตก จนถึงชั้น 7 ความน่ากลัวและหลอนเพิ่มขึ้น พอขึ้นถึงชั้น 7 ก็มีการต้อนรับแบบหลอนๆ มาแต่ไกล เสียงฝักบัว ไหลผ่านหูมาแต่ไกล ผมบอกไว้เลยว่า โรงแรมร้างเป็น สิบๆปี ไม่มีทางที่ จะมีน้ำไหลแน่นอน แล้วเสียงฝักบัวไหลดังมาก

ผมบอกเลยว่ามันเงียบจนได้ยินชัดเจน พวกเราเริ่มใจคอไม่ดีแล้ว อยากจะกลับกันตั้งแต่ตอนนั้น แต่พี่อีกคนก็พูดขึ้นมาว่า "ไม่ได้มาลบหลู่น่ะครับ พวกเรามาดีครับ ถ้าไม่อยากให้พวกเราเข้ามาเดี๋ยวพวกเราก็ไปแล้ว" เสียงฝักบัวเงียบลง พวกเราเดินทางกันต่อไปที่ชั้น 8 ด้วยใจที่ไม่ดีแล้ว ชั้น 8 เริ่มหลอนมากกว่าเดิม เสียงประตูปังๆๆๆ

พวกเราจะวิ่งกันพี่โจ้บอกเดี๋ยวลมอาจจะพัดก็ได้ อย่าเพิ่งคิดไปไกล แต่ใจผมไม่อยู่กับตัวแล้วตอนนั้น มือสั่นไปหมด จนพี่โจ้แกยกมือไหว้แล้วแกก็ท่องอะไรไม่รู้ หลังจากนั้น จนพวกเราเดินมาถึงชั้น9 พวกเราเดินกันเรื่อยๆ เจอแต่พวกโซฟาที่พังแล้ว โต๊ะที่หัก เศษกระจก ตะปูที่กองอยู่บนพื้น ทุกคนก็พูดว่า ลองไปดูที่ลิฟท์กันมั้ย ??

ว่า ที่ทับยายเก็บของตายนั้นมีจริงไหม พวกเราเดินกันไปถึงหน้าลิฟท์ก็ต้องตกใจเพราะ ไม่มีลิฟท์ มีแต่สายสลิงที่ขาด ผมใจเสียเเล้วตอนนั้น เพราะนั้นคือเรื่องจริงแน่นอน สักพักเหมือนมีเสียงของโต๊ะใหญ่ๆหล่นลงพื้น เสียงมาจากชั้น10 ดังปัง ... ผมจับมือพี่อีกคนไว้แน่น ผมท่องนะโมๆในใจ เพราะไม่ไหวแล้ว ผมบอกกลับเลยได้ไหม 

ผมใจไม่ดีแปลกๆ พี่อีกคนก็พูดขั้นมาว่า "ไหนๆก็มาแล้วไปชั้น 10 กันเลยไหม ผมบอกพอแล้วพี่ พี่อีกคนบอก รู้ไหมทำไม ชั้น 10 ถึงไม่มีใครกล้าขึ้นไป ผมถามทำไมพี่ ก็ เพื่อนพี่บอกมีคนผูกคอตายอะดิ " ผมใจหายลงตาตุ่ม ผมบอกพี่อย่าไปเลย และแล้วสุดท้ายก็ต้องตามพี่เค้าขึ้นไป ผมบอกแค่ชั้น 10 พอแล้วน่ะ พี่ๆเค้าก็บอกโอเคชั้น10 แล้วกลับเลย

เราเดินบนชั้น 10 โดยความมืดที่มืดมากๆและอากาศที่ทำให้ขนหัวลุกตลอดเวลา เราเดินกันประมาณ 5นาทีได้ ก็ดูเหมือนไม่มีอะไร จนจุดพีคที่โครตหลอนก็คือ ... ตอนกำลังเดินบันไดจากชั้น 10 เสียงคนเดินเอาเท้าลากเศษกระจก ดัง แกร๊กๆ ดังมากๆ ซึ่งทันที ที่ได้ยินพวกเรารู้เลยว่าโดนเข้าแล้วจริงๆ เพราะเสียงดังชัดเจนมาก ทุกคนวิ่งลงอย่างเร็ว

จนพี่อีกคนบอก อย่าวิ่งๆ เดี๋ยวหล่น พวกเรารวบรวมความกล้าเดินลงจนถึงทางออก พวกเราก็ได้เดินมาไหว้ศาลพระพรหม เพื่อขอขมาลาโทษ หลังจากที่ผมได้ปิดวีดีโอที่ผมถ่ายไว้ พี่เค้าก็บอก "อย่าเพิ่งเปิดน่ะ พี่รู้สึกไม่ดีเลยว่ะ ไว้ตอนเช้าค่อยมาเปิดดูพร้อมกันน่ะ" ผมกลับบ้านนอนไม่หลับจนถึงเช้าแล้วกว่าจะหลับ 
หลังจากนั้นจนมาถึงตอนเช้า ผมรีบขับรถไปบ้านพี่เค้าแล้วเปิดวีดีโอดูพร้อมกัน ในวีดีโอนั้นดูเหมือนจะไม่มีอะไรจนถึงชั้น 3 พวกเราถ่ายติดอะไรบางอย่างที่ไม่สมควรเห็น คือ ที่ผมบอกจำได้ไหมว่า ชั้น 3ปากทางเข้า ตรอกที่เหมือนตรอกคาราโอเกะ มีศาลจีนและ เครื่องเซ่นและชุดราตรีที่ถูกนำเอามาวางไว้ แต่ความจริงในวีดีโอคือที่เห็นกันทั้งหมดคือ 

ชุดราตรีนั้น ไม่ได้วางที่พื้นแต่มันลอยขึ้นมา ลักษณะเหมือนมีคนสวมมันอยู่แต่ไม่มีหัว .. มีสายพาดบ่าคาดไว้ด้วย ผมช็อคนิ่งเลย ผมพยายามดูหลายๆรอบ เรียกพี่ๆน้องๆ มาช่วยดู บางคนก็เหมือนขอบประตูรึเปล่า แต่พวกเรายืนยันได้เลยทุกคนว่า มีทางเข้าแค่ทางเดียว เท่านั้นซึ่งไม่ใช่แน่นอน ล้านเปอร์เซนต์ และสังเกตุ ดูดีๆ 
มีขาคนห้อยลงมาจากเพดานครึ่งตัว ผมเอ๋อไปเลย จนดูมาเรื่อยๆ ชั้น10 เสียงคนเดินลากเท้าก็ชัดเจนมากๆ ผมเคยจะส่งวีดีโอไปคนอวดผีหลายๆครั้ง เพราะทุกคนที่ได้ดูบอก นี้ของจริงแน่ๆ แต่เวลาก็ผ่านมา 2 ปีแล้ว วีดีโอนั้นผมก็ได้ล้างเครื่องไป เหลือเพียงแต่ภาพที่ Capหน้าจอไว้ที่ชั้น 3 ลองดูน่ะครับในภาพ .... !!!

#วงน้ำเงินคือชุดราตรี #วงแดงคือขาคน