ถ้าวันนี้คุณไม่สามารถทำงานหาเงินได้ คำถามก็คือ คุณมีเงินเก็บที่ใช้ไปได้อีกกี่เดือน? กี่ปี? ข้อคิดเตือนใจ ดีมากอยากให้อ่าน

ถ้าวันนี้คุณไม่สามารถทำงานหาเงินได้
ไม่ว่าจะเพราะป่วยหนัก ตกงานกะทันหัน
หรือด้วยเหตุผลใดก็แล้วแต่ เอาเป็นว่าหาเงินไม่ได้ก็แล้วกัน

คำถามก็คือ คุณมีเงินเก็บที่ใช้ไปได้อีกกี่เดือน? กี่ปี?

ผมรู้ บางคนคิดในใจขำ ๆ เดือนปีอะไรล่ะ ไม่กี่วันก็ตายแล้วค้าบ
ทุกวันนี้ก็ใช้เดือนชนเดือน มีเงินเก็บซะทีไหนกัน

แต่ผมว่าไม่ขำนะครับ นี่ชีวิตจริง

ถ้าตามสูตรนักวางแผนการเงิน เขาจะแนะนำว่า
ควรมีเงินเก็บให้ใช้ไปได้อย่างน้อย 1 ปีแม้ไม่มีงานทำ
เพราะยุคนี้งานหายาก อาจใช้เวลานานในการหางานใหม่

เอาล่ะ เรามาลองสมมติกัน
สมมติว่าเงินเดือน 20,000 บาท
แต่ถ้าเอาเงินแบบที่ใช้แบบเขียม ๆ กรณีตกงาน
หายใจเบา ๆ อาจจะใช้สักเดือนละ 10,000 บาทก็พอถู ๆ ไถ ๆ

แปลว่าตัวอย่างนี้เราต้องมีเงินเก็บ
10,000x12 = 120,000 บาท

ถ้าคิดแบบคณิตศาสตร์ง่าย ๆ ที่แนะนำกันว่า
แต่ละเดือนเราควรเก็บเงินให้ได้อย่างน้อย 10% ของรายได้
นั่นแปลว่า ตัวอย่างนี้ เราเก็บเดือนละ 2,000 บาท

เพราะฉะนั้นถ้าจะเก็บให้ 120,000 บาท
ก็ต้องใช้เวลา 60 เดือน หรือ 5 ปี!

จริงอยู่ 5 ปี อาจรายได้เพิ่ม
แต่เชื่อเหอะว่ารายจ่ายก็เพิ่มตามเป็นเงาตามตัว
เพราะฉะนั้นหักลบความคลาดเคลื่อนตรงนี้ไป
ก็ถือว่า 5 ปีเป็นตัวเลขที่สะท้อนความเป็นจริงได้พอสมควร

เรื่องนี้บอกอะไรเรา

1. มันใช้เวลานานมาก กว่าจะมีเงินเก็บขนาดนั้น
บอกแบบนี้ไม่ได้แปลว่าให้เลิกเก็บ แต่เราทำได้ 2 แบบ

แบบแรก เก็บเงินให้มากขึ้นกว่า 10% จะได้ถึงเป้าหมายเร็วขึ้น
แน่นอนมันอึดอัด เพราะฉะนั้นต้องทำตั้งแต่เรียนจบรับเงินเดือน
เพราะตอนนั้นเรายังไม่กลายเป็นเหยื่อความโก้หรูของสังคม
จะดูดี แต่ไม่มีตังค์ หรือจะดูจับกัง แต่ตังค์ผมมี
คุณเลือกเอง

แบบสอง หารายได้เพิ่มหลังเลิกงาน จะได้ถึงเป้าหมายเร็วขึ้น
แน่นอนว่ามันเหนื่อย เพราะฉะนั้นต้องทำตั้งแต่วัยที่ยังมีแรง
อย่ารักความสบายนัก เงินยังไม่มี ห้ามขี้เกียจ
หนทางลำบากมักนำไปสู่ความสบาย หนทางสบายมักนำไปสู่ความลำบาก
คุณเลือกเอง

2. มันเป็นเรื่องยากมาก ถ้าคุณมีหนี้ที่ต้องผ่อนทุกเดือน
เพราะเมื่อรายได้หยุด แต่รายจ่ายมันไม่หยุด
โจทย์ที่จะมีเงินเก็บเพื่อความปลอดภัยหากตกงานจึงยิ่งยากขึ้น
เพราะมันอาจไม่ใช่เงินเดือน 20,000 บาท พอตกงานใช้ 10,000 บาทก็พอ
แต่มันอาจจะเป็นเงินเดือน 20,000 บาท ใช้เกิน 20,000 บาททุกเดือน
ไม่ว่าจะตกงานหรือไม่ ฉันก็ต้องจ่ายเกิน 20,000 บาทนี่แหละ

เรากำลังอยู่ในยุคที่ถูกยั่วยวนในการเป็นหนี้ กู้ให้กูดูดี
ใครรู้ไม่เท่าทัน ก็เป็นหนี้ตั้งแต่ทำงานใหม่ ๆ
ผ่อนรถ กินอาหารร้านชิค ๆ เที่ยวเมืองนอก ผ่อนคอนโด
เรามีปัญญาจ่ายให้สิ่งเหล่านี้ได้ เพราะมันเท่ มันสนองความสุขตอนนี้เลย
แต่การเก็บเงินกลับเป็นเรื่องที่ "เอาไว้ก่อน"

เขียนเสียยืดยาวก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับ
แค่เป็นห่วงคนที่ไม่เคยเผื่อส่วนความปลอดภัยเอาไว้ให้ชีวิต
เพราะบทวิกฤตชีวิตจะมา มันมาแบบไม่ให้ตั้งตัว
ถ้าเราไม่เตรียมจุดนี้ไว้ แล้วใครจะทำ?

มีเงินเก็บให้ใช้ไปได้อย่างน้อย 1 ปีแม้ไม่มีงานทำ
ต่อให้สุดท้ายไม่ได้ใช้จริง ๆ ก็ขอให้เชื่อเถอะครับว่า
สมองจะมีพื้นที่ให้คิดสร้างสรรค์อะไรอีกเยอะ
เพราะรู้สึกปลอดภัย

ที่พูดมาทั้งหมดนี่ไม่ได้บอกว่าง่ายนะครับ ไม่ง่ายหรอก
แต่นี่ไม่ใช่เรื่องยากหรือง่าย มันเป็นเรื่องที่จำเป็นต้องทำครับ

#ถ้าคิดว่ามีประโยชน์โปรดช่วยแชร์