บทที่๑๔ กำแพงข้าว

กลอนแปด “กำแพงเมืองไทย” โดย เดชา เวชชพิพัฒน์

บทที่ ๑๔ กำแพงข้าว

ไทยแลนด์คือดินแดนแห่งข้าวสาร

ทั้งเชี่ยวชาญเพาะปลูกส่งออกขาย

พัฒนาสายพันธุ์ไม่เว้นวาย

ตกม้าตายใช้ข้าวแบ่งชนชั้นคน

กินข้าวเหนียวเรี่ยวแรงมีล้นปรี่

เป็นกุลีกรรมกรพวกขัดสน

เป็นอีสานชาวนาผู้ยากจน

ผู้ทุกข์ทนตามฝนฟ้าบรรดามี

กินข้าวสุกคนกรุงคนรุ่งโรจน์

มีชั่วโคตรกรุงเก่าชาวกรุงศรี

แปดสาแหรกเผ่าพงศ์วงศ์ผู้ดี

เป็นเศรษฐีผู้มีบุญคุณหญิงชาย

เกิดกำแพงสีขาวจากข้าวสวย

คิดฉาบฉวยหาเรื่องหาเครื่องหมาย

ยกระดับตัวเองสุดเพริศพราย

เหยียบอีกฝ่ายต้อยต่ำพร่ำประณาม

เกิดช่องว่างช่องใจในแดนขวาน

รอยร้าวรานสังคมแห่งสยาม

เป็นเครื่องมือผู้หวังร้ายมาตุคาม

สร้างคำถามต่อยอดแบ่งแยกกัน

แม่โพสพโกรธนะจะบอกให้

มาใส่ไฟใส่สีให้ข้าวฉัน

ทั้งข้าวเหนียวข้าวสวยล้วนเทียมทัน

ลูกแก้วขวัญเทพธิดาแห่งข้าวไทย

###

ติดตามงานเขียนของผม

ด้วยการกดไลค์ FB แฟนเพจ https://www.facebook.com/vejjapipatdeja/