คุณยายยิ้ม ยิ้มเย้ยยาก

 “ยายยิ้ม ยิ้มเย้ยยาก” ท่ามกลางป่าเขา ที่กว้างสุดลูกหูลูกตา ซึ่งถูกปกคลุมด้วยผืนป่าอันหนาทึบ ห่างไกลผู้คนและเงียบสงัด แต่ที่นั่นเป็นเหมือนบ้านที่อบอุ่นท่ามกลางอ้อมกอดของขุนเขาและธรรมชาติ จะมีคนแก่สักกี่คนที่เลือกจะใช้ชีวิตบั้นปลายในวัย 80 กว่า อยู่เพียงลำพังอย่างเดียวดาย แทนการห้อมล้อม การเอาใจใส่จากลูกหลาน แต่ยายยิ้ม เลือกที่จะใช้ชีวิตในป่ากว้างที่หลายคนอาจมองว่า ชีวิตความเป็นอยู่แสนยากลำบาก อ้างว้าง เงียบเหงา แต่นั่นคือสิ่งที่คนภายนอกมองและตัดสินใจ ความเป็นจริงกลับตรงกันข้าม ทุกโมงยามที่ผ่านไปของยายล้วนมีคุณค่า

มือใหม่หัดโพสจ้า