คุณค่าของ...เวลา

".. คุณค่าของเวลา .."

เวลาของมนุษย์เรา นั้น ธรรมชาติได้กำหนดให้มนุษย์ทุกคน
มีเวลาเป็นของตัวเองเท่าๆ กัน ขึ้นอยู่กับว่า.....
คนๆ นั้นจะแบ่งเวลาเป็นหรือเปล่า..? บางคนมีเวลามาก จนแบ่งเวลาไม่เป็น ทำให้ใช้เวลาไม่คุ้มกับสิ่งที่ต้องเสียไป บางคนก็ใช้เวลาที่มีอยู่คุ้มค่ามากจนเกินไป จนไม่มีเวลาเป็นของตัวเอง แต่บางคนคิดว่า.....ตัวเองแบ่งเวลาเป็น จนลืมไปว่า.....ต้องแบ่งเวลาให้กับตัวเองสะบ้าง เราควรแบ่งเวลาให้เป็น..... ทั้งให้กับตัวเองและกับคนอื่น

คนเราในปัจจุบันไม่รู้จักคุณค่าของเวลา จนทำให้ตัวเองกลายเป็นคนไม่มีเวลา แต่บางคนกับกลายเป็นว่า.....มีเวลามากจนเกินไป จนสามารถนั่งปล่อยเวลาไปเรื่อยๆ หายใจทิ้งไปทุกๆ นาที ทุกๆ ชั่วโมง
จนเกิดความเคยชิน แล้วก็ปล่อยให้มันผ่านไป.....

ถ้าคนเราหันมานึกถึงความสำคัญของเวลา คนเราจะรู้ว่า.....เวลาของแต่ละคนที่มี นั้น แต่ละวันมันไม่ใช่เวลาที่มีมากมายอะไรเลย แต่กลับเป็นเวลาอันแสนสั้น ที่รอแค่เข็มนาฬิกาหมุนรอบตัวของมัน เพียงแค่นี้เวลาในหนึ่งวันก็จบลง
โดยที่เรายังไม่ทันได้ทำอะไรเลย

บางคนเห็นว่า.....
มันมากเลยใช้เวลาเหล่านี้ ใช้กับสิ่งที่ไร้สาระ แทนที่จะเอาเวลาที่มีมาสร้างให้มันเกิดประโยชน์แก่ตัวเอง เช่น อ่านหนังสือ หาแบบทดสอบมาทำ ดูเทคนิคการจำ ดูวิชาที่ต้องสอบ ฯลฯ แต่คนเรากลับมองข้ามสิ่งๆ นี้ไป แล้วกลับมาบ่นกันทีหลังว่า.....
เวลาทำไมมันน้อยเหลือเกิน ทบทวนไม่ทันหรอก ทั้งที่จริงแล้วเวลาที่สามารถจะทบทวนความรู้หรือบทเรียนต่างๆ นั้น .....มีมาก แต่เรากลับมองข้ามแล้วใช้เวลาเหล่านั้น
ไปแบบที่ไม่เกิดประโยชน์

คนเราเกิดมามีเวลาเป็นของตัวเอง บางคนมีเวลาน้อย บางคนยังหนุ่ม ยังสาว แต่ถ้าถึงเวลา ของเขาที่ต้องจากไป เขาก็ต้องไป อยากให้คุณลองคิดสะว่า.....ใน 1 วัน คนเราใช้เวลาหมดไปกับอะไรกันบ้าง..? หมดไปกับเทคโนโลยี หมดไปกับการนอน หมดไปกับการนั่งเฉยโดยที่ไม่ได้ทำอะไรเลย..?
.....อย่างนั้นหรอ..?
คุณรู้ไหมครับว่า.....#คุณค่าของเวลามันมีมากกว่านั้น #ถ้าคุณหัดใช้เวลาให้ถูกต้อง รู้จักการแบ่งเวลาเป็นสัดเป็นส่วนได้ก็ดี คุณจะเป็นคนที่ใช้เวลาได้คุ้มที่สุดคนนึงเลยทีเดียว แต่ถ้าคุณแบ่งเวลาของคุณไปอยู่กับงานมากจนเกินไป จนไม่มีเวลาพักผ่อนแสดงว่า.....คุณเอาเวลาของคุณไปให้กับคนๆ นึงจนหมด ทำให้คุณกลายเป็นคนไม่มีเวลาเป็นของตัวเอง แม้แต่เวลาที่จะพักผ่อนของตัวเอง

คนเราจะเห็นคุณค่าของเวลาก็ต่อเมื่อ เราสูญเสียสิ่งๆ นึงไปแล้ว แล้วเรากลับมานั่งเสียดายว่า..... เวลาที่ของสิ่งนั้นมันอยู่กับเรา ทำไมเราไม่รักษามันเอาไว้ ไม่เห็นคุณค่าของมันตอนที่สิ่งๆ นั้นยังอยู่กับเรา แต่เรากลับมานั่งเสียดายทีหลังว่า..... "ทำไมเราไม่สนใจ ไม่ดูแลมันให้ดีกว่านี้"

".. เวลาไม่เคยรอใคร ต่อให้คุณมีเงินล้นฟ้า หรือรวยมาจากไหน คุณก็ซื้อเวลาของชีวิตคุณเพิ่มไม่ได้ .."

คนเราคิดว่า.....จากที่เราเกิดมา กว่ามันจะถึงตอนที่เราหมดลมนั้น คงยังอีกนาน แต่คุณก็คิดผิด บางคนเกิดมาสุขภาพดีทุกอย่าง แต่ก็มาตายจากไปก็มี..... ถ้ามันถึงเวลายังไงคนเราก็ต้องไปอยู่ดี คนเราเกิดมาต้องตายทุกคนไม่มีข้อยกเว้นว่า.....จะหล่อ จะสวย จะรวย หรือจะมียศ มากมายขนาดไหน สิ่งเหล่านี้ถ้าคุณตายไป คุณก็ไม่สามารถเอามันไปได้ แต่ความดีของคุณที่คุณทำในชีวิตประจำวัน ความขยัน ความเก่ง มันจะยังคงอยู่กับคุณ มันจะยังคงอยู่ในใจของคนอีกหลายต่อหลายคนที่รู้จักคุณ และรักในตัวคุณ

แต่บางคนที่ไม่รู้จักคุณค่าของเวลาเลย จะมารู้ก็ตอนที่คนในครอบครัว หรือคนใดคนหนึ่งที่คุณรักเขามาก แล้วเขามาจากคุณไป เช่น คุณพ่อ คุณแม่ของคุณ คุณอาจคิดว่า.....ท่านจะอยู่ดูแลเราตลอด แต่มันไม่ใช่..!!
ในวันที่คุณเติบโตขึ้น ท่านก็เริ่มจะหมดแรง ในขณะที่ท่านให้ความสนใจ ให้ความรักกับคุณ แต่คุณเอาเวลาตอนนั้นไปอยู่กับเพื่อน ไปอยู่กับแฟน เอาเวลาไปนั่งเล่น ไปเที่ยวเล่นกับเพื่อน จนลืมไปว่า.....
มีคนๆ นึงที่รอเรากลับบ้านมาหาเขา เขารอเราอยู่ทุกวัน เขาอยากจะพูดกับคุณว่า.....มาอยู่กับแม่บ้าง..!!
แต่ถ้าเขาพูด เขากลัวว่า.....คุณจะไม่มีความสุข
เขาคิดว่า.....คุณจะไม่ได้ไปดูหนังกับแฟน
เขากลัวว่า.....คุณจะว่าเขา
คุณอาจจะคิดว่า.....ไปแปปเดียวนะ เดี๋ยวก็กลับมา ยังไงก็เจอแม่ทุกวันอยู่แล้ว
แต่อะไรๆ มันไม่แน่ไม่นอน ขณะที่คุณมีความสุขกับเวลาของคุณ แม่กำลังเศร้ากับเวลาอันน้อยนิดที่อยากจะอยู่กับลูกของท่านให้นานๆ แต่คุณกลับมองข้ามความรักของคนๆ นี้ คุณกลับเอาความรักทั้งหมดไปให้แฟน คุณกลับลืมไปว่า.....คนที่รักคุณมากที่สุด และพร้อมที่จะตายแทนคุณได้นั้นคือ ใคร..?
คนๆ นั้นก็คือ พ่อแม่ ของพวกเราทุกคน เราควรใช้เวลาในแต่ละวัน อยู่กับท่านให้มากที่สุด เพราะเราไม่รู้ว่า.....ท่านจะจากเราไปตอนไหน..? เราไม่รู้ว่า.....ท่านจะอยู่กับเราอีกสักกี่วัน แล้วคุณจะมาเห็นคุณค่าของเวลาก็ต่อเมื่อมันสายไปแล้ว คุณได้แต่นั่งร้องไห้คิดว่า..... เวลานั้นแทนที่จะอยู่กับท่าน เรากลับเอาเวาลาทุกวันของเราไปให้ใครที่ไหนก็ไม่รู้ แต่มันก็สายไปแล้ว เพราะท่านได้จากเราไปแล้ว

อธิบายให้เข้าใจว่า.....เมื่อคนเราเกิดมา ทุกคนอาจจะคิดว่า.....นั้นเป็นการนับ 1
หรือคือ จุดเริ่มต้นของชีวิต
แต่ในทางกลับกัน การที่คนเราเกิด
มันเริ่มขึ้นจาก 100 แล้วค่อยๆ ลดลงๆๆ ทุกๆ วัน ทุกๆ นาที โดยที่คุณไม่รู้ตัว จนมันถึงจุดจบของชีวิตคือ 0 คุณไม่สามารร้องขอเวลามาเพิ่มได้อีก เพราะเวลาของแต่ละคนนั้นไม่เท่ากัน เราควรนึกหาวิธีที่จะใช้เวลาทั้งหมด
ในระหว่างที่ชีวิตเรากำลังดำเนินไปจนถึงจุดจบ ว่า.....ใช้อย่างไรให้คุ้มค่ากับการที่เราได้เกิดมาให้มากที่สุด ใช้อย่างไรให้คุณไม่ต้องมานั่งเสียใจว่าคุณได้ปล่อยโอกาศเหล่านั้นให้มันหลุดลอยไปต่อหน้าต่อตาคุณ โดยที่คุณสามารถที่จะคว้ามันมาได้ แต่คุณกลับเลือกที่จะนั่งดูมันผ่านหน้าเราไปหาคนอื่นแทน แทนที่คุณจะเอาเวลาที่เหลืออยู่กับคนที่คุณรักตอนมีชีวิต คุณกลับมองข้ามเวลาเหล่านั้น เพราะอาจคิดว่า.....ยังเหลือเวลาอีกมาก แต่ก็ไม่ใช่เวลาไม่เคยรอใคร สังขารของคนเราก็ไม่แน่นอน เราจึงควรที่จะใช้เวลาให้คุ้มค่ามากๆ กับเขา ดีกว่าต้องมานั่งเคาะโลงเพื่อบอกรักเขาเหล่านั้น

เราหวังเป็นอย่างยิ่งนะครับว่า.....บทความนี้คงจะทำให้ใครหลายๆ คน
ได้ตระหนักถึงเรื่องคุณค่าของเวลามากขึ้นนะครับ #อย่าเสียเวลาให้กับสิ่งที่ไม่จำเป็น #แล้วเอาเวลาเหล่านั้นมาใช้ให้คุ้มที่สุดเท่าที่แต่ละคนจะทำได้ #แล้วคุณจะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจภายหลังกันนะครับผม^^