แก่คุณภาพ

¤ . . แ ก่ คุ ณ ภ า พ . . ¤

เมื่ออายุมากขึ้น .. ต้องรู้จักปล่อยวาง
เรื่องราวบางอย่าง .. ที่ควรวางต้องรู้จักปล่อย
เพราะ... ใจของคนเราแบกรับได้จำกัด อย่าเอาแต่คับแค้นฝังใจ

เมื่อใดที่ปล่อยวาง .. เมื่อนั้นย่อมเป็นอิสระ
ปล่อยวางตำแหน่ง .. ฐานะที่เคยดำรง
ปล่อยวางชื่อเสียง .. สักการะที่เคยครอบครอง
ปล่อยวางอดีต .. เรียนรู้ในการใช้ชีวิตในปัจจุบัน
เป็นสุขได้ .. ในวัยชรา

เมื่ออายุมากขึ้น .. ต้องรู้จักตัดใจ
ของบางอย่าง เมื่อสูญหายไปแล้ว .. ก็อย่าได้ยึดผูก
คิดให้ได้ว่า... เดิมทีมันก็ไม่ได้เป็นของคุณ
และจงเชื่อเถิดว่า... หากเป็นของคุณมันย่อมไม่มีทางสูญหาย

ดังคำกล่าวที่ว่า ..
“.. หากเอาแต่ร่ำไห้ที่เสียพระอาทิตย์ และพระจันทร์ไป
สักวัน... คุณจะเสียดวงดาวไปอีกอย่างหนึ่ง ..”

ดังนั้น .. ตัดใจได้ในสิ่งที่สูญเสียไปแล้ว
จึงสามารถ... รักษาสิ่งที่ควรมีอยู่ไว้ได้

เมื่ออายุมากขึ้น .. ต้องรู้จักวางมือ
คุณ... ไม่มีทางทำแทนลูกหลานไปตลอดชีวิต ดังนั้นต้องรู้จักวางมือ
ลูกหลานมีบุญวาสนา ..และ.. ทางเดินของลูกหลาน
หากคิดแทนทำแทนไปเสียหมด .. คุณเหนื่อยตลอดชาติ
แถมยังทำร้าย " ลูกหลานไปตลอดชีวิต ...

วันหนึ่งที่คุณจากไป .. พวกเขาจะมีชีวิตอยู่ต่อยังไง
การรู้จักวางมือ ..คือ.. การฝึกเชื่อใจในลูกหลาน
และเป็นการ... ส่งเสริมลูกหลานไปในตัว
อย่าให้เขาด่าว่าเก่งแต่รุ่นพ่อแม่ .. แต่ลูกหลานไม่เอาไหน

เมื่ออายุมากขึ้น .. ต้องรู้จักวางอารมณ์
สังคมในอดีต... มีความยากของคนในอดีต
สังคมในปัจจุบัน... มีความยากของคนในปัจจุบัน
อย่าเอาอารมณ์มาเป็นที่ตั้ง .. ไม่พอใจอะไรก็ด่าว่าลูกหลาน
ด่าลูกหลานด้วยอารมณ์ครั้งหนึ่ง .. คุณธรรมตนก็หายไปครั้งหนึ่ง
วาสนาของลูกหลาน" หายไปส่วนหนึ่ง
เพราะพ่อแม่ ..คือ.. "#พระพรหมของลูก "
หากพ่อแม่เอาแต่แช่งด่าว่า .. ลูกหลานจะเจริญได้อย่างไร.??

เมื่ออายุมากขึ้น .. เปรียบไปดั่งไม้ใกล้ฝั่ง
ตัณหาต้องลดลง ความโลภ ความโกรธ ความหลงต้องลดลง
คุณธรรม " ความสุขุม ... ต้องมากขึ้น
ความเมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขาต้องมากขึ้น

หมั่นเตือนตัวเองน๊ะ .. อยู่ให้ลูกหลาน "เคารพรัก
มิใช่... อยู่ให้ลูกหลานหวาดกลัว .. จนไม่มีใครยอมเข้าใกล้
#จงแก่อย่างมีคุณภาพ อย่าแก่ " .. เพียงเพราะอยู่มานาน ...