อายุเป็นเพียงตัวเลข

คือขอใช้นามสมมุตินะคะ เรื่องที่จะเขียนต่อไปนี้เป็นเรื่องจริงทั้งหมดคะ

หนูชื่อ จ คะ เรียนป.ตรีอยู่มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งในกทม.คะ ได้มีโอกาสได้รู้จักกับผู้ชายคนนึงคะซึ่งเรารู้จักกันผ่านทาง Postjungนี่แหละคะ ถ้าพูดถึงอายุเราคงเป็นพ่อลูกกันได้คะ เพราะเราอายุห่างกันประมาณ20ปี พี่เขาชื่อ ป.คะ  พี่เขาทำงานที่ธ.แห่งประเทศไทยคะ แรกคือคุยแล้วเราก็ไม่ได้คิดอะไรกันทั้งคู่คะแค่คุยเพราะตอนนั้นหาเพื่อนคุยแต่พอคุยนานๆไปพี่เขาก็ดูแลเราดีนะคะมีไปเที่ยวกันบ้าง ทานข้าวบ้าง (ลืมบอกไปคะภรรยาพี่เขาเสียไปด้วยโรคมะเร็งหลายปีแล้วคะ)  เราคุยกันมาก็เข้าปีที่2แล้วคะ ต่างคนต่างมีความรุ้สึกดีๆให้กันมากกว่าคะ เราก้อดูแลพี่เขาแบบลูกดูแลพ่อเพราะพี่เขาก้ออายุเยอะเป็นหลายโรค ส่วนพี่เขาก้อดูแลเราเหมือนลูก เหมือนเพื่อน เหมือนน้องสาว แต่ติดตรงทีาพี่เขารักสันโดษ รักอิสระ

หลายๆคนมองว่ารักที่ต่างวัยจะไปด้วยกันได้ไหม แต่จริงๆแล้วมันอยุ่ที่ความเข้าใจของเราสองคนใช่ไหมคะ 

ตอนนี้เหลืออีกไม่กี่เดือนหนูก้อเรียนจบแล้วคะ 

เราคุยกันด้วยเหตุและผลมีบ้างบางครั้งที่โกรธกันทะเลาะกันแต่ไม่บ่อยคะ 

ไม่ผิดใช่ไหมคะที่ต่างคนจะต่างมีความรู้สึกดีๆให้กันจนเรียกว่า "รักต่างวัย"