เวลาคือสิ่งสำคัญ

".. เวลามีส่วนสำคัญหรือไม่ ในการจะรู้ว่า.....ใครใช่ ไม่ใช่ .."

มีคนเคยกล่าวไว้ว่า.....

".. เวลานั้นทั้งมีส่วนสำคัญและไม่สำคัญ ขึ้นอยู่กับว่า.....เราใช้มันอย่างไร..?"

ถ้าในช่วงเวลาที่คบกัน ทั้งสองคนมีแต่ช่วงเวลาที่ได้ไปเที่ยว
ไปดูหนัง กินข้าว ไปหาความสุข มันเป็นช่วงเวลาที่สูญเปล่า
เพราะ... ทั้งสองคนไม่ได้เรียนรู้อะไร หรือเรียนรู้อีกฝ่ายเลย

แต่ถ้าช่วงที่คบ" กัน ทั้งสองได้มีโอกาส เช่น ไปทำกิจกรรมอาสาด้วยกัน
เกิดปัญหา ได้แก้ปัญหาร่วมกัน ได้ไปรู้จักเพื่อนหรือครอบครัวอีกฝ่าย มันกลับเป็นช่วงเวลาที่มีค่า เพราะ... ได้เรียนรู้

แบบแรก ... แม้คบกันหลายปี.....ก็ไม่มีค่า
แบบหลัง ... แม้ใช้เวลาไม่นาน.....ก็มีค่ามาก
เพราะมันทำให้เรารู้จักอีกฝ่าย จะได้ดูว่า.....เราเข้ากันได้ไหม..?

ก่อนจะเริ่มใช้คำว่า... " รัก "กับใครสักคน เราควรรู้จัก..... #ความรัก
และ... คนที่เราบอก " รัก " ให้ดีเสียก่อน ...
เพราะเราไม่สามารถรัก " อะไรที่เราไม่รู้จักดีพอได้น่ะ
นี่เป็นเหตุผลที่พอคบกันไปนานๆ หลายคู่ก็เริ่มจะเห็นปัญหา
เพราะ... เห็นข้อเสีย " ในตัวอีกฝ่าย

บางคนอาจจะบอกว่า... ถ้า "รัก " ต้องทนได้
แต่ที่จริงถ้า " รัก " แล้ว .. เราไม่ใช้คำว่า.....ทน น่ะ

".. คู่บุญน่ะอยู่ทน คู่เวรน่ะทนอยู่ .."

ดังนั้น.....
ก่อนจะบอกว่า..... #รัก ให้มั่นใจว่า .. เรารู้จักอีกฝ่ายดี
จะได้ไม่เสียเวลา เสียเวลาเป็นปีเพื่อเรียนรู้กัน ยังดีกว่าเสียเวลาทั้งชีวิต

แล้วให้เข้าใจ " ความรัก " ให้ดีว่า.....
" ความรัก " .. เป็นเรื่องของคนๆ เดียวได้
แต่คู่รัก " เป็นเรื่องของคนสองคนที่มี "ความรัก "ตรงกัน และมีใจเสมอกัน

" ความรัก " คนอื่น ต้องเป็นไปพร้อมๆ กับการรัก" ตัวเอง
คือ รัก" อย่างไร.?? แล้วเป็นสุขทั้งสองฝ่าย ชีวิตคู่จึงจะเกิดความสมดุล

แต่ถ้าเราไม่เข้าใจว่า.... "ความรัก " คืออะไร.??
แล้วพยายามไปแปะป้ายมัน .. ยึดว่าเป็น "รัก "
มันก็จะทำให้เกิดความยึดที่ยืดเยื้อ แม้ตงิดๆ ว่า.....ไม่ใช่ คนที่ใช่ก็ตาม

ดังนั้น... จึงแนะนำให้เรามีเป้าหมาย" ที่ชัดเจนก่อนว่า ...
เราต้องการจะเดินไปในเส้นทางไหน.?? แล้วก็พยายามทำตัว พัฒนาตัวเองให้ไปอยู่ในทิศทางนั้น .. คนรัก " ก็เหมือนเพื่อนเดินทาง ถ้าเขาอยู่ในเส้นทางเดียวกัน .. เราเข้าไปในเส้นทางนั้นแล้ว จึงจะเจอกันได้

แต่ถ้า... ยึดติดที่ตัวบุคคล ไม่ได้ทำความรู้จัก " อีกฝ่ายให้ดี
แล้วก็เข้าใจผิดว่า..... #รัก พยายามทำคนที่ไม่ใช่ให้ใช่
สุดท้าย... จะได้แต่เปลือก เพราะตัวตนของ "คนรัก " ...
เกิดจาก... การสั่งสมเหตุมาไม่รู้เท่าไหร่ ...

" ความรัก " จะดำเนินไปได้ต้องเกิดจากใจ " ภายในที่เสมอกัน
มองไปในทิศทางเดียวกัน การฝืนธรรมชาติจะได้แต่การยึดมั่นถือมั่น
กับความไม่จริง ซึ่งจะทำให้เกิดทุกข์ ... แตกต่างจากการเข้าใจกฎของธรรมชาติแล้วทำตนเองให้ดี ดีจากข้างใน เพื่อให้ใจเหมาะสมกับใจอีกดวงดีๆ ที่พร้อมจะก้าวหน้าไปด้วยกัน

คนสองคนจะเดินไปด้วยกันได้ เข้ากันได้ มาจากจิตใจ " ข้างใน

แม้จะพยายามเปลี่ยนภายนอกอย่างไร เช่น เปลี่ยนท่าทาง พยายามอัพเดทฐานะ ก็เหมือนพยายามใส่เสื้อเหมือนกัน ดูผิวเผินภายนอก เดินไปด้วยกันเหมือนเข้ากันได้

".. แต่ข้างในต่าง....ใจก็รู้สึกได้ .."

อย่ายึดติดที่ตัวบุคคล ถ้ามีเป้าหมาย ให้พัฒนาเปลี่ยนตนเองให้ดียิ่งๆ ขึ้น

อย่ายึด เพราะการยึดจะทำให้ไม่ก้าวหน้า ก็ไม่ถึงเป้าหมายที่ต้องการมีความรักที่มีความสุข

เมื่อพัฒนาตนเองไปเรื่อยๆ จิตใจเปลี่ยนจากข้างใน สิ่งต่างๆ
ที่เหมาะสมกันจะเข้ามาเอง ใจที่เปลี่ยนแล้วจะดึงดูดสิ่งที่เหมือนกันเข้ามาเอง โดยไม่ต้องพยายามเปลี่ยนที่ผล
( เช่น เค้าชอบใส่เสื้อแนวหวาน เราก็เปลี่ยนเสื้อให้หวานเหมือนกัน
ทั้งที่ใจชอบแนวเข้ม ซึ่งทำให้ยิ่งสับสน... )

แต่ถ้าใจเหมือนกัน จะใส่เสื้อที่ดูต่าง แต่ก็คุยกันเข้าใจ อยู่ด้วยแล้วมีความสุข

".. คนที่ไม่ใช่ คือ ใจไม่ได้เดินด้วยกันตั้งแต่แรก กายอยู่ใกล้ก็รู้สึกห่าง คนที่ใช่เหมือนใจอยู่ด้วยกันเพราะเสมอกัน แม้อยู่ไกลก็ไม่รู้สึกห่างเหิน .."