ยางอาย...คำนี้มากจากไหน??

อาย เป็นความรู้สึก เป็นกิริยาอาการ และในแง่ของประโยค เป็นคำกริยา แปลว่า รู้สึกขายหน้า รู้สึกกระด าก
ส่วน ยางอาย เป็นคำนาม แปลว่า ความกระด าก

ถามว่า ยาง มาจากไหน บอกตรง ๆ ว่ามึนไปเหมือนกันค่ะ
แต่มานึก ๆ ดูยังมีสำนวนที่มีคำว่า"ยาง"อีก เช่น "สัญชาติคางคก ยางหัวไม่ตกไม่รู้สึก" และ "ข้าวไม่มียาง"
ถ้าดูที่คำว่า "ยาง" คำเดียว พจนานุกรมให้ความหมายว่า ยาง คือ ของเหลว เหนียว ๆ ที่ไหลออกจากต้นไมบางอย่าง หรือเรียกสิ่งที่มีลักษณะเหนียวเช่นนั้น หรือเรียกของที่ทำจากยางพารา

จากสำนวนที่ยกมา ทั้ง ยางอาย สัญชาติคางคกยางหัวไม่ตกไม่รู้สึก และข้าวไม่มียาง ความหมายน่าจะไปทางเดียวกัน คือคนแต่ก่อนเข้าใจว่ายางคือสิ่งที่หล่อเลี้ยงอยู่ภายใน และมีความสำคัญ
คำว่า "สัญชาติคางคก ยางหัวไม่ตกไม่รู้สึก" ยางหัว ในสำนวนนี้ น่าจะหมายถึงเลือด เพราะเรายังมีคำว่า "ยางบอน" เป็นคำเก่าแปลว่าเลือดที่ไหลซึมจากแผลเวลาถูกฟัน

ส่วน ข้าวไม่มียาง ที่หมายถึง การไม่สำนึกคุณข้าวแดงแกงร้อนที่เลี้ยงดูมา การไม่รู้คุณคน ยางในที่นี้ จะหมายถึงบุญคุณที่ก่อให้เกิดเยื่อใย

คำว่า "ยาง" ในคำว่ายางอาย น่าจะหมายถึง ความรู้สึกที่อยู่ภายในจิตใจคน ยางอายก็คือความรู้สึกละอายใจทีมีอยู่ในใจคนค่ะ

*****อาย คล้ายหลบเร้น เหลือบดู
ยาง แตะแต้มสิ่งใด ติดหนึบ
อายยาง คล้ายมี ผู้อุปถัมป์
ยางอาย มีบ้าง ทะนงตน
สรุป คนมียางอายคือคนถ่อมตนอยากดิ้นรนเพื่อตนเอง มากกว่าจะด้านหน้าไปขอความช่วยเหลือต่อผู้อื่น
และเฉกกัน คนที่ไม่มียางอาย เปรียบกับคนหน้าด้าน ชอบผลักภาระให้ผู้อื่น หรือภูมิใจที่ได้เบียดเบียนผู้อื่นอยู่ร่ำไป
คำว่าเขิน อาย ยางอาย พวกผู้ดีเขาใช้กันแบบกระทบให้พอรู้สึก ระดับชาวบ้านจะใช้คำว่า หน้าด้าน ซึ่งตรงเผงและเข้าใจได้มากกว่ากันเยอะ ระดับชนชั้นกลาง ก็จะเลือกใช้แบบว่าหากสูงกว่าก็เพรียกแบบผู้ดี หากต่ำกว่าหรือระดับเดียวกัน ก็ด่าว่ากันตรงๆไปเลย ครึ ครึ ครึ

อย่างเช่น..ไร้ยางอาย!! ไม่รู้ไปอยากมาจากไหน คงหาโรงแรมไม่เจอ เลยจัดกันข้างถนนแบบไม่อายใคร! (มีคลิป)

ขโมยของ...แล้วไม่ติดคุก .....ช่างไรยางอาย กันทั้งแก๊งจริงฟ